سرور عزیز سلام علیکم بنده هروقت که میخواهم هرکاری انجام بدهم به مشکل میخورم بعد همه میگن هی به خودت تلقین میکنی تقریبا 8ماه پیش بود خواستم یک کار دیگه شروع کنم - این بار دیگه گفتم کارم به امید خدا زود انجام میشه ولی مدت طولانی تر شد حالا شما یه راه جلوی پای من بزارید دیگه یواش یواش دارم به همه شک میکنم
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
اگر منظور از تمام آنچه برای شما رخ داده است، این است که شما فردی بد شانس هستید یا مثلاً شما را طلسم کرده اند و مسایلی از این دست، باید تصریحاً پاسخی منفی به آن بدهیم. بخت و شانس بدین معنا که پیش آمدی بدون علت به وجود بیاید، صحیح نیست. زیرا هر چه از عدم پا به عرصة وجود گذارد، نیازمند علت است، و قانون علیت و نیازمندی هر پدیده به علتِ پدید آورنده، از بدیهیات است. از این رو در جهان هر حادثه ای اتفاق افتد، بشر به طور غریزی دنبال علت میگردد.
پس نمیتوانیم به چیزی با عنوان بخت و شانس معتقد باشیم و آن را از علل و اسباب دور بدانیم. در مواردی که مردم پیش آمد خوب را به شانس و اتفاق بد را به بخت نسبت میدهند، حاکی از نا آگاهی آنان از علل و اسباب پنهانی است. شانس و بخت و طالع، با تفسیری که میان باورمندان آن مطرح است، ریشه در ناآگاهی از علت حوادث و رویدادهای طبیعی، اجتماعی و روانیدارد. هر کجا انسانهای سطحی نگر، نتوانستند علت بروز رویدادهای تلخ یا شیرین را تحلیل کنند، آن را به شانس و بخت حواله میکنند.
گاهی تنبلی و تن آسایی و مسئولیتگریزی و سرپوش گذاشتن روی نقاط ضعف، و تبرئه کردن خود در برابر گناهان و تازیانه وجدان و احساس شرمندگی زمینة گرایش به اینگونه آرام بخش های موقتی را فراهم میکند.
گاهی ممکن است برای فردی پیش آمدهای خوب و نافع رخ بدهد که گفته میشود فلانی شانس خوب دارد. شانس نیست که علت و سبب رخ دادها شود، بلکه پیش آمدها منتسب به علت است و ما از آن آگاه نیستیم، مثلاً ممکن است رویکرد خوب بر اثر دعای خیر پدر و مادر و افراد پاکدل، یا برای آزمایش، یا صفای باطن فرد، یا خوش حال نمودن یک بندة خدا باشد.
آنچه اسلام به پیروانش تعلیم نموده، این است که همه خوبیها را از خدا بدانیم و تمام بدیها را به خود نسبت دهیم: آنچه از نیکیها به تو میرسد، از خدا است، و آن چه از بدی به تو میرسد، از تو است.
با این همه به چند نکته باید توجّه داشت:
اوّل - هر حادثهای از گذر مشیت و اراده الهی پدید میآید و خداوند پیش از پدید آمدنش کاملاً از آن آگاه است. این نیز که تمام رویدادهای جهان بر اساس علل و عوامل طبیعی تحقق مییابند، مشیت الهی است.
عمومیت قانون علیت، به این که هر حادثهای علتی دارد و هر موقعیتی برای انسان (فرد یا جامعه) و غیر انسان پیشآید، معلول علتی است و تقدیر و اندازهگیری هر پدیدهای نیز متناسب با وضع علت آن میباشد، امری قطعی است، چون آیات قرآن نظیر : «قد جعل اللّه لکلِّ شیءٍ قدراً »، آن را بیان کرده و علمای اسلامی از آن تحت عنوان قضا و قدر تکوینی و تشریعی و سایر اندیشمندان جهان به عنوان قانون علت و معلول یا اسباب و مسبّبات بحث کردهاند.
دوم - بیگمان از عواملی که در حوادث زندگی مؤثّرند، اراده خود انسان است. اراده، نقشی چشمگیر در این جا دارد و چون انسان موجودی دارای اراده و اختیار است، چگونگی اراده و خواست و تصمیمگیریاش در چگونگی رویدادها مؤثّر است. ولی چنین نیست که هر چه بخواهد، روی دهد.سرنوشت انسانها و عزت و ذلت آنان مرهون کارکردهای آنان است که قرآن میفرماید: «کلُّ نفس بما کسبت رهینة»؛ هر کس در گرو اعمال خویش است.
اسلام به قدری روی تأثیر تلاشها و عملکردهای انسان در ساختن سرنوشت تأکید میکند که از یکسو میفرماید: «و ان لیس للأنسان الاّ ما سعی»؛ و اینکه بهرهای برای انسان جز سعی و کوشش او نیست. و از سویی دیگر میفرماید: «انّ اللّهلا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بأنفسهم»؛ خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملّتیرا تغییر نمیدهد مگر آن که آنانآن چهرا در خودشان است تغییر دهند.
سوم - بر اساس آنچه از قرآن مجید و احادیث بر میآید، ایمان و عمل صالح - به ویژه دعا - در سرنوشت انسان مؤثّر است. چه بسا دعا و برخی دیگر از کارهای نیک - مانند صله رحم و صدقه که سرنوشت را عوض کنند و موجب فراخی رزق شوند. اگر رابطه انسان با خداوند استوار باشد و در دعا و نیایش پای فشارد، سرنوشتی خوش در انتظار اوست.
چهارم - اگر انسان در زندگی خویش کوتاهی نکند و وظایفش را انجام دهد، هر چه خداوند برایش مقدّر کند و در زندگی برایش پیش آید، خیر است گرچه همراه با تلخی و رنج باشد. انسان همواره باید از خداوند راضی باشد. رضا به قضای الهی و شکیبایی در رویدادهای ناگوار، از ارزش های بزرگ و موجب نیل به کمال معنوی و ثواب بزرگ است.
نکته پایانی آنکه:
شما لازم است هر کار و یا تصمیمی که می گیرید به صورت شتاب زده عمل نکنید و با مشورت افرادی که وارد کار شدند و با تدوین جدول سود و زیان تصمیم مذکور حداقل یک هفته با خویشتن داری و خودکنترلی و بررسی منطقی بودن هدف از این تصمیم، اقدام کنید. موفق باشید.
