آیا در کتاب مقدس قرآن ذکر نشده است که مرد می تواند همسرش را بزند اما به اندازه ای که بر روی بدن زن هیچ کبودی یا قرمزی ایجاد نشود؟
خیانت مرد به زن یا خیانت زن به مرد،مجازاتش یکی است؟ولی چرا در حال حاضر این طور نیست؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز:
يکي از راه هايي که موجب پيشرفت نظام خانواده در اجتماع مي شود، وجود اخلاق نيکو در بين اعضاي خانواده است. اخلاق حسنه متضمن سعادت و خوشبختي و باعث دلگرمي بيش تر افراد و اعضاي کانون خانواده است؛ لذا رسول خدا (ص) در روايتي مي فرمايد: أَحَبُّكُمْ إِلَى اللَّهِ أَحَسِنُكُمْ أَخْلَاقاً ؛ (1) محبوب ترين شما نزد خدا کسي است که اخلاقش بهتر و نيکوتر باشد».
با وجود عشق و اخلاق در زندگي بشر، تمام نارسايي ها و کمبودها و کاستي ها در زندگي روزمره حل مي شود؛ لذا در مجموع آنچه موجب نشاط و سعادت براي طرفين در خانه و خانواده مي شود، اخلاق صحيح و حسنه است و قانون در مرحله بعد قرار دارد.
اما با اين حال اسلام براي تداوم بيشتر نظام خانواده، دستورات و قوانيني را طراحي كرده است كه از جمله آن ها مي توان به آيه: "...وَ اللاَّتي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُن"... (2) و آن زنان را كه از نافرمانيشان بيم داريد، اندرز دهيد و از خوابگاهشان دورى كنيد و بزنيدشان" اشاره كرد كه البته حد زدن در روایات با چیزی مانند چوب مسواک تعیین شده است که بیش تر برای اظهار نارضایتی و تنفر شوهر از عمل زن است تا مفهوم زدن لذا در حديثي از امام صادق نقل شده است كه فرمود: نشوز زن آن است كه در فراش (همبستر شدن) از شوهر تبعيت نكند و مقصود از «اضْرِبُوهُنَّ»، زدن با چوب مسواك و شبيه آن است، زدنى كه از روى رفق و دوستى باشد. (3) البته تفسير دقيق و شرائط خاص آن نيازمند پاسخ مفصلي است كه در صورت نياز، در سوالات بعدي به آن مي پردازيم.
و اما در پاسخ به سوال دوم بايد گفت:
احكام مخصوص زن خيانتكار نیست. بلکه در مورد مرد خيانتكار هم آمده است لذا مُحصن در احكام، مردى است که همسر دارد و همسرش در اختیار او است، بر اين اساس حکم رجم زناکارى که داراى همسر باشد، با تحقق شرایط آن، یکى از مسائلى است که با روایات متعدد از پیامبر (صلی الله علیه و آله) و ائمه معصومین (علیهم السلام) ثابت شده است، و محل اتفاق جمیع فقها است، بلکه به حد ضرورت و بداهت بین مسلمانان رسیده و جاى تأمل و تردید در این حکم وجود ندارد؛ و در صدر اسلام نیز به دستور پیامبر (صلی الله علیه و آله) انجام گرفته است كه ما به برخي از اين احاديث اشاره مي كنيم:
1- امیرالمومنین علیه السلام در يكي از خطبه هاي نهج البلاغه به این قانون اسلامی اشاره دارند ومیفرمایند: «وَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه و آله رَجَمَ الزَّانِیَ الْمُحْصَن ». (4)
2- عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه السلام فِی الْمُحْصَنِ وَ الْمُحْصَنَةِ جُلِدَ مِائَةً ثُمَّ الرَّجْمَ (5) از امام باقر (علیه السلام) نقل شده که فرمودند: «مرد و زن همسردار (که مرتکب زنا شده باشند) نخست صد تازیانه مىخورند؛ سپس سنگسار مىشوند!!»
3- عن عمرو بن قیس قال قال ابوعبدالله علیه السلام : «وَ إِنَّ اللَّهَ حَدَّ أَنْ لَا یُنْکَحَ النِّکَاحُ إِلَّا مِنْ حِلِّهِ وَ مَنْ فَعَلَ غَیْرَ ذَلِکَ إِنْ کَانَ عَزَباً حُدَّ وَ إِنْ کَانَ مُحْصَناً رُجِمَ لِمُجَاوَزَتِهِ الْحَدَّ (6) امام صادق علیه السلام فرمودند : خداوند مشخص فرموده که رابطه جنسی تنها از راه حلال آن انجام گیرد؛ کسی که از ین حکم تخلف کند اگر مجرد باشد تازیانه می خورد، و اگر متاهل باشد رجم می شود، زیرا از حدود خدا تجاوز کرده است».
پي نوشتها:
1. مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، چ مؤسسة الوفاء، بيروت، 1404ه.ق، ج 68، ص 383 .
2. نساء (4) آيه 34 .
3. شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه،چ جامعه مدرسين، قم 1413ه ق، ج 3 ص 521 .
4.نهج البلاغه، چ دارالهجره.قم بي تا، خطبه 127، ص 184
5. شيخ طوسي، التهذيب، چ دارالكتب الاسلاميه، تهران، 1365 ه ش ،ج ،10، ص 5 .
6. محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، چ دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1388 ق، ج 7 ، ص 175 .
