نقد نقد قرآن

رآن در نقل دیدگاه‌های نادرست، با آوردن قرینه‌هایی چون «وجدها» در آیه ۸۶ کهف، نشان می‌دهد که گزارش صرفاً بازتاب ادراک شخصی (ذوالقرنین) است و نه بیان حقیقت علمی.

بر پایه شواهد نسخه‌شناختی و سنت حفظ شفاهی، مقایسۀ کهن‌ترین مصاحف قرن اول هجری با متن کنونی قرآن، اصالت و تغییرناپذیری آن را در طول تاریخ تأیید می‌کند.

برخی آیات قرآن می‌گویند تنها توبه جهل به گناه پذیرفته می‌شود اما آیات دیگر می گوید حتی توبه کسانی را که آگاهانه مرتکب گناه شده‌اند نیز پذیرفته‌شده می‌داند.

نقل شفاهی منبع اصلی انتقال قرآن بود، با چشم‌پوشی از این مسئله، کلمۀ بدون نقطه به دلیل دانش زبانی خواننده و سیاق کلام لزوماً اشتباه خوانده نمی‌شود.

تغییر رویه قرآن، در برخورد با یهودیان مدینه، پاسخی مستقیم به اقدامات خصمانه و عهدشکنی‌های مکررآنها مثل توطئه‌چینی برای ترور پیامبر و همکاری با دشمنان و... بود.

قرآن برای اقناع مخاطبان به معاد و قدرت الهی در زنده‌کردن مردگان، به مراحل آفرینش انسان اشاره می‌کند. که با یافته‌های پزشکی مدرن نیز همخوانی دارد.

مفهوم زوجیت در قرآن فراتر از جنسیت است و هر دو پدیده با رابطه تشابه،تقارن،تضاد را دربرمی‌گیرد اندیشه در قانون زوجیت انسان را به سوی درک یگانگی خالق هدایت می‌کند

آیات قرآن نشان‌دهندۀ کروی‌‌بودن زمین است تعابیری مانند: تعقیب ‌وگریز شب‌ و روز و وجود مشارق و مغارب متعدد، تنها در صورت کروی‌بودن زمین معنا می‌یابند.

آیات مربوط به چگونگی آفرینش انسان و مراحل رشد جنین، نه‌تنها با یافته‌های پزشکی مدرن مغایرتی ندارند، بلکه صحت آنها را دانشمندان تأیید کرده‌اند.

آیات قرآن بر اساس نظریه زمین‌مرکزی بنا نشده است؛ بنابراین در موارد متعددی با آن مخالفت کرده است؛ برای نمونه، قرآن زمین را متحرک می‌داند، نه ثابت.

ممکن است عدد هفت دال بر کثرت و منظور از «أرض» بخشی از زمین باشد. برفرض پذیرش این قول، آیه بدین معناست که زمین از بخش‌های فراوانی تشکیل شده که کاملاً صحیح است.

در آیات متعددی قرآن به کروی‌بودن زمین اشاره شده است؛همچنین روبه‌قبله ایستادن در نماز، با مسطح‌بودن زمین ملازمه‌ای ندارد و با کروی‌بودن زمین نیز سازگار است.

رجم شیاطین توسط شهاب‌سنگ نه خلاف عقل است و نه با علم منافات دارد؛ زیرا: طبق قرآن، جنیان مادی هستند و ازاین‌رو، امکان برخورد فیزیکی شهاب‌سنگ با آن‌ها وجود دارد

کاربرد واژه یوم در آیات آفرینش، به معنای روز معمولی که با چرخش زمین به دور خودش در مقابل خورشید پدید می‌آید، نیست؛ بلکه منظور از آن، دوران و زمانه است.

قرآن کتاب هدایت است نه کتاب علم جانورشناسی تا در مقام ارائه طبقه‌بندی علمی جامع باشد. چنانکه هدف قرآن، نمایش قدرت و حکمت خالق از طریق تنوع آفرینش اوست .

تغییر فواصل آیات در سوره‌های قرآن برای ایجاد تنوع و جلب‌توجه مخاطب، امری نهادیک و مرسوم است.

خداوند در قرآن به زنبورها فرمان داده از «ثمرات» تغذیه کنند. ثمره در زبان عربی فقط به معنای میوه نیست بلکه به حاصل، فرآورده و نتیجه هر چیزی ثمره گفته می‌شود.

«طباق»‌ بودن «هفت‌آسمان» یا به معنای برفرازهم‌قرارگرفتن آن‌هاست یا همانندی و مشابهت آن‌ها باهم مقصود است.