جنگ ایران و رژیم صهیونیستی

بررسی چرایی مذاکره و آتش‌بس به جای انتقام خون رهبری و شهیدان
آتش‌بس و مذاکره، اقدامی راهبردی برای تثبیت دستاوردهای نظامی و سیاسی است که نباید با تسلیم یا فراموشی حقوق ملی اشتباه شود.

پرسش:

 واقعاً چرا آتش‌بس؟! چرا مذاکره؟ انتقام خون رهبری کجا رفت؟

پاسخ:

دولت استکباری و تروریستی آمریکا به همراه دولت جعلی جنایتکار صهیونیستی در اسفندماه سال 1404، اقدام به تهاجم نظامی به کشور ما کردند؛ در پی این هجوم وحشیانه، بسیاری از هم‌وطنان ایرانی از جمله زنان و کودکان بی‌گناه و رهبر فرزانۀ انقلاب اسلامی به شهادت رسیدند. پس از حدود چهل‌روز بمباران گستردۀ اماکن مدنی، خدمات عمومی مانند بیمارستان‌ها، مدارس و اماکن تاریخی، دشمن تروریستی پیشنهاد آتش‌بس و مذاکره درباره خواسته‌های ایران را مطرح کرد و سکوت در میدان نبرد آغاز شد. برخی بر این باورند که مذاکره با دشمنی که با او پدرکشتگی داریم، از اساس غلط است؛ به قول شاعر:

پدر، کشتی و تخم کین کاشتی                              پدرکشته را کی بود آشتی!

1. نهادهای تصمیم‌گیرندۀ آتش‌بس در جمهوری اسلامی ایران

اعلام سکوت صحنۀ جنگ از طریق نهادهای رسمی کشور، از جمله شورای عالی امنیت ملی انجام شده است. شورای عالی امنیت ملی، مهم‌ترین نهاد تصمیم‌گیرنده در این موضوع است که مصوبات آن پس از تأیید رهبر انقلاب، اجرایی است (1). بسیاری از اعضای شورای عالی امنیت ملی را رهبر شهید انقلاب منصوب کرده‌اند؛ بنابراین دلیلی ندارد کسانی که از سوی رهبر شهید منصوب شده‌اند، بخواهند چیزی را به رهبری جدید تحمیل کنند یا خدای‌نکرده – چنان‌که گاهی ادعا می‌‌شود - به کشور یا رهبر انقلاب خیانت کنند. ممکن است دیدگاه یا روش‌های پیشنهادی آنان با دیدگاه رهبر انقلاب تفاوت‌هایی داشته باشد (2)؛ اما مسئلۀ تحمیل یا خدای‌نکرده خیانت از اساس مطرح نیست و اعتماد رهبر انقلاب به مسئولان سیاسی و نظامی در چند بیانیۀ منتشرشده از سوی ایشان، به‌روشنی و صراحت بیان شده است.

2. تأکید مقام معظم رهبری بر حمایت از سربازان دیپلماسی

در بیانیۀ رهبر انقلاب که به مناسبت اربعین شهادت امام شهید منتشر شد، بر حضور خیابانی مردم برای حمایت از سربازان دیپلماسی تأکید شده است. این عبارت به‌روشنی و صراحت تأکید می‌کند کسانی که به میدان مذاکره رفتند، از طرف جمهوری اسلامی ایران و با رضایت و اشراف رهبر انقلاب به این مأموریت رفته‌اند. درضمن دکتر قالیباف که رهبری هیئت ایرانی را بر عهده داشت، در میدان جنگ نیز حضوری فعال دارند و بر اساس اعلام خبرگزاری‌های مورد اعتماد داخلی، یکی از اعضای اتاق جنگ کشور در جنگ رمضان بوده است؛ بنابراین می‌توان گفت فرماندهی میدان و دیپلماسی در جنگ رمضان، هماهنگ و حتی مشترک است و این دو میدان به موازات یکدیگر و با حمایت مردم و نظارت رهبری عمل می‌کنند.

3. قبول مذاکره از سوی ایران، اقدامی منطقی بود؛ چرا‌که درخواست مذاکره از سوی طرف مقابل، از هفته سوم جنگ آغاز شد و ده‌ها کشور را واسطه کرد تا آتش‌بس برقرار شود. رئیس‌جمهور منفور آمریکا، پیشنهادی 15 ماده‌ای نیز مطرح کرد که جمهوری اسلامی ایران حتی به آن نگاه هم نکرد و موشک‌های بیشتری در پاسخ به این پیشنهاد پانزده‌ماده‌ای به پایگاه‌های آمریکایی شلیک کرد. درنهایت، آخرین پیشنهاد دشمن این بود که هرچه شما بگویید، می‌پذیریم و پیشنهاد شما را مبنای مذاکرات قرار می‌دهیم. جمهوری اسلامی ایران نیز پیشنهاد ده‌ماده‌ای خود را مطرح کرد و قرار شد روی این پیشنهاد بحث شود تا مسیر تحقق آن فراهم گردد (3). حتی اگر دشمن به این پیشنهاد ده‌ماده‌ای عمل نکند، توقف جنگ امر مطلوبی است؛ زیرا اگر یک نفر هم کمتر کشته شود، ارزش دارد. ضمن آنکه رد کامل پیشنهاد آتش‌بس ممکن است در افکار عمومی جهانی به‌مثابۀ نشانه جنگ‌طلبی ایران بازنمایی شود؛ اما اگر تن به آتش‌بس دهیم و خواسته‌های ما پذیرفته نشود، دنیا به ما این حق را می‌دهد که برای منافع ملی، از خود دفاع کنیم.

افزون بر اینکه توقف جنگ به معنای چشم‌پوشی ما از منافعمان به‌ویژه دربارۀ حاکمیت بر تنگه هرمز نیست. ما حاکمیت خود را بر تنگه هرمز تثبیت خواهیم کرد؛ اگر این خواسته ما در میز مذاکره پذیرفته شود، بسیار خوب است؛ اما اگر در میز مذاکره پذیرفته نشود، در میدان جنگ آن را محقق خواهیم کرد. استفادۀ نیروهای مسلح کشور از زمان توقف جنگ برای بهبودی تاکتیک‌ها و ابزارهای جنگی نیز می‌تواند از دیگر ثمره‌های سکوت صحنه نبرد تلقی شود.

4. برخی از کسانی که امروز در میدان دیپلماسی حضور دارند، همان فرماندهان میدان هستند؛ مانند دبیر شعام و نیز دکتر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی و برخی دیگر از اعضای تیم مذاکره‌کننده. عده‌ای از این افراد، به طور رسمی یا غیررسمی از سوی دشمن اهداف ترور اعلام شده‌اند؛ بنابراین کسی نمی‌تواند ادعا کند در جان‌فشانی برای انقلاب و کشور، از این عزیزان جلوتر است. همچنین کسی نمی‌تواند ادعا کند که از این افراد باهوش‌تر است؛ چراکه مدیریت آنان در میدان جنگ، جهان را به تحسین واداشته است. نکته مهم دیگر آن است که ماهیت مذاکره اکنون با پیش از جنگ رمضان، متفاوت است؛ پیش از این، دشمن خواسته‌هایش را مطرح می‌کرد و ما باید با آن موافقت می‌کردیم و پس از انجام آن خواسته‌ها، ممکن بود دشمن به وعده‌هایش عمل کند یا نکند که البته تاکنون هرگز عمل نکرده است؛ اما در مذاکرات پساجنگ رمضان، ماهیت مذاکره تغییر یافته است؛ این بار ما خواسته های حداکثری خود را مقابل دشمن می‌گذاریم و اوست که باید به آن عمل کند و سپس ما هم به وعده خود مبنی بر بازکردن تنگۀ هرمز عمل می‌کنیم. پس از جنگ رمضان، ما تضمین عینی برای تحقق خواسته‌های خود یافته‌ایم؛ این تضمین عینی، تنگه قدرتمند هرمز است که البته از پشتیبانی میلیونی مردم در خیابان و موشک‌ها و پهپادها در میدان برخوردار است.

6. انتقام خون رهبر شهید در ذهن بسیاری از مردم کشورمان جدی و پررنگ است که نشانه احترام ملت ایران به ایشان است و این دغدغه تحسین‌برانگیز است. باید توجه داشت که مذاکره‌کنندگان ایرانی در اسلام‌آباد در برابر نمایندگان دولت استکباری آمریکا، برای تعیین تکلیف جنگ و تثبیت دستاوردهای آن رفته بودند، نه برای تعیین تکلیف انتقام خون رهبر شهید و نیز هم‌وطنان به خاک و خون خفته ما. روشن است که تمام دارایی جهان غرب (نه‌فقط آمریکای تروریست)، نمی‌تواند خون رهبر و شهیدان ما را جبران کند. بنابراین آتش‌بس، خونخواهی ما از آمریکا نیست، بلکه ما با این افراد پدرکشتگی داریم و به هر ترتیب، آنان باید با خون کثیفشان، تاوان خون‌هایی که ریخته‌اند را پس بدهند. البته که اگر همۀ این کفتارهای خبیث را بکشیم، باز هم تاوان یک قطره خون رهبر شهیدمان نیست؛ اما اکنون مجال انتقام گیری نیست. چنان‌که در پیام رهبر انقلاب نیز تأکید شده است انتقام‌گیری به جای خود انجام خواهد شد (4). اکنون ما در مقام تثبیت دستاوردهای میدان نبرد هستیم.

جمهوری اسلامی ایران در دور دوم مذاکرات که ترامپ خبیث و رسانه‌های استعماری دولت تروریست آمریکا، در بوق و کرنا کرده بودند، شرکت نکرد. همچنین جمهوری اسلامی ایران، آتش‌بس اعلامی ترامپ را پشیزی حساب نکرد و او را بی‌اعتبار کرد. جنگ، تمام نشده است، بلکه فقط شکل و شیوۀ آن تغییر یافته است. همین روزها و لحظات، فرزندان ملت ایران در نیروی دریایی کشور، مشغول نبرد با دشمن هستند. کشتی‌های ایرانی با اسکورت نیروی دریایی سپاه از تنگه هرمز و دریای عمان عبور می‌کنند و به ایران می‌آیند یا از ایران به مقصد خود طی مسیر می‌کنند. دور اول مذاکرات به همان دلایلی که توضیح داده شد، برگزار گردید و مجموع نهادها و مدیران عالی کشور را به این نتیجه رساند که تثبیت دستاوردهای نبرد نیز باید در میدان نبرد انجام شود؛ مسئله‌ای که این روزها در جریان است. باید صبور باشیم و به کسانی که طی دو ماه گذشته با به‌خطرانداختن جان خود، از بلعیده‌شدن ایران توسط هیولای تروریست آمریکایی - صهیونی جلوگیری کرده‌اند، اعتماد کنیم. امروزه حفظ وحدت یکی از مهم‌ترین وظایف تک‌تک ملت ایران است.

نتیجه:

آتش‌بس یا سکوت صحنه نبرد، نوعی تاکتیک جنگی است. وضعیت جنگی تمام نشده است، بلکه از حالی به حال دیگری تغییر کرده است. انتقام خون رهبر شهید و همه هم‌وطنان مظلوم باید گرفته شود و گرفته خواهد شد. تصمیم به توقف آتش، یک اقدام امنیتی، نظامی و سیاسی است که نهادهای رسمی کشور آن را انجام داده‌اند و اطمینان به این نهادها می‌تواند دست‌یابی به اهداف را تسهیل کند.

پی‌نوشت‌ها:

1. اصل صد و هفتاد و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.

2. رهبر انقلاب در بیانیه خود درباره تفاهم‌نامه اسلام‌آباد تصریح کرده‌اند «علی الأصول» نظر دیگری داشته است؛ اما در همان بیانیه بر دلسوزی مسئولان نظامی و سیاسی کشور تأکید می‌کنند و دستور مطالبه تحقق شرایط مطرح در توافق‌نامۀ دو رئیس‌جمهور را صادر کرده‌اند.

3. با اعلام آتش‌بس میان ایران و آمریکا، ترامپ توئیت آقای عراقچی – وزیر امور خارجۀ کشورمان - که ده شرط شورای عالی امنیت ملی را به عنوان موضوع مذاکرات آیندۀ آتش‌بس مطرح کرده بود، بازنشر داد. این امر، نشانه پذیرش خواسته‌های ایران از سوی دشمن برای پایان‌دادن به جنگ و نشانه شکست دشمن بود. همچنین مذاکرات اسلام‌آباد با موضوعات مطرح از سوی ایران آغاز به کار کرد که دلیل دیگری بر صحت این ادعاست. هرچند دشمن آمریکایی مانند گذشته، بدعهدی خویش را دوباره نشان داد؛ اما این بدعهدی، اصل ادعای ما مبنی بر اصرار دشمن بر آتش‌بس و پایان جنگ، که نشانه پیروزی ملت ایران است را خدشه‌دار نمی‌کند (https://www.etemadonline.com/tiny/news-767858).

4. رهبر انقلاب اسلامی در نخستین پیام رسمی خود بر انتقام خون شهیدان از جمله رهبر شهید، تأکید و تصریح کرده‌اند. همچنین در آخرین پیام رسمی رهبر انقلاب، پس از مراسم باشکوه تشییع پیکر رهبر شهید و خانواده ایشان، مسئلۀ انتقام به صورت جدی برجسته است.

مهم‌ترین دلایل حمله اسرائیل عبارت‌اند از: احیای مشروعیت داخلی دولت نتانیاهو، انحراف توجه‌ها جهانی از نسل‌کشی غزه و ممانعت از توافق دیپلماتیک بین ایران با آمریکا

پرسش:  چرا اسرائیل به ایران حمله کرد؟

پاسخ:

یک روز پس از آنکه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با صدور قطعنامه‌ای، ایران را به عدم رعایت تعهدات پادمانی هسته‌ای خود متهم ‌کرد و دو روز قبل از دور ششم مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط و ساعاتی بعد از پایان اتمام حجت شصت‌روزۀ ترامپ به ایران برای رسیدن به توافق هسته‌ای، رژیم صهیونیستی در بامداد 23 خرداد، حملات خود را به اهداف مختلفی از جمله تأسیسات هسته‌ای، پایگاه‌های نظامی، فرماندهان عالی‌رتبۀ ارتش و سپاه و دانشمندان هسته‌ای در ایران آغاز کرد. اگرچه تل‌آویو هدف حملۀ خود را «پیشگیرانه و نابودی برنامه هسته‌ای ایران» یا «کاهش تهدید ایران علیه بقای اسرائیل» عنوان می‌کند؛ اما شواهد و دکترین اسرائیل در قبال ایران نشان می‌دهد مسئله فراتر از اینهاست. پرسش اساسی همچنان باقی است که چرا اسرائیل به ایران حمله کرد؟ دربارۀ تحلیل چرایی حمله اسرائیل به ایران، اهداف مختلفی وجود دارد که در این نوشتار به مهم‌ترین آنها پرداخته می‌شود.

 

1. فرصت طلایی تاریخی برای سلطه بر غرب آسیا با تسلیم ایران (هژمونی منطقه‌ای)

مسئله اصلی مربوط به «آیندۀ ایران و منطقه» است. ایران و اسرائیل تنها قدرت‌هایی هستند که می‌توانند در این منطقه، رهبری نظامی و ایدئولوژیک را به دست گیرند. تضعیف یا نابودی هر کدام از طرفین، هژمونی و رهبری طرف دیگر را در منطقه تثبیت می‌کند. درواقع اسرائیل با تسلیم ایران در جایگاه کانون مقاومت و قدرت، هم محور مقاومت را متوقف می‌سازد و هم کشورهای اسلامی منطقه را وادار به عادی‌کردن روابط با رژیم صهیونیستی می‌کند و رهبری خویش را بر منطقه تحمیل خواهد کرد و ایدۀ «اسرائیل بزرگ ـ حاکمیت از نیل تا فرات» تحقق خواهد یافت (1). اسرائیل برای اتمام این پروژه، هم‌زمان با سلطه سیاسی و سرکوب نظامی، درصدد سلطۀ اقتصادی نیز برآمد و می‌خواست با «کریدور اقتصادی آیمک» که از هند شروع می‌شود، به امارات می‌رسد و از عربستان و اردن به سرزمین‌های اشغالی و اروپا وصل می‌شود، شریان حیاتی کشورهای منطقه را دست گیرد (2). طبیعتاً در این وضعیت، دولت‌های عرب مسلمان که ماهیت ناسیونالیستی و سکولار دارند و توسعه و رفاه (نه استقلال) را اولویت خویش می‌دانند، خواهند کوشید سهم خویش را در تحقق پروژه اسرائیل بیشتر کنند تا در ادامه سهم بیشتری به دست آورند. شاهد و دلیل بر این مسئله، شروع عادی‌سازی روابط با اسرائیل از سوی کشورهای اسلامی است.

 

2. خطای محاسباتی اسرائیل از قدرت و سرمایه اجتماعی جمهوری اسلامی (طراحی فروپاشی از درون)

اسرائیل دهه‌ها برای این مسئله برنامه‌ریزی کرده بود و تحلیل وضعیت منطقه‌ای و داخلی ایران، آنها را به این جمع‌بندی رساند که اکنون بهترین زمان اجرای آن است؛ چراکه ایران بازوهای قدرت منطقه‌ای خود را از دست داده بود؛ یعنی سوریه سقوط کرده است، لبنان با از‌دست‌دادن سید‌حسن نصرالله و تعدادی از فرماندهان اصلی تضعیف شده است، یمن درگیر جنگ طولانی فرسایشی شده است و نیز زمزمۀ خلع سلاح حزب‌الله لبنان و مقاومت عراق طرح شده است.

به لحاظ داخلی نیز ایران از ابعاد مختلف ضعیف شده است: الف) بی‌ثباتی اقتصادی و گرانی سبب نارضایتی عمومی شده است. ب) به لحاظ سیاسی و اجتماعی گسل‌های متعددی بین مردم و حاکمیت ایجاد شده است و سن بحران اجتماعی در ایران پایین آمده است (ده سال)؛ همچنین صندوق‌های رأی نشان‌دهندۀ فاصله جدی مردم از حاکمیت است. ج) از لحاظ فرهنگی و نرم‌افزاری از برخی خطوط قرمزش عبور کرده است. د) به لحاظ نظامی، پلیس و نیروهای نظامی توسط بخشی از بدنه جامعه تضعیف شده است.

بنابراین با توجه به این شرایط، بهترین زمان برای اجرای طرح «خاورمیانۀ جدید و اسرائیل بزرگ» است؛ ازاین‌رو اگر عاملی شتاب‌دهنده و تکانی برق‌آسا و ترکیبی به این گسل‌ها تزریق شود، ایران از درون فروخواهد پاشید و تغییر نظام اتفاق خواهد افتاد؛ همچنین در این شرایط، به‌یقین کشورهای دیگر به کمک اسرائیل خواهند آمد. اما اتحاد یکپارچۀ ملت ایران در حمایت از نظام اسلامی و قدرت تکنولوژیک فوق تصور ایران، نقشۀ آنها را نقش بر آب کرد. به طور طبیعی کنشگری اجتماعی و سیاسی ملت‌ها، در محاسبه و طراحی دشمنان دربارۀ آنها کاملاً مؤثر است؛ به همین دلیل مقام معظم رهبری درباره مشارکت سیاسی در انتخابات می فرمایند: «حتّی آن کسانی که نظام را قبول ندارند، برای حفظ کشور، برای اعتبار کشور بیایند در انتخابات شرکت کنند» (3).

 

3. احیای مشروعیت داخلی دولت نتانیاهو و دستاوردسازی برای انتخابات پیش‌رو

حزب نتانیاهو و دولتش بعد از عملیات بزرگ «طوفان‌الاقصی» در اکتبر 2023 و شروع نسل‌کشی در غزه، به‌شدت تحت فشار قرار گرفت؛ به گونه‌ای که افکار عمومی دنیا هر روز علیه اسرائیل به خیابان می‌آید، بخشی از جامعه جهانی و متحدان منطقه‌ای، شروع به انتقاد صریح کردند و نیز پروژه عادی‌سازی روابط با کشورهای اسلامی و کریدور آیمک شکست خورد. از سوی دیگر، حزب مخالف نتانیاهو پافشاری بر حذف وی دارد؛ همچنین دست‌نیافتن به اهداف معین‌شده (نابودی حماس، آزادی اسیران و ...)، موجب اعتراض‌های گسترده داخلی شده است. حکم بازداشت دادگاه کیفری بین‌المللی برای نتانیاهو در پیش است و تصمیم دادگاه بین‌المللی دیوان دادگستری درباره قانونی‌بودن اشغال اسرائیل در انتظار اجراست؛ بنابراین نتانیاهو معتقد بود جنگ تنها ضمانت برای ادامۀ حکومت او و متحد‌کردن احزاب مختلف سیاسی اسرائیل در پشت او و ارتش است و می‌تواند خودش را از مخالفت‌های داخلی و اتهام‌های مختلف فساد رها کند. همچنین این حمله، فرصتی عملیاتی ـ تاریخی برای تحت‌الشعاع قرار‌دادن و فراموشی شکست عملیات ۷ اکتبر۲۰۲۳و جنگ ناموفق بیست‌ماهه در غزه برای مقامات ارشد سیاسی و ارتش رژیم صهیونیستی بود (4).

 

4. انحراف توجهات جهانی از نسل‌کشی غزه و تسریع پاک‌سازی

اسرائیل از آغاز تأسیس، چند جنگ را با اعراب پشت سر گذاشته است؛ جنگ استقلال در 1947، بحران کانال سوئز در 1956 و جنگ شش‌روزه (5 ژوئن 1967م) که نقطۀ عطفی در توسعۀ ژئوپلتیک و افزایش قدرت اسرائیل گردید. با شکست اعراب، نوار غزه، صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن، بیت‌المقدس شرقی و بلندی‌های جولان به اشغال نیروهای اسرائیلی درآمد و به عنوان قدرت منطقه‌ای خود را تثبیت کردند. اسرائیلی‌ها از سال 1970، طرح‌هایی همچون «طرح ینون» برای تسلط بر خاورمیانه نوشتند. اسرائیل تا سال 2023 روند سیاسی، اقتصادی، نظامی و ژئوپلیتیک رو به جلو داشت؛ چراکه به لحاظ سیاسی، از سوی بسیاری از کشورهای جهان پذیرفته شد و تعاملاتش را گسترش داد؛ همچنین به لحاظ اقتصادی رشد بسیاری کرد، به لحاظ نظامی به یکی از ارتش‌های مجهز و قوی دنیا بدل شد و به لحاظ ژئوپلیتیک از 5% درصد زمین‌های اشغالی به بیش از 90% زمین‌ها رسید. در این وضعیت اسرائیل در حال برداشتن گام نهایی برای حل دائمی مسئله فلسطین و حذف طبیعی فلسطین بود. اما حماس با عملیات پیش‌دستانۀ «طوفان‌الاقصی» در 7 اکتبر 2023، اسرائیل را به نقطۀ تأسیس بازگرداند؛ به گونه‌ای که وال‌استریت ژورنال می‌نویسد: «حملۀ حماس همه چیز را تغییر داد. برای اسرائیل مسئله بقا بازگشته است» (5). اسرائیل در این وضعیت، می‌کوشد برای همیشه از شر حماس و مردم غزه خلاص شود؛ ازاین‌رو دیوانه‌وار درصدد تخریب و کشتار برآمد تا غزه را به‌کلی پاک‌سازی کند. اما افکار عمومی دنیا در مقابل جنون نسل‌کشی رژیم صهیونیستی واکنش نشان داد و در سراسر دنیا موج تنفر و اقدام علیه رژیم کودک‌کش شروع شد. اسرائیل برای ادامه نقشۀ خود باید تمرکز افکار جهانی را از مسئله غزه برمی‌داشت؛ به همین دلیل به ایران حمله کرد؛ چراکه کارشناسان معتقدند یکی از دلایل حمله به ایران، انحراف افکار عمومی دنیا از نسل‌کشی غزه و تسریع در پاکسازی است.

5. ممانعت از توافق دیپلماتیک بین ایران با آمریکا و دیگر کشورهای غربی

وارد‌کردن آمریکا به جنگ با ایران، آرزوی دیرینۀ نتانیاهو بوده است. اسرائیل با انجام حمله‌ای به اصطلاح «پیشگیرانه» علیه ایران، از هرگونه راه‌حل مسالمت‌آمیز برای اینکه ایرانیان اجازۀ دنبال‌کردن غنی‌سازی هسته‌ای غیرنظامی داشته باشند، جلوگیری کرد. از زمان آغاز مذاکرات هسته ای با ایران از چند دهه قبل، رژیم صهیونیستی به دنبال شکست مذاکرات و کشاندن آمریکا به جنگ با ایران بوده است. درواقع اسرائیل با این مانور قدرت، اعلام کرد «ما می‌توانیم هر کاری که می‌خواهیم، هر زمان که بخواهیم و در هر جا که بخواهیم، انجام دهیم». حملۀ گسترده به ایران با هدف آزمودن این مسئله بود که آیا اسرائیل هنوز مصونیت کامل بین‌المللی برای اقدامات جنایتکارانۀ خود دارد؟ نتیجه‌ای هم که گرفت این بود که همچنان کشورهای استعمارگر، حاضر هستند برای اسرائیل هزینه دهند و حمایت کنند.

نتیجه:

اسرائیل با قرار‌گرفتن در وضعیت وجودی و ارزیابی قدرت داخلی و منطقه‌ای ایران، به این جمع‌بندی رسید که ایران بازوهای منطقه‌ای خود را از دست داده و به لحاظ داخلی نیز از ابعاد مختلف با بحران مواجه است؛ بنابراین در این شرایط می‌توان به ایران حمله کرد و وضعیت وجودی را به وضعیت هژمونیک تبدیل کرد. درواقع با تسلیم و تجزیۀ ایران، دیگر کشورهای منطقه نیز تسلیم خواهند شد و ایدۀ «نیل تا فرات» و «اسرائیل بزرگ» تحقق خواهد یافت. همچنین فشار افکار عمومی دنیا از مسئله غزه برداشته می‌شود و نتانیاهو دوباره مشروعیت داخلی و بین‌المللی خود را به دست خواهد آورد؛ از سوی دیگر، مانع توافق ایران با غرب خواهد شد.

پی‌نوشت‌ها:

1. یوری ایوانف؛ صهیونیسم؛ ترجمۀ ابراهیم یونسی؛ چ 3، تهران: نشر امیرکبیر، 1356 ش، ص 14.

2. سید‌محمدحسین راجی؛ قیام ققنوس: خیرش ملت بزرگ ایران برای تغییر در نظم منطقه و جهان؛ تهران: اندیشکده راهبردی سعدا، 1404 ش، ص 7 ـ 21.

3. سیدعلی خامنه‌ای؛ «بیانات در دیدار با مردم قم، سالروز قیام نوزدهم دی‌ماه 1356»؛ 19/10/1394؛ در:

https://khl.ink/f/46976.

4. جمیله کدیور؛ «چرا اسرائیل به ایران حمله کرد؟»؛ سایت دیپلماسی ایرانی، 25/03/1404، ش ۲۰۳۳۴۸۱؛ در:

http://www.irdiplomacy.ir/fa/news.

5. سید‌محمدحسین راجی؛ قیام ققنوس: خیرش ملت بزرگ ایران برای تغییر در نظم منطقه و جهان؛ ص 19.

پیروز جنگ ۱۲ روزه
در جنگ 12 روزه، رژیم صهیونیستی نتوانست به اهداف راهبردی خود دست پیدا کنند؛ بنابراین شکست آنها در این جنگ به اذعان کارشناسان بین‌المللی واضح و انکارناپذیر است.

 پرسش:

پیروز جنگ ۱۲ روزه تحمیلی اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران کیست؟

پاسخ:

با پایان جنگ تحمیلی 12 ‌روزه رژیم صهیونیستی علیه ملت ایران، اظهارنظرها و تحلیل‌ها در رسانه‌ها پیرامون پیروز این جنگ آغاز شد. برخی رسانه‌ها که مستقیم یا غیرمستقیم رسانه‌های همراه با رژیم صهیونیستی محسوب می‌شوند، رژیم صهیونیستی را پیروز این جنگ معرفی کردند و برخی دیگر از آن‌ها، اعم از رسانه‌های بین‌المللی و داخل ایران، جمهوری اسلامی ایران را پیروز این جنگ دانستند. در یک نگاه واقع‌بینانه به این 12 روز، به‌راستی، پیروز این جنگ چه کسی بود؟ ایران یا رژیم صهیونیستی؟

۱. ارزیابی راهبردی جنگ تحمیلی ۱۲ روزه؛

به نتیجه جنگ 12 ‌روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی با همکاری امریکا از نگاه‌های مختلف می‌توان پرداخت که یکی از مهم‌ترین نگاه‌ها، نگاه راهبردی به این جنگ تحمیلی است. اگرچه رژیم صهیونیستی با همدستی امریکا، با ترور برخی فرماندهان ارشد نظامی، برخی دانشمندان برجسته هسته‌ای، هدف قرار دادن تأسیسات هسته‌ای و تخریب بخشی از سیستم پدافندی ایران در ظاهر به دستاوردهایی دست‌یافت، اما از نگاه راهبردی آنچه رژیم صهیونیستی به‌عنوان اهداف این حمله تعریف کرده بود، تحقق نیافت. اینکه دشمن صهیونی چه اهداف راهبردی‌ای برای خود تعریف کرده بود و چگونه در رسیدن به این اهداف ناکام ماند، موضوعی است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

۲. اهداف جنگ تحمیلی ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه جمهوری اسلامی ایران؛

رژیم صهیونی و امریکا چند هدف راهبردی را از حمله به ایران دنبال می‌کردند، در ادامه، میزان دستیابی آنان به این اهداف را مورد بررسی قرار می‌دهیم تا روشن شود آیا رژیم صهیونی به این اهداف دست‌یافته یا خیر.

۲-1. اختلال در فرماندهی نظامی؛

دشمن صهیونیستی با استفاده از اصل غافلگیری و با ترور چند تن از فرماندهان ارشد نیروهای مسلح و فرماندهان نظامی در حوزه هوا و فضا به‌عنوان بازوی تهاجمی جمهوری اسلامی و فرماندهان حوزه پدافند، به‌عنوان دستان تدافعی ایران به دنبال تکرار الگوی جنگ شش‌روزه موسوم به اعراب و اسرائیل (1) بود؛ جنگی که با اقدام غافلگیرانه رژیم صهیونیستی علیه نیروی هوایی مصر، فلج کردن آن و تصاحب حریم هوایی مصر آغاز شد و سرانجام پس از شش روز با میانجیگری سازمان ملل به پایان رسید. هدفی که رژیم صهیونیستی از حمله به ایران در بیست و سوم خرداد، یعنی سالگرد حمله به مصر دنبال می‌کرد، فلج کردن ساختار اقدام در نیروهای مسلح ایران بود که می‌توانست از فرصت به‌وجود‌آمده، برای دستیابی به سایر اهداف تعیین‌شده و واردکردن ضربات خردکننده استفاده کند. در خوش‌بینانه‌ترین حالت آن‌ها تصور می‌کردند که زمان بازیابی نیروهای نظامی ایران چند روزی طول خواهد کشید و این فرصت برای زدن ضربه نهایی کافی بود؛ درحالی‌که با تدبیر و فرماندهی رهبر انقلاب، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، درزمانی بسیار کوتاه، فرماندهان جدید منصوب شدند و فرایند ضربه به دشمن صهیونیستی را بلافاصله آغاز کردند؛ اقدامی که از تصور رژیم صهیونیستی و حامی‌اش ایالات‌متحده امریکا خارج بود و در گام اول محاسبات آن‌ها را به هم ریخت. (2) درنهایت، ضربات مخرب و مهلک موشکی و پهپادی ایران دشمن را وادار به درخواست توقف آتش کرد.

۲-2. نابودی زیرساخت‌های هسته‌ای و موشکی؛

یکی از اهداف مهمی که رژیم صهیونیستی با تلاش برای تکرار الگوی مصر و ایجاد فرصت برای خود، به دنبال آن بود، نابودی زیرساخت‌های هسته‌ای و موشکی ایران، با استفاده از فلج‌شدگی نیروهای مسلح ایران بود. در تمام روزهای جنگ 12 روزه، دشمنان ما اقدامات متعددی برای از بین بردن تأسیسات هسته‌ای فردو، نطنز و اصفهان و برخی زاغه‌ها و تأسیسات موشکی ایران انجام دادند و حتی ایالات‌متحده امریکا برای بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران وارد عمل شد؛ اما آنچه رخ داد نه توانست تأسیسات هسته‌ای را به‌طور کامل نابود کند و به اذعان اخبار و گزارش‌های خارجی تأسیسات هسته‌ای ایران آسیب دید، اما نابود نشد (3) و فعالیت موشکی ایران تا آخرین لحظات جنگ خواب دشمن صهیونی را پریشان و او را مجبور به آتش‌بس کرد، افزون بر اینکه پایگاه مهم نظامی امریکا در قطر نیز از موشک‌های دقیق ایرانی بی‌نصیب نماند.

۲-3. ایجاد اعتراضات داخلی؛

یکی دیگر از اهداف راهبردی رژیم صهیونیستی مهیاکردن فضا با حمله نظامی برای شکل‌گیری اعتراضات داخلی با یاری عوامل نفوذی و داخلی بود. رژیم صهیونیستی پس از اعتراضات سال 1401 به این نتیجه رسیده بود که شکاف عمیقی میان حاکمیت و مردم شکل گرفته است. ازاین‌رو تصمیم داشت، حاکمیت نظام جمهوری اسلامی را با حمله نظامی و به دنبال آن شکل‌گیری اعتراضات داخلی تضعیف کند تا ایران از موضع ضعف پای میز مذاکره با ایالات‌متحده بنشیند و امتیازات مدنظر امریکا را به‌راحتی در اختیار آن قرار دهد. پیام‌های نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، اقدامات رضا پهلوی و سازمان منافقین و اقدامات بازوهای رسانه‌ای آن‌ها ازجمله تلویزیون ایران اینترنشنال در ایام جنگ در راستای تحریک افکار عمومی ایران برای حضور در کف خیابان در راستای تحقق همین هدف بود، (4) اما افزایش همبستگی و وحدت مردم ایران با سلایق مختلف در مقابل دشمنان خارجی ازجمله شگفتی‌های جنگ 12 روزه بود که نه‌فقط محاسبات دشمنان ما را به هم ریخت، موجب شگفتی مردم جهان شد.

۲-4. تغییر حاکمیت در ایران؛

ازجمله اهدافی که رژیم صهیونیستی و امریکا در ایران با این جنگ و به خیال خود تضعیف حکومت ایران دنبال می‌کردند، تغییر رژیم در ایران بود. سودایی که ترامپ رئیس‌جمهور امریکا و نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی از صحبت درباره آن ابایی نداشتند. ترامپ در توئیتی از تغییر رژیم در ایران سخن گفت (5) و نتانیاهو تغییر رژیم در ایران را یکی از نتایج جنگ 12 روزه دانست. (6) این هدف و رؤیای صهیونیست‌ها نیز با همدلی و همبستگی مردم ایران و رهبری مدبرانه آیت‌الله خامنه‌ای به نتیجه نرسید.

۲-5. فعال‌سازی شکاف‌های قومیتی و تجزیه ایران؛

یکی دیگر از اهداف مهم و البته راهبردی‌ترین هدف دشمن صهیونیستی، فعال‌سازی شکاف‌های قومیتی در راستای تضعیف ایران در حفظ تمامیت ارضی و درنهایت تجزیه ایران دانست. هدفی که جان مرشایمر، استاد علوم سیاسی و نظریه‌پرداز برجسته روابط بین‌الملل از آن پرده برداشت. (7) طبق گزارش مجله نیوزویک، تجزیه‌طلبان کُرد به دلیل سازمان‌یافته‌تر بودن، اولین و مهم‌ترین ظرفیتی هستند که رژیم صهیونیستی می‌تواند از آن‌ها برای رسیدن به هدف خود که البته به گفته عفرا بن‌جیو، پژوهشگر ارشد مرکز موشه دایان اسرائیل، به‌طور مخفی آن را دنبال خواهند کرد، مورد استفاده قرار می‌گیرند: «هرگونه حمایت از یک گروه قومی، اگر انجام شود، به‌صورت مخفیانه خواهد بود تا امنیت آن گروه و منافع اسرائیل حفظ شود. فکر می‌کنم کاندیدای اصلی برای چنین همکاری‌ اقلیت کُرد باشد؛ زیرا این گروه سازمان‌یافته‌ترین است و سابقه طولانی در مبارزه علیه هر رژیم ایرانی دارد». (8) نیوزویک در ادامه گزارش خود از گروه‌های تکفیری و تجزیه‌طلب فعال در منطقه جنوب‌شرق کشور، به‌عنوان ظرفیتی یاد می‌کند که رژیم صهیونیستی باید به آن‌ها توجه کند. این رسانه امریکایی در ادامه به پروژه مطالعات بلوچستان که توسط مؤسسه تحقیقات رسانه‌ای خاورمیانه (MEMRI) راه‌اندازی شده اشاره می‌کند؛ موسسه‌ای که توسط ییگال کارمون، افسر سابق اطلاعات اسرائیل و میراو ورمس، دانشمند سیاسی اسرائیلی ـ امریکایی، تأسیس شده است. نیوزویک به نقل از آنا ماهجار باردوچی، پژوهشگر ارشد این مؤسسه اذعان می‌کند که هدف این پروژه، فعال‌سازی گسل‌های قومی ـ مذهبی در جنوب شرق ایران است. پروژه‌ای که به‌وضوح، تلاشی برای تقویت صدای گروه‌های تجزیه‌طلب بلوچ و جلب حمایت بین‌المللی برای آن‌هاست. (9) تجزیه ایران به‌عنوان راهبردی‌ترین هدف دشمنان مردم ایران در جنگ 12 روزه با کمک مردم و همراهی مسئولین دولتی و فداکاری دستگاه‌های نظامی، اطلاعاتی و امنیتی کشور با شکست مواجه شد.

نتیجه:

با توجه به آنچه از اهداف راهبردی دشمن صهیونیستی و حامی تمام‌عیارش ایالات‌متحده امریکا نگاشتیم و درباره آن‌ها و نتایج آن سخنانی بیان کردیم، به‌خوبی روشن می‌شود که از منظر رسیدن به اهداف راهبردی، باوجود خسارت‌هایی که رژیم صهیونی توانسته به ایران وارد کند، دشمنان مردم ایران نتوانستند به اهداف راهبردی خود دست پیدا کنند؛ بنابراین شکست رژیم صهیونیستی در جنگ 12 روزه به اذعان کارشناسان بین‌المللی حتی در سرزمین‌های اشغالی و افکار عمومی جهان واضح و انکارناپذیر است.

پی‌نوشت‌ها:

(1) ر.ک: «جنگ شش‌روزه»، سایت تاریخ، https://B2n.ir/kb6512.

(2) ر.ک: «رؤیای بربادرفته عبری»، سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای، https://khl.ink/f/60445.

(3) برای نمونه، ر.ک: «سی ان ان: تأسیسات هسته‌ای ایران همچنان فعال هستند و نابود نشده‌اند»، پایگاه خبری مشرق، mshrgh.ir/1727477.

(4) ر.ک: «پیام نتانیاهو به مردم ایران»، یورونیوز، https://B2n.ir/ef6589.

(5) ر.ک: «توئیت وقیحانه ترامپ درباره تجزیه ایران»، روزنامه فرهیختگان، fdn.ir/209391.

(6) ر.ک: «نتانیاهو: تغییر رژیم ایران می‌تواند نتیجه‌ این جنگ باشد»، شبکه ایران اینترنشنال، 25/03/1404، https://www.iranintl.com/202506151142.

(7) ر.ک: «پروژه تجزیه ایران؛ رؤیای صهیونیست‌ها، کابوس منطقه»، نورنیوز، کد خبر: 230500، https://nournews.ir/n/230500.

(8) ر.ک: «طرح اسرائیل برای بهره‌برداری از گسل‌های قومی علیه ایران»، پایگاه خبری سرمایه فردا، کد خبر: 41448، https://B2n.ir/gm2849.

(9) ر.ک: «طرح اسرائیل برای بهره‌برداری از گسل‌های قومی علیه ایران»، پایگاه خبری سرمایه فردا، کد خبر: 41448، https://B2n.ir/gm2849.

رئیس مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی عنوان کرد:
رئیس مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم از رصد مستمر شبهات و ارائه پاسخ های فوری در ایام جنگ 12 روزه خبر داد.
تولید محتوای تخصصی در ایام جنگ ۱۲ روزه با عنوان «روایت صادق»

به گزارش روابط عمومی مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدجواد اصغری، رئیس مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی در گفت وگو با خبرنگاران، با اشاره به اقدامات انجام‌شده در شرایط جنگ، از تولید محتوای تخصصی در قالب‌های مختلف رسانه‌ای با عنوان روایت صادق خبر داد و اظهار کرد: جنگ نوعی درگیری بین دو کشور است که عموماً در آن از سلاح‌های سخت بر علیه یکدیگر استفاده می‌شود، اما با پیشرفت تکنولوژی و ظهور و بروز رسانه‌ها، نوع جنگ از سخت به نرم تغییر کرده است.
وی افزود: جنگ نرم، افکار انسان را نشانه گرفته و بر رفتار او تاثیر می‌گذارد که این، از طریق رسانه و ابزارهای نرم انجام می‌شود، در این جنگ خبری از سلاح، تانک و توپ و تجهیزات نظامی نیست، بلکه رسانه، فیلم، تلویزیون، ماهواره، اینترنت، سینما و شبکه های اجتماعی این کار را انجام می‌دهد. دشمن در جنگ نرم با استفاده از این ابزارها بر فکر و تصمیم انسان‌ها تاثیر گذاشته و رفتار آنها را تغییر می‌دهد.
حجت الاسلام اصغری بیان کرد: به طور عمومی در دنیا، جنگ رسانه‌ای از سوی کشورهای استعمارگر به سوی کشورهای مستعمره یا مستقل صورت می‌گیرد تا آنها را با اهداف خود همسو نماید و یا در غیر این‌صورت به آنها ضربه بزنند که این جنگ 12 روزه شامل هجمه کشورهای استعماری غرب علیه جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشوری مستقل و قدرتمند منطقه خاورمیانه و عرصه بین الملل بود.
استاد حوزه علمیه قم در بخش دیگری از سخنانش به فعالیت های صورت گرفته این مرکز در دوره بحران اشاره کرد و گفت: با رصد لحظه‌ای فضای مجازی و تماس‌های مردمی، محتوای تخصصیِ پرسش و پاسخ در قالب‌های متنوعی مانند عکس‌نوشته، کلیپ، پادکست، پوستر و اینفوگرافی با هدف پاسخ به شبهات مردم و مقابله با جنگ روانی دشمن تولید و با هشتک «#روایت_صادق» منتشر شد.
عضو هئیت علمی دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام) با تأکید بر پاسخگویی سریع و مستند به شبهات به‌عنوان اولویت اصلی مرکز، افزود: در کنار تولید محتوای تبلیغی و آموزشی، کانالی اختصاصی در نرم‌افزار «پاسخگو» با نام «وعده صادق» راه‌اندازی شد تا دسترسی مردم به خدمات تسهیل گردد. همچنین، کتاب‌های الکترونیک اعتقادی و تاریخی در قالب متنی و صوتی تولید و عرضه شده است.
رئیس مرکز در ادامه به خدمات مشاوره‌ای ارائه‌شده اشاره کرد و گفت: با هدف حمایت روانی از مردم در شرایط بحران، تعداد کارشناسان بخش تلفنی و گفت‌وگوی آنلاین افزایش یافت تا به‌ویژه در زمینه کاهش اضطراب ناشی از جنگ، خدمات بهتری ارائه شود. از سوی دیگر، با برگزاری نشست‌های علمی و تولید محتوای آموزشی، سطح کیفی خدمات کارشناسان ارتقا داده شد.
حجت‌الاسلام والمسلمین اصغری با اشاره به نتایج این اقدامات، تصریح کرد: تولیدات متنوع مرکز، نشان‌دهنده عزم جدی ما برای ایفای نقش مؤثر در فضای مجازی و رسانه‌ای است. ترکیب «سرعت در پاسخگویی» و «غنای محتوایی» زمینه‌ساز روشنگری، امیدآفرینی و تقویت تاب‌آوری جامعه بوده است.
وی در بخش پایانی سخنانی خود اضافه کرد: مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی با بهره‌گیری از ۴۰۰ کارشناس مجرب ، روزانه به ۱۰,۰۰۰ پرسش دینی در حوزه‌های تخصصی از جمله؛ «تفسیر و علوم قرآن»، «علوم و مباحث حدیثی»، «مشاوره و روانشناسی»، «کلام و اعتقادات»، «احکام شرعی»، «اخلاق و تربیت»، «تاریخ و سیره» و «سیاسی و اجتماعی» پاسخ می‌دهد.

روش‌های ارتباطی:
• تلفنی: ۰۹۶۴۰۰ (از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب)
• پیامک: ارسال سوال احکام شرعی به ۳۰۰۰۹۶۴۰ (پاسخگویی حداکثر در ۵ ساعت)
• فضای مجازی:
   •• سایت رسمی: www.pasokhgoo.ir
   •• اپلیکیشن: my.pasokhgoo.ir
   •• پیام‌رسان‌ها: Pasokhgoo@