خودارضاعی

پرسشگر گرامی با سلام و س÷اس از ارتباطتان با این مرکز
با عرض سلام و تشکر از اینکه توانسته اید این رفتار را تا حدی کم کنید، بسیار خرسندیم. قطعا نباید این کاهش را نادیده و بی ارزش تلقی کنید. فردی پاکی هستید. نباید با برداشت شخصی از آیات و احادیث زندگی را به کام خود تلخ کنید . با توجه به توضیحات سعی کنید به تدریج رفتار خودارضایی را به صفر برسانید :
احساس گناه شما بسیار افراطی است. احساس گناه بیش از آن که رحمانی باشد ،شیطانی است. احساس گناه یکی از منابع تولید اضطراب است و به هیچ وجه به نفع شما نیست.
احساس گناه تا حدی مفید است که به ترک گناه رهنمون سازد، نه آن که باعث تشدید اضطراب و در نتیجه تشدید گناه گردد.
دختری بسیار مومن و پاکدامن هستید . هیچ گاه فاحشه یا رسوا نخواهید شد. دختری هستید مضطرب که هر از گاهی برای کاهش اضطراب و البته نیاز طبیعی جنسی ناخواسته دست به این گناه می‌زنید.
در شرایط کنونی ضمن توصیه به حفظ آرامش و خونسردی و ارتقای عزت نفس و اعتماد به نفس، شما را به مراجعه هر چه سریع تر به روانپزشک زن فرا می‌خوانم.
می توانید در اسرع وقت به یک روانپزشک زن مراجعه کرده و بدون کوچک ترین اشاره به مشکل خودارضایی صرفاً برای درمان اضطراب فزاینده خود تقاضای کمک نمایید.
دارو درمانی احتمالی می‌تواند به کاهش اضطراب شما کمک شایان نماید ،به ویژه در ایام خاص شما را در مدیریت افکار و انگیزه‌های جنسی یاری رساند.
ورزش سنگین و ریلکسیشن را از نظر دور ندارید. هیچ گاه خود را سرزنش ننماید. نیک بپذیرید که بسیاری از افراد مبتلا در موقعیت‌های مشابه در اماکن مذهبی تعهد بی‌پشتوانه ای مانند شما داشته‌اند . به دلایل بسیار روشن و آشکار از عمل به تعهد خود بازمانده‌اند. شکست در عمل به تعهد به هیچ وجه به معنای بی اعتنایی ائمه به ایشان و یا وخامت حال روانی و وضعیت معنوی آنان نیست، بلکه هر دردی درمان خاص خود را دارد. نمی توان با تکیه بر دعا درمانی صرف به درمان دردها پرداخت.
در ادامه توجه شما را به پاسخ مشابه با مورد شما برای کاربر دیگر جلب می کنیم:
1- از نوشته تان نمایان است که از اضطراب بالا رنج می برید. اضطراب نقش مؤثری در تشدید قوای جنسی دارد. در تولید نیاز جنسی کاذب سهم به سزایی دارد. ارضای جنسی تا حدودی برای کاهش اضطراب مفید است . اگر ارضای جنسی از طریق حرام (مانند استمنا) صورت گیرد، با این که به صورت موقت از اضطراب می‌کاهد، ولی پس از مدت کوتاهی به خاطر تشدید احساس گناه سطح اضطراب را دو چندان می‌کند. با این وصف اضطراب هم علت و هم معلول استمنا محسوب می‌گردد.
2ـ همان طور که اضطراب در گرایش به خودارضایی مؤثر است ، کاهش اضطراب از طریق ورزش سنگین منظم، تنفس عمیق 25 تا 30 بار در روز، تن‌آرامی (ریلکسیشن) و داروهای گیاهی و شیمیایی سهم بسزایی در کاهش میل به خودارضایی دارد.
3ـ به هیچ وجه خود را ناپاک ندانید. دختر مؤمنی هستید که به هر دلیلی دچار یک کژ رفتاری گشته‌اید. هیچ‌گاه خودتان مساوی با رفتار ناشایست خود ندانید. در پیشگاه خداوند عزیز و دوست داشتنی هستید. برای جبران گناهان ریز و درشت راه روی همه بندگان باز است؛ زیرا رحمت و بخشایش الهی بسیار بزرگ و گسترده است.
4ـ احساس گناه اگر چه نشان از وجدان پاک و نفس لوامه شما دارد، اما احساس افراطی گناه به هیچ وجه مطلوب خدا و دین نیست، بلکه احساس گناه فزاینده در راستای وساوس شیطانی است. احساس گناه یکی از بزرگ‌ترین منابع اضطراب‌زاست. می‌توان دریافت که احساس گناه بیش از حد زمینه‌ای برای خودارضایی بیش تر فراهم می‌آورد، پس با بالا بردن سطح عزت نفس و اعتماد به نفس و امید به لطف و بخشش بیکران الهی به تعدیل احساس گناه بپردازید. احساس گناه تا حدی خوب و مفید که فرد را به سمت جبران خطاها از طریق انجام اعمال نیک و خداپسندانه رهنمون سازد، نه آن که به گناه بیش تر سوق دهد.
5ـ در اسرع وقت برای کاهش اضطراب و افکار وسواس‌گونه به روانپزشک مراجعه نمایید . در برخی موارد دارو درمانی سبک بسیار مؤثر است.
6ـ مانند یک محقق دست به تحقیق در زمینه افکار، احساسات و رفتارهای انگیزاننده میل به خودارضایی در خود بزنید. در طی مدت یک ماه مراحل آغاز تا پایان یک وهله خودارضایی را در برگه‌ای یاد داشت نمایید . این کار را برای وهله‌های دیگری که اتفاق می‌افتد، تکرار کنید. زمان و مکان و شرایط جسمی و روحی در قبل و بعد از خودارضایی را ثبت نمایید. در طی یک ماه ببینید یک وهله خودارضایی با چه فکری آغاز می‌گردد، سپس این فکر مزاحم چه احساس در شما برمی‌انگیزد و این احساس چگونه به رفتار خودارضایی در شما می‌انجامد، همچنین معمولاً در چه زمانی‌هایی و در چه مکان‌هایی و در چه شرایط جسمی ـ روحی میل به خودارضایی در شما تشدید می‌گردد.
پس از پالایش و رصد روانی یک ماهه به تجزیه و تحلیل و جمع‌بندی نتایج بپردازید . از نتایج این تحقیق می‌توانید راهکارهای کارآمد ترک یا لااقل تعدیل خودارضایی را استخراج نمایید، مثلاً وقتی که اعصاب تان خرد است، وقتی که دوستان متأهل خود را می‌بینید، وقتی که با مادرتان جر و بحث می‌کنید، وقتی که اضطراب امتحان دارید، یا وقتی که به دختر یا فیلم یا تصویر خاصی می‌اندیشید.
عیناً همین قضیه در زمینه مکان‌های تحریک‌زا تکرار می‌گردد. وقتی در اتاق خواب هستم، وقتی تنها در خانه هستم، وقتی دستشویی می‌روم و...
از سوی دیگر نگاهی موشکافانه به پرونده گذشته خودارضایی خویش بیفکنید، ببینید در چه شرایطی توانسته‌اید بر خودارضایی چیره آیید. با چه تکنیک‌های فاصله بین وهله‌های خودارضایی را افزایش داده‌اید، چه زمانی برای ترک کوتاه مدت یا دراز مدت خودارضایی موفق بوده‌اید.
در این مرحله نیز تحقیق نیز به تجزیه و تحلیل و جمع‌بندی نتایج بپردازید. پایش روانی دست شما را برای اتخاذ یک راهکار مناسب باز می‌کند.
7ـ خودارضایی نوعی اعتیاد روانی محسوب می‌گردد . در برخی جهات شباهات زیادی با انواع دیگر اعتیاد (مانند مواد مخدر و الکل و...) دارد.
همه متخصصان درمان اعتیاد در این موضوع هم‌ عقیده اند که بازگشت ناخواسته به شرایط قبل امری طبیعی و یکی از مراحل درمان محسوب می‌گردند. بسیاری از معتادانی که اقدام به ترک کرده‌اند ، در طول فرایند درمان ناخواسته دچار لغزش‌های رفتاری می‌گردند . لغزش‌های رفتاری به هیچ وجه به معنای شکست درمان نیست. یکی از علت هایی غلطیدن دوباره به اعتیاد قبلی، قرار گرفتن در محیطی است که در آن جا اعتیاد زیاد اتفاق افتاده بود.، مثلاً یاد‌آوری یک صحنه خاص، یا قرار گرفتن در مثلاً حمام و هنگام شستن آلت و... به همین خاطر بسیار توصیه می شود که در آن شرایط
8ـ منصف باشید . همان طور که به تنبیه ذهنی ـ عملی خودارضایی خویش می‌پردازید، به تشویق ذهنی ـ عملی موفقیت‌هایی هرچند اندک خود در ترک خودارضایی بپردازید.
اگر حتى یک روز هم در ترک موفق بودید، با کمال سخاوت به تشویق خود بپردازید. خود تشویقی می‌تواند علاوه بر ارتقای سطح اعتماد به نفس و عزت‌نفس به کاهش اضطراب شما کمک شایانی کند. خود تشویقی می‌تواند به صورت کلامی یا غیر کلامی (مانند خرید یک بستی یا دیدن یک فیلم جذاب یا سجده شکر و ...) باشد.
9ـ با پرهیز از هر گونه خودسرزنشی و خود ملامت‌گری به یادداشت نکات مثبت خود بپردازید. هزاران نکته مثبت دارید که نباید با بزرگ نمایی نکات منفی‌تان به بوته فراموشی سپرده شود. ارزشمندی تان نسبت به خود کمک موثری در ترک این گناه فراهم می آورد.
10ـ به خدا سوء ظن نداشته باشید. به جای ترس بیمارگونه از خدا،‌ با انجام اعمال پسندیده،‌ سعی در تقرب بیش تر به او نمایید. خداوند همه گناهان را می‌بخشد . بزرگ ترین گناهان شما از این امر مستثنا نیست.
11- گریه زیاد به هیچ روی حق تان نیست. این نیز از عوامل اضطراب آفرین است. تصور بسته بودن راه توبه نیز چیزی جز یأس و ناامیدی از رحمت بی پایان الهی که بزرگ ترین گناه است، نتیجه نمی دهد. مطمئناً‌ گناه شما هر چه زیاد و بزرگ باشد، به بزرگی عظمت رحمت الهی نیست.
12- برای 24 ساعت خود برنامه‌ریزی سبک و سهل الوصول انجام دهید. با اشتغال ذهنی به امور مثبت از هر گونه اشتغال فکری به تفکرات تحریک‌زا پرهیز نمایید.
13ـ سعی نمایید از تکنیک‌های انزجار درمانی و شرطی‌زدایی استفاده کنید. لذت کاذب خود ارضایی را با یک امر منزجر کننده ذهنی مانند تصور صحنه تهوع‌آور یا خوردن داروی تلخ پیوند بزنید و با آن تداعی نمایید یا آن که فرایند شرطی شده (اضطراب - خودارضایی) را به ورزش یا تفریح سالم، تنفس عمیق، رفتن به سر یخچال و آب خوردن و... تبدیل نمایید.
14ـ به هیچ وجه خود را دست و پا بسته فرض نکنید. بدانید صدها هزار توانسته‌اند که ترک کنند و شما از آنان مستثنا نیستید.
موفق باشید.