با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
1-اگر انسان يقين به نجس شدن چيزي پيدا کند، آن چيز نجس است . از هر راهي که يقين حاصل شود ،حجت است.(1) لکن يقين بايد از راه عادي و متعارف حاصل شود، اما يقين به نجس شدن از راه وسائل علمي مانند ميکروسکوپ اعتبار ندارد . با فرضي که ذرات ريز نجاست با ميکروسکوپ ديده شود ،مانند ذرات غباري که با چشم عادي ديده نمي شود ،از نظر شرع چيزي را نجس نمي کند. (2)
بنابر اين اگر کافري که نجس است و عطسه و يا سرفه کند ،چنانچه از راه متعارف و عادي کسي يقين پيدا کند که آب دهان يا دماغ او به بدن يا لباس ترشح کرده ، نجس است . اگر از راه عادي و متعارف يقين پيدا نکند، بدن و لباس پاک است.
2- اگر لباس نجس با آب شسته شود و عين نجاست از آن برود و اجزاي کوچک نجاست هم نماند و بعد از برطرف شدن عين نجاست آب کشي شود، پاک است(3) هرچند ذرات از نجاست با وسايل علمي مانند ميکروسکوپ در آن ديده شود. از نظر شرعي بعد از شستن، ملاک براي برطرف شدن نجاست، عرف و ديد ظاهر است، نه وسايل علمي و ميکروسکوپ . فرض اين است که اين جا نجاست از نظر عرف و ديد ظاهر، از بين رفته و يقين به طهارت حاصل شده است . تشخيص وسائل علمي مانند ميکروسکوپ در اين مورد اعتبار ندارد.
پي نوشت ها:
1. آيت الله سيستاني، توضيح المسائل، مسأله115.
2. سؤال تلفني(7741415-0251) از دفتر آيت الله سيستاني.
همان، مسأله 143و 153 و 154.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباطتان با اين مركز؛
عباس بن عبدالمطلب عموي پيامبر اکرم ، سه سال قبل از عام الفيل در مکه به دنيا آمد. پدرش عبدالمطلب از بزرگ ترين شخصيت‌هاي مکه و مادرش، نُتيله ، دخــتر حباب، يکي از بانوان با شخصيت بود همسر عباس ام الفضل نيز از زنان نامي اسلامي بود. او اولين بانوئي بود که خانه خدا را با پارچه اي از حرير پوشانيد .
عباس يازده فرزند داشت : عبدالله بن عباس ، عبيدالله بن عباس، فضل بن عباس ، قثم بن عباس ، تمام بن عباس ، معبد بن عباس ، کثير بن عباس ، حارث بن عباس ، عبد الرحمن بن عباس ، آمنه و صفيه .
عباس در عصر جاهليت و نيز در اسلام يکي از رجال برجسته قريش به شمار مي آمد . منصب سقايت ( آب‌رساني) زائران کعبه و مراقبت از مسجد الحرام که از مناصب مهم کعبه به حساب مي آمد، به وي واگذار شده بود. او به همراه مشرکان مکه در جنگ بدر عليه پيامبر شمشير زد .در همان نبرد اسير شد؛ ولي با پرداخت فديه آزاد شد. البته برخي اين امر را توجيه کرده‌اند که وي به اجبار در اين جنگ شرکت جسته بود. (1)
برخي درباره اسلام آوردن ايشان مي‌گويند عباس همانند ابوطالب ازقبل مسلمان شده بود، ولي به جهت مصلحت و اينکه بتواند از پيامبر دفاع کند، اسلام خود را آشکار نمي کرد.
«ابو رافع» که در آن روزها غلام عباس بود و بعدها از ياران رسول خدا و امير مؤمنان گرديد، مي‏گويد: آن روزها نور اسلام، خانه عباس را روشن کرده بود. عباس و همسرش «امّ الفضل» و من اسلام پذيرفته بوديم، ولي از ترس محيط، ايمان خود را پنهان مي‏داشتيم. هنگامي که خبر مرگ دشمنان اسلام در جنگ بدر در مکه منتشر شد، ما فوق العاده خوشحال شديم، ولي قريش و هواداران آن‏ها سخت مضطرب و ناراحت شدند. (2 )
در کتاب فروغ ابديت آمده که داستان شرکت عباس عموي پيامبر در غزوه بدر از مشکلات تاريخ است. وي از کساني است که در اين جنگ اسير مسلمانان گرديد. او از طرفي در اين نبرد شرکت مي‏کند، از طرف ديگر در پيمان عقبه مردم مدينه را براي حمايت از پيامبر دعوت مي‏کند. راه حل همان است که غلام او ابو رافع مي‏گويد: وي از کساني بود که مانند برادرش ابو طالب، به آيين توحيد و رسالت برادرزاده‏اش ايمان قطعي داشت، ولي مصالح روز اقتضا مي‏کرد که ايمان خود را پنهان بدارد . از اين طريق پيامبر را کمک کند . برادرزاده خود را از تدارکات و نقشه‏هاي شوم قريش آگاه سازد. چنان‏ که در جنگ «احد» نيز اين کار را انجام داد. وي نخستين کسي بود که پيامبر را از نقشه و حرکت قريش آگاه ساخت.(3 )
ابن اثير هم روايتي نقل مي کند که عباس پيش از هجرت ايمان آورده بود .مي خواست به مدينه هجرت کند، ولي پيامبر (ص) به او فرمود: بودن تو در مکه بهتر است. (4 )
عباس بعد از پايان جنگ بدر به مکه بازگشت . از آن زمان تا فتح مکه به عنوان نيروي اطلاعاتي ايفاي نقش کرد. هرگاه مشرکان قصد جنگ با پيامبر خدا را داشتند، وي با فرستادن نامه، به پيامبر خبر مي‌داد . عباس در زمان فتح مکه، جهت استقبال از رسول خدا به بيرون مکه رفت .در هنگام فتح و ورود پيامبر خدا به شهر، سپاه مسلمين را همراهي کرد. پس از آن در نبرد حنين نيز شرکت کرد .شجاعتي وصف‌ناشدني از خود بروز داد .
عباس در اواخر عمر دچار نابينايي شد . سرانجام در سال 32 هجري قمري در هشتاد و هشت سالگي در شهر مدينه دار فاني را وداع گفت. او را در قبرستان بقيع به خاک سپردند.(5 )
اما درباره اينکه عباس در کنار امام علي (ع) بود و يا با وي اختلاف داشت يانه ؟ بايد گفت: از متون شيعي استفاده مي‌شود ايشان با امام علي (ع) مشکلي نداشت حتي وي بعد از رحلت رسول خدا با خلافت ابابکر و جريان سقيفه مخالف بود. به گونه اي که عباس از علي (ع) خواست که دست برادر زاده خود را به عنوان بيعت بفشارد. (6). البته در برخي متون اهل سنت آمده است که عباس با علي (ع) اختلاف مالي داشته است ، که اين امر هم دقيقا معلوم نيست. اين مساله با جايگاه بلند امام علي(ع) و مقام عباس همسويي ندارد که د رباره مال دنيا با هم اختلاف داشته باشند .
پي نوشت ها :
1. اسدالغابه،‌ج 3، ص 164؛ اعيان الشيعه،‌ج 7، ص 418؛ قاموس الرجال، ‌ج 6، ص 15؛ بحارالانوار، ج 28، ‌ص 48؛ ‌سفينه البحار، ج 6، ص 113؛ دايره المعارف فارسي، ج 2، ص 1657؛ معارف و معارف، ج 7، ص 208.
2 .فروغ ابديت ،ج 1 ص 516.
3 . همان ، ص516- 517.
4 . اسد الغابه في معرفها الصحابه ،ج 3 ، ص110.
5 . همان ،ص 110 - 113.
6. جعفر سبحاني، فروغ ولايت ، ص155-156.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباطتان با اين مركز؛
1-استفاده شخصي از کامپيوتر و اينترنت رايگان برخلاف قانون آن کشور حرام است لکن اطلاعاتي که در ذهن شما منتقل شده است و مطالبي که از آن طريق استفاده کرده ايد و بر معلومات شما افزوده شده است، استفاده از معلومات و اطلاعات علمي اشکال ندارد . در هرجا مي توانيد از اطلاعات خود استفاده کنيد.
البته اگر عين مطالب را از اينترنت برخلاف قانون کپي و تکثير کرده باشيد، نمي توانيد از کپي مطالب علمي مذکور استفاده کنيد اما آنچه بر معلومات شما از اين طريق افزوده شده است ،استفاده از آن اشکال ندارد.
2-در فرض سؤال رضايت گرفتن از مدير آن جا لازم نيست.
3 - مطالعه و خواندن کتاب هاي ديني نه تنها اشکال ندارد، بلکه کاربسيار خوبي مي باشد . استفاده از اطلاعاتي که به دست آوريد، نيز اشکال ندارد.(1)
پي نوشت:
1. سؤال تلفني(7740611-0251) از دفتر آيت الله وحيد خراساني و سؤال تلفني 7743271-0251)دفتر آيت الله بهجت.
نظر آيت الله علي صافي گلپايگاني را متأسفانه دراين مسأله نداريم. ظاهرا نظر ايشان همان نظر آيت الله بهجت و آيت الله وحيد مي باشد.

پرسشگر گرامي با سلام سپاس از ارتباط تان با اين مرکز
اگر متولد گناباد بوده و چند سال در آن جا زندگي کرده و رشد جسمي پيدا کرده اي، شهر گناباد وطن اصلي شماست . تا از آن جا اعراض نکرده باشي، هر وقت به آن جا مي روي، نمازت کامل است و روزه بايد بگيري، ولي مشهد وطن شما نيست، مگر اينکه تصميم داشته باشي تا آخر عمر در مشهد زندگي کني .بنابراين اگر شهر مشهد هنوز وطن شما محسوب نمي شود ،نمازتان در مشهد شکسته است و نمي تواني روزه بگيري ،مگر اينکه قصد ده روز نمايي .
اگر متولد گناباد بوده اي، ولي مقدار کمي در آن جا مانده اي ،مثلا بعد از تولد در گناباد يک سال زندگي کرده اي ، در گناباد هم نمازت شکسته خواهد بود مگر اينکه در آن جا قصد ماندن ده روز بکنيد. اگر در ارتباط بعدي جزييات بيش تري در زمينه مقدار ماندن شما در گناباد و اين که آيا از آن جا اعراض کرده اي، يعني ديگر براي سکونت کردن در گناباد تصميم نداري بماني يا داري و آيا در مشهد قصد ماندن دايمي داري يا قصد ماندن موقت براي چند سال داري؟ جزييات را براي مان توضيح دهيد تا به طور واضح بگوييم حکم نماز و روزه تان در اين دو شهر چگونه است .البته نام مرجع تقليد تان را بايد بدانيم تا نظر ايشان را براي تان ارسال کنيم .

با سلام و تشکر از ارتباط با اين مرکز
تبعيض در تقليد جايز است، عدول ازمساوي به مساوي بنا براحتياط واجب جايز نيست مگر در مسائلي که هنوز عمل نکرده است(1)
تبعيض يعني اينکه انسان مثلا در عبادات از يک مجتهد و در معاملات از مجتهد ديگر تقليد کند.
عدول يعني در يک مسئله خاص بخواهد به نظر مرجع خود عمل نکند و به ديگري مراجعه کند.
پي نوشت :
1.آيت الله مکارم ،توضيح المسائل ،م 19وعدول م 16وسوال تلفني از دفتر

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباط و اعتمادتان نسبت به اين مركز؛
فعاليت جنسي و رفتار جنسي انسان تنها مشتمل بر فعاليت دستگاه هاي بدني نيست بلكه بخش قابل توجهي از اين فعاليت رواني است. هنگامي كه فرد به خودارضايي مي‌پردازد، خودش مي داند كه ارضاي واقعي نيست بنابراين بازخوردها(فيدبك ها) منفي هستند؛ بر خلاف هنگامي كه بازخورد مثبت بوده و فرد به رضايت دروني مي‌رسد. بنابراين بدن انسان نيست كه مي فهمد . بدن اصلاً ابزار فهم نيست، بلكه روان انسان است كه درگير است و مي‌فهمد و راضي نيست.
با توجه به ارتباط روح و بدن ، با عمل زناشويي با همسر يا ارضا شدن توسط همسر نوعي ارتباط عاطفي ايجاد مي شود . نيازهاي رواني انسان بر آورده مي شود . موجب الفت و محبت بيش تر بين زوجين مي گردد. و سبب بقاي نسل انسان مي گردد. به همين خاطر از نظر روان شناسان انجام عمل جنسي بين مرد و زني که همسر قانوني هستند ، توصيه شده ، روايات زيادي نيز در مستحب بودن اين عمل وارد شده است، بر همين اساس تفاوت هايي بين ارضاي جنسي از طريق همسر و بين خودارضايي وجود دارد كه برخي عبارتند از :
1- استمنا آميزش با خود است. تحريك كننده و تحريك پذير يك نفر است. همين طور ايجاد كننده شرائط اوج لذت (گرم شدن، تصور لذت و...) توسط خود ارضا شونده فراهم مي شود. در اين جا تمام وجود فرد (در عين يكپارچگي) بايد دو پاره شود: يكي ارضا شونده و ديگري تحريك كننده. دو پاره شدن آسيب هايي در پي دارد، از جمله اختلال در سيستم توجه و تمرکز و در مراتب بالاتر به نوعي توهم منجر خواهد شد.
2-آن گاه که بدن انسان تامين كننده نياز جنسي او گردد، چون بدن هميشه در همراهي اوست، كم كم او را در يك حالت تحريك جنسي دائم قرار مي دهد ،چون از خودش لذت مي برد. اين فاصله رواني وي را به سمت حالت تحريك دايمي سوق مي دهد. تحريك پذيري سريع, زود و دايم جدا از اثرات مخرب اجتماعي , اثرات جسمي زيان باري به دنبال خواهد داشت.
3- چون در استمنا ارضاي جنسي فقط از طريق انزال مني بدون هيچ گونه ارضاي عاطفي، ديداري، شنيداري، لمسي و... حاصل مي شود، ارضا به شدت ناقص، ناکام کننده مي باشد و موجب پديدايي اضطراب.
4- همچنين وجود برخي حدود و قوانين الهي كه در همه اديان وجود دارد، موجب ايجاد احساس گناه در فرد مي گردد كه اثر منفي بر روان مي گذارد.
5- در نهايت از آن جا كه افراد مبتلا به خودارضايي خودشان را افرادي ناتوان مي‌دانند، وجود احساس ناتواني در كنترل ارضا منجر به خود-سرزنشي در آنان مي گردد.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباطتان با اين مركز؛
شب هاي 18 تا 24 خصوصيت خاصي براي انعقاد نطفه و اثر منفي روي سلامت جنين ندارد،
اگر اين شب ها مصادف با ايام قمر در عقرب باشد و يا مواردي که نزديکي و انعقاد نطفه در آن زمان کراهت دارد، مصادف با اين شب ها باشد ، انعقاد نطفه و نزديکي کراهت دارد .ممکن است روي سلامت جنين از جهات مختلف اثر منفي بگذارد.
هم چنين اگر اين شب ها مصادف با ايام شهادت ائمه باشد، خوب است که انسان به احترام شهادت و مصيبت داري امامان معصوم، از نزديکي و انعقاد نطفه خود داري کند، ولي اگر کسي نزديکي نمايد و نطفه اي منعقد شود، اشکال ندارد.
بعضي ايام و زمان ها نزديکي با همسر حرام است. اگر در اين زمان ها نطفه منعقد شود ،ممکن است اثرمنفي روي زندگي آينده جنين بگذارد. بعضي ايام و زمان ها نزديکي با همسر کراهت دارد .در اين زمان ها اگر نطفه منعقد شود، تأثير منفي کم تر دارد . بعضي از زمان ها نزديکي و انعقاد نطفه خوب مي باشد. به هر سه مورد به طور اختصار اشاره مي کنيم.
ا: موارد و زمان‏هايى كه نزديكى و آميزش با همسر در آن ها حرام است، عبارت است از:
1. در حال احرام،
2. زمان نفاس،
3. در حال اعتكاف،
4. دوران قاعدگى،
5. در حال روزه واجب،
6. زمانى كه زن كم تر از نه سال داشته باشد،
7. جايى كه طواف و نماز نساء در حج را به جا نياورده باشد.(1)
ب: مواردي که نزديکي با همسر و انعقاد کراهت دارد.
1- بين طلوع فجر تا طلوع آفتاب
2- بين غروب آفتاب تا غروب شفق
3- در روزي که آفتاب گرفته شود‌(و شبي که ماه گرفته شود)
4- در روز (و شبي) که زلزله شود
5- در روز (و شبي) که باد سياه يا سرخ يا زرد بدمد.
6- زفاف كردن در وقتى كه ماه در برج عقرب يا تحت الشعاع باشد مكروه است.
7- در شب عيد فطر و شب عيد قربان جماع کراهت دارد.
8- در برابر آفتاب جماع کردن کراهت دارد مگر آنکه پرده بياويزى.
9 در شب نيمه شعبان
10-در ميان اذان و اقامه
11- جماع بدون وضو با همسر درحالتي که حامله باشد، کراهت دارد، ولي اگر وضو بگيرد، اشکالي ندارد.
11- در روز آخر ماه شعبان
12- جماع کردن بر پشت بام
13- شبي که فرداي آن به سفر برود.
14 جماع کردن در ساعت اول شب (غير از شب جمعه)
ج: ساعاتي که نزديکي کردن با همسر خوب مي باشد:
1- در شب دوشنبه که اگر فرزندى به هم رسد ،حافظ قرآن و راضى به قسمت خدا باشد.
2- جماع کردن در شب سه شنبه که اگر فرزندى به هم رسد ، سعادت اسلام او را روزى شود . دهانش خوشبو ودلش رحيم و دستش ‍ جوانمرد و زبانش از غيبت و بهتان پاك باشد.
3- شب پنج شنبه که اگر فرزندى به هم رسد ،حاكمى از حكام شريعت يا عالمى از علما باشد .
4- روز پنجشنبه وقتى كه آفتاب در ميان آسمان باشد که اگر فرزندى به هم رسد ،شيطان نزديك او نشود تا پير شود .خداوند سلامتي در دين و دنيا را براي او عنايت مي کند.
5- شب ‌جمعه و فرزندى به هم رسد ،خطيب و سخنگو باشد .
6- روز جمعه بعد از عصر که اگر در اين ساعت فرزندى به هم رسد، از دانايان مشهور باشد. (2)
پى‏نوشت‏
1. العروة الوثقى، ج 1، احكام الحائض، السابع و احكام النفاس، م 10، ج 2، المفطرات، الثالث، و اقسام الصوم، السابع و احكام الاعتكاف و احكام النكاح، فصل 2، م 1 ؛توضيح المسائل مراجع، م 450 و 513 و 1584 ؛آيت‏اللّه نورى، توضيح المسائل، م 452 و 515 و 1581 ؛آيت‏اللّه وحيد، توضيح المسائل، م 456 و 520 و 1592 العروه الوثقى، احكام الاعتكاف‏.
2. امام خميني، تحرير الوسيله، ج2 ،کتاب النکاح، مسئله 8 ؛محمد باقر مجلسي، حليت المتقين، فصل آداب فضيلت ازدواج.