سلام.
من شیفته ی امیرالمؤمنین هستم.من در کتابی خواندم که هر کس این دعا را بخواند،امیرالمؤمنین به خواب او می آید.ولی من چند بار خواندم این گونه نشد.به نظر شما کدام یک از این مطالب می تواند صحّت داشته باشد؟
1- من لیاقت و شایستگی آن را ندارم.
2- من کاری کرده ام که امیر مومنان از من دلگیرند.
3- این دعا،اصلاً وجود ندارد.
گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز:
برادر گرامی!
از اینکه شیفته و محب امیرالمؤمنین علیه السلام هستید خوشحالیم.
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله می فرماید: «لو اجتمع النّاس على حبّ عليّ بن أبي طالب لما خلق اللَّه النّار؛ (1) اگر مردم بر دوستى على بن ابى طالب گرد مىآمدند خداوند دوزخ را نمىآفريد».
در کتاب مفاتیح الجنان برای خواب دیدن امیرالمؤمنین علیه السلام دعایی ذکر شده (2)؛ اما این بدان معنا نیست که هرکس خواند، و ندید بگوید دعا درست نیست؛ زیرا ممکن است، مانعی ـ برای ارتباط از طرف او یا از طرف شما ـ وجود داشته باشد، و یا خداوند متعال، به دلیلی مصلحت نداند که این ارتباط برقرار شود. در هر صورت، ارجاع دادن به اینگونه اعمال، مانند آدرسی است که از شخصی به شما میدهند، شما با مراجعه به آدرس، امکان دارد او را ببینید و امکان هم دارد که در خانه نباشد و یا حتی در خانه باشد، ولی مانعی از ملاقات وجود داشته باشد.
مشاهده ارواح طیبه انبیا و ائمه علیهم السلام نیازمند یک سری صلاحیت ها ،لیاقت ها ،ظرفیت ها و شرایط خاصی است .
همان گونه که اجابت دعا، آداب و شرایط خاصی دارد، و بدون رعایت آن، دعا به اجابت نمی رسد. یا حتی ممکن است آداب و شرایط رعایت شود، لیکن خداوند بنا بر مصلحت ها و حکمت هایی، اجابت آن دعا را به تأخیر بیاندازد، و یا اصلا اجابت نکند و به خاطر عدم اجابتش، پاداش های بزرگی در آخرت به او می دهد، ممکن است در مورد خواب دیدن معصومین نیز همین طور باشد .یعنی کسی دعا های ذکر شده را بخواند، ولی ارواح مقدسه را در خواب نبیند. و این یا به خاطر آن است که شخص غذا های حرام یا شبهه ناک خورده، یا آلوده به گناه قلبی یا جسمی وبدنی است، و یا از جهت تقوا ظرفیت لازم را کسب نکرده است، یا راز دار و اهل حفظ اسرار نیست، چون از آن خواب سوء استفاده می کند، و یا دوست دارند این ملاقات به جای خواب،به صورت حضوری در هنگام مرگ صورت گیرد.یعنی آن لحظه ای که ملک الموت برای قبض روح می آید،امام را بالای سرخویش ببیند و از دیدنش خوشحال شود و امام سفارش او را به فرشتگان کند.
باید به این نکته هم توجه شود که خواب دیدن مهم نیست و اصلاً ملاک خوب بودن فرد، خواب نیست، چه بسا افرادی بودند و هستند که ائمه را خواب می بینند. اما انسان های پاکی نیستند، از جمله مثلا هارون الرشید عباسی خواب پیامبر را دید یا ... اما آیا اهل نجات بودند؟! خوبی و بدی هر شخصی، با مقدار تقوای اوست، نه با خواب دیدن و امثال اینها. و تقوا هم به انجام واجبات و ترک محرمات حاصل می شود، مگر می شود کسی گناهان کبیره مرتکب شود و انتظار داشته باشد چنین خواب هایی هم ببیند.
لذا شما اگر خواب ندیدید مهم نیست؛ اما زندگی خود را طوری تنظیم نمایید که از گناه دور باشید تا حضرت علی علیه السلام دوستتان داشته باشد، اصلاً کسی که واقعاً امام علی علیه السلام را دوست داشته باشد سعی می کند در زندگی اش مثل ایشان باشد و علی وار زندگی کند، اگر خود را شبیه ایشان نمودید، بدون خواندن دعا ایشان را خواهید دید.
موفق باشید.
پی نوشت :
1. نظام الدين احمد غفارى مازندرانى، احتجاج - ترجمه غفارى مازندرانى، ج1، ص154، مرتضوى، تهران.
2. شیخ عباس قمی (ره) ـ کلیات مفاتیح الجنان، حاشیه، ص 964 ـ 960.
