نمیدانم

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
از اين كه در فكر اصلاح و پاك نمودن خود از آلودگي ها هستيد، خوشحاليم.
برادرم!
همین که بعد از گناه به فکر توبه می افتید، معلوم است که خدا رهایتان نکرده و دست رحمت خود را به سویت دراز کرده تا از لجن زار گناه نجاتت بدهد. اما همه را نمی شود به عهدۀ خدا محول نمود. باید شما نیز از خود حرکتی نشان داده و قدمی بردارید.
خداوند بارها در آیات قرآن تأکید کرده است که توبه را می پذیرد: «وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ؛ (1) و او است که توبه بندگانش را می‌پذیرد و از گناهان شان در می گذرد».
در آیه ای دیگر به بندگان بشارت داده که: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ؛ بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد، از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است»‏.
با این آیۀ شریفه جایی برای نا امیدی باقی نمانده و همه باید امیدوار به رحمت الهی باشند.
خداوند نه تنها توبه بندگانش را می پذیرد، بلکه توبه کنند گان را دوست دارد: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ؛ (2) خداوند توبه کنندگان را دوست دارد و پاکان را نیز دوست دارد». و چه پیامی لذت بخش تر از این سخن الهی که انسان گناهکار پس از توبه محبوب خدا شود.
پس با توجه به این آیه، دیگر نگران نباشيد؛ زيرا اگر محبوب خدا شدید، لذتي بالاتر از آن نخواهيد داشت.
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - نیز فرمودند: «التائب مِن الذنب کمن لا ذنب به؛ (3) توبه کننده از گناه، مثل کسی است که هیچ گناهی را مرتکب نشده است».
در نتیجه، اگر توبۀ واقعی نموده اید، یعنی علاوه بر پشیمانی از گناه عزمتان بر این است که دیگر آن گناه را مرتکب نشوید، امیدوار باشید که خداوند توبۀ شما را پذیرفته است.
بعد از این که توبه کردید، زندگی خود را از نو با پاکی شروع نموده و به گذشتۀ خود نیز فکر نکنید. مواظب باشید تا دوباره به دام شیطان نیفتید، در این مرحله، برای مدتی باید سختی ترک گناه را تحمل نمایید و به خودتان تلقین کنید که می توانید پاک باشید و از گناه دوری کنید، با این کار بعد از مدتی نه تنها طرف گناه نمی روید، بلکه متنفر از آن نیز خواهید شد.
سپس راه تقوا را در پيش بگيريد؛ زيرا تقوا است كه باعث نزدیکی به خدا است.
قرآن مي فرمايد: «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُم‏؛ (4) گرامى‏ترين شما نزد خداوند، با تقواترين شما است».
و نيز مي فرمايد: «إِنَّ لِلْمُتَّقينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعيم؛ (5) مسلّماً براى پرهيزگاران نزد پروردگارشان باغ هاى پر نعمت بهشت است‏».
به کلمۀ: "نزد پروردگارشان" دقت شود.
راه کسب تقوا نیز ایمان راستین به خدا و انجام اعمال صالح است؛ زیرا خداوند در قرآن شریف می فرماید:
«فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً؛ (6) هر كه به لقاى پروردگارش اميد دارد، بايد كارى شايسته انجام دهد و هيچ كس را در عبادت پروردگارش شريك نكند».
بعد خواهید دید خداوند چقدر به شما نزدیک شده و حضورش را بیش از پیش حس خواهید کرد؛ از رفتن به مسجد و مجالس عزا هم شرمگین نباشید و با جدیت در این گونه مراسم شرکت نمایید که یکی از راه های بخشش از گناه و بازدارنده از گناه همین مجالس است. اگر به گناهان ذکر شده وابستگی پیدا کرده اید، برای درمان لازم است با یک مشاور روانشناس خوب صحبت کرده و راهکار بخواهید. (تماس با شماره09640 - بخش مشاوره)
پیروز و سربلند باشید.

پی نوشت ها:
1. شوری (42)، آیه 25.
2. بقره (2)، آیه 222.
3. شيخ كليني، اصول كافي، ج4، ص 168، ‌دارالكتب الاسلاميه، تهران،‌1365 ش.
4. حجرات (49)، آیه13.
5. قلم (68)، آیه 34.
6. کهف (18)، آیه 110.