شراب خواری

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
با این که حرمت شراب از همان ابتدا به کنایه و تصریح اعلام شده بود ، باز هم مردم از شرابخواری دست بردار نبودند تا این که خداوند به شدیدترین وجه و با چندین تاکید اعلام کرد که شراب جز رجس و پلیدی نیست:
«یا ایها الذین آمنوا انما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلکم تفلحون انما یرید الشیطان ان یوقع بینکم العداوة و البغضاء فی الخمر و المیسر و یصدکم عن ذکر الله و عن الصلوة فهل انتم منتهون»؛ (1)
در هیچ موردی قران با این تاکید و تصریح و شدت، حرمتی را اعلام نکرده و در این آیه شراب را فقط پلیدی و عمل شیطان خوانده است.
در روایات نیز بر پلیدی شراب تاکید فراوان شده و شراب کلید تمام معصیت ها و منشاء و مادر تمام گناهان معرفی گردیده است.
رسول خدا در ارتباط با شراب ده نفر را لعن کرد :کسی که درخت خرما یا انگور را برای تولید خرما و انگور برای تولید شراب می کارد؛ آنکه باغبانی آنها را می کند (با این که می داند برای چه کاشته شده اند)؛ آن که عصاره انگور یا خرما را برای تهیه شراب می گیرد؛آنکه شراب می نوشد؛ انکه ساقی می شود؛انکه بار شراب حمل می کند، آنکه تجارت شراب می کند؛ آنکه شراب می فروشد؛ آن که می خرد، آن که قیمت و پول شراب را می خورد . (2)
امام صادق (ع) فرمود: خمر و شراب از ازل حرام بود و همه پیامبران در شریعتشان به هنگام کامل شدن، حرمت شراب هم بود. (3)
این مایع خبیث آثار بد فراوانی دارد از جمله این که در روایات از رسول خدا تصریح شده هر کس شراب بنوشد تا چهل روز نمازش قبول نمی شود و اگر در حالی که آن شراب در شکمش هست ، بمیرد بر خدا حق است که از صدید جهنم (چرک و کثافت و خونی که از رحم زنان فاحشه در جهنم خارج شده و جاری می گردد) به او بنوشاند. (4)
البته راه نجات از این گناه و این اثر شوم توبه صادقانه و جدی است که آثار شوم این گناه را از بین می برد.
پی نوشت ها:
1. مائده (5) آیه 91. ای کسانی که ایمان آورده اید شراب و قمار و انصاب و ازلام فقط پلیدی و از عمل شیطان است، زنهار که از آن اجتناب کنید؛امید که رستگار شوید . تنها هدف شیطان این است که با شراب و قمار بین شما کینه و دشمنی بیندازد و شما را از راه خدا و نماز بازدارد؛ آیا از آنها دست بردار می شوید .
2. طباطبایی، المیزان، ترجمه موسوی همدانی ، پنجم ، قم ، دفتر انتشارات اسلامی، 1374 ش، ج2،ص298-299.
3. ری شهری ،میزان الحکمه، قم، دار الحدیث، 1416 ق، ج1،ص812-816.
4. طبرسی، مکارم الاخلاق، ششم، قم، منشورات الشریف الرضی ، 1392 ق، ص 426؛ ابن ادریس، مستطرفات، دوم، قم، انتشارات اسلامی، 1411 ق، ص 615.