با سلام
ببخشید می خواستم بدانم کدامیک از این نیت ها والا تر و بهتر است:(چرا؟)
الف)انجام کار خیری بخاطر خدا
ب) انجام کار خیری بخاطر حضرت فاطمه (س)
ج)انجام کار خیری بخاطر حضرت علی (ع)
د)انجام کار خیری بخاطر حضرت محمد(ص)
ه) انجام کار خیری بخاطر حضرت مهدی(عج)
اگر نیتی دیگری هست که از این ها هم والا تر باشد؟لطفاً توضیح دهید
ممنون http:yasinshafipour.blogsky.com
با سلام و تشکر از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
قرآن كريم مي فرمايد: كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ؛(1)
" تمام كسانى كه بر صفحه زمين هستند فانى مىشوند و تنها ذات ذو الجلال و گرامى خدا باقى مىماند".
نه تنها زمينيان كه اهل آسمانها نيز فانى مىشوند وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ؛(2)" به هنگام" نفخ صور" تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند مىميرند".
بر اساس مفاد آيات شريفه تنها چيزى كه در اين عالم باقى مىماند ذات پاك خدا است، بر اين پايه اولا - تمام اعمال بر باد مىرود جز عملى كه خالص براى ذات پاك خدا انجام شده باشد. ثانيا - آنچه به نحوى با ذات پاك خدا مربوط و منتسب به او باشد، آن نيز رنگ بقاء و ابديت به خود مىگيرد: آئين خدا كه از ناحيه او است ابدى است، عمل صالح كه براى او است ابدى است، رهبران الهى، پيامبران و ائمه اطهار عليهم السلام كه به او ارتباط دارند از اين نظر كه به او مربوطند رنگ جاودانى دارند، خلاصه هر چيزي به نحوى با ذات پاك او پيوند و ارتباطى داشته باشد از آن نظر فنا و هلاك براى او نيست. بنا بر اين هيچ كسي در نظام هستي «خاطري» ندارد جز خدا، و هر كسي از انبيا و ائمه و اوليا عليهم السلام خاطري دارند به دليل انتساب و وابستگي شان از راه عبوديت و بندگي آنان به خدا است، و الا ذاتا و استقلالا هيچ كسي هيچ خاطري و فضيلتي و ارزشي ندارد. پس اولا- هر عمل خيري بايد با قصد اطاعت امر خدا و تقرب و نزديكي به خدا انجام گيرد تا ارزش و بقاء داشته باشد. ثانيا- براي آن كه ارزش اعمال خير فزوني يابد و چندين و چندين برابر شود ثواب آن اعمال را به محمد(ص) و حضرت فاطمه (س) و حضرت علی (ع) و يا ساير ائمه (ع) و حضرت حضرت مهدی(عج) هديه كنيد، تا اطاعت خالصانه خدا با محبت و ولايت اوليا و محبوبان خدا پيوند بخورد.
پی نوشت ها:
1. الرحمن(55) آیه 26و27.
2. زمر(39) آیه68.






