من از خواب بيدار ميشم ميبينم لباس زيرم آغشته به مايعي خيس يا خشك شده هست و هنگام خروجش رو يادم نيست (پس چك كردن سه شرط معروف شهوت/جهش/سست منتفي است). در رساله نوشته: "مگر این که از راه دیگری یقین پیدا کند که منی است"، خب تنها راهي كه برام باقي ميمونه بررسي ظاهر مايع هست. اون مواقعي كه مايع رو شبيه مني و بول نميبينم حرفي نيست، ميگم مايعي پاك از ودي، وذي، مدي و ايناست، سوال من در مورد مواقعي است كه مايع (كمي يا خيلي) شبيه مني است؛ در اين مواقع خب پيش خودم فكر ميكنم كه ممكنه يكي از مايعهاي پاك باشه كه ظاهري شبيه به مني داره. برا همين نه ميتونم بگم جنبم نه ميتونم بگم نيستم (مثلا مجبور ميشم براي نماز در تنگي وقت هم وضو بگيرم هم براي احتياط تيمم بدل از غسل كنم. گاهي هم چون غسل گرفتن اونروز مشكله با خودم ميگم چون يقين ندارم غسل هم نميكنم). پس آيا اين جزء شكي ميشه كه حكم به عدم جنابته يا اينكه هيچ مايع پاكي نداريم كه (كمي يا خيلي) شبيه به مني باشه؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز.
اگر در مايعي كه از شما خارج مي شود شك داريد كه مني هست يا نيست، گرچه ظاهري شبيه مني داشته باشد بايد پاك حساب كنيد و غسل جنابت واجب نمي شود و اگر فقط وضو بگيريد براي نمازتان كافيست . (1)
1. امام خميني توضيح المسايل م 73 و 346 و 347 .
