توبه

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
حقیقت توبه و استغفار، پشیمانی از گناه گذشته و عزم و تصمیم بر عدم ارتکاب آن در آینده است. اگر این حالت برای کسی پیش آمد، این نشانه توبه واقعی است و پذیرفته شدن توبه واقعی حتمی می‌باشد. اگر توبه واقعی صورت گیرد، قبولی آن از طرف خداوند قطعی است، چون خداوند فرموده:
«وَ هُوَ الَّذِی یقْبَلُ التَّوْبةَ عَنْ عِبادِهِ وَ یعْفُوا عَنِ السَّیئاتِ؛ (1) او است که توبه را از بندگانش پذیرامی‏شود و گناهان را می‏بخشد».
از آن جا که وعده خدا تخلف ناپذیر است، برای انسان یقین حاصل می‌‏شود که توبه همان، و قبولی همان. هیچ حالت انتظاری برای قبولی توبه نیست.
امام علی عليه السلام می‏فرماید: «به هر کس چهار چیز داده شود، از چهار چیز محروم نمی‏گردد:
1- هر کس توفیق دعا پیدا کند، از اجابت آن محروم نخواهد بود؛
2- هر کس توفیق توبه به دست آورد، از قبولی آن محروم نمی‏گردد؛
3- هر کس به استغفار توفیق یابد، از بخشش گناهان محروم خواهد بود؛
4- هر کس نعمت‏های الهی را شکرگزاری نماید، از افزون شدن آن ها محروم نخواهد شد». (2)
از چند طریق انسان می‌تواند تا حدودی دریابد که توبه او مورد پذیرش واقع گردیده است :
الف) انجام واجبات و ترک گناهان و محرمات:
مهم ترین علامت و نشانه قبولی توبه انجام واجبات وترک گناهان و محرمات است. پس اگر انسان بعد از توبه به سراغ گناه نرفت و پایبند به فرمان خدا شد، نشانه آن است که توبه اش قبول شده است. هر قدر آثار واقعی توبه در اعمال ما بیش تر هویدا گردد، یعنی رغبت کم تری به گناه باشد و اراده و عزم راسخ‌تری در اطاعت پروردگار در خود بیابیم، نشان می‌دهد که توبه ما به توبه واقعی‌ نزدیک بوده ؛ به همین نسبت به قبول شدن توبه نزدیک گردیده است.
ب) لذت بردن از دعا و نماز و معنویت.
ج) احساس بهجت و آرامش خاصی که پس از دعا و توبه به انسان دست می‌دهد .
د) احساس سبکی از گناهان و آلودگی‌ها.
ه) افزایش میزان اعتماد به وعده‌های نیکو و عنایات الهی .
هر اندازه خداباوری و توکل و اعتماد به وعده‌های او را در خود افزون یافتیم، می‌توانیم بیش تر امیدوار باشیم که ما را پذیرفته اند.
موفق باشید.

پی‌نوشت‌ها:
1. شوری (42) آیه 25.
2. نهج البلاغه، ترجمه فیض الاسلام، کلمات قصار 130.