شدیدا محتاج به کمکتون هستم دارم بیراهه میرم به هردری زدم تا یکی بشه هادی من !!! اما جوابی نگرفتم توروخدا به هر چیزی که واستون مقدسه یه کاری کنید بیام سمت خدا دنیای من خدام بود اما الان خدایی ندارم که باهاش حرف بزنم خودم باگناهام کاری کردم که فراموشم کنه یا راحت بگم فراموشش کردم دیگه نمیدونم چی بگم تا دل سیاهم اروم بگیره شماها اگه صدای دلمو شنیدین یه نفرو بهم معرفی کنید تا باهاش حرف بزنم
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
خواهر گرامی! البته که ان شاءالله مؤمن هستید.
اگر قرآن کریم را پیش روی خود باز کنید، می بینید خداوند کتاب خود را با «بسم الله الرحمن الرحیم» با دو صفت جمالی و رحمت خود آغاز نموده است و خبری از صفات جلالی او نیست. در بند 19 دعای جوشن کبیر هم آمده: «یا من سبقت رحمته غضبه»؛ «ای کسی که رحمتش بر غضبش سبقت دارد».
در دعای کمیل هم می خوانیم: «اللهم انی اسئلک برحمتک التی وسعت کل شیء»؛ رحمتی که همۀ اشیا را در بر گرفته است. پس برخورد خدا با مخلوقات، از روی رحمت و محبت است. حال که چنین است، چرا بنده از روی دوستی و محبت با خدا رفتار نکند؟ محبتی که منشأ همۀ خیرها است.
مطمئن باشید در دنیا و آخرت، هیچ کس شما را به اندازۀ خداوند دوست ندارد. شما مخلوق اویید و او به شما عشق می ورزد. قبل از این که شما دوستش بدارید، اوست که شما را دوست دارد؛ زیرا در کلام خود می فرماید: «يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَه». (1) ابتدا دوست داشتن خدا ذکر شده، بعد دوست داشتن بندگان.
برای این که خود را از شرّ گناه حفظ نمایید، چاره ای ندارید جز این که ارتباط خود را باگناه قطع کنید و با خداوند ارتباط برقرار نمایيد.
خداوند در آیه ای به بندگان بشارت داده که: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ»؛ (2) «بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مىآمرزد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».
با وجود این آیۀ شریفه، جایی برای نا امیدی باقی نمانده است. پس از توبه، از دوستان خدا شمرده می شوید؛ زیرا خداوند می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ»؛ (3) «خداوند توبه کنندگان را دوست دارد و پاکان را نیز دوست دارد». چه پیامی لذت بخش تر از این سخن الهی که انسان گناهکار، پس از توبه، محبوب خدا شود.
پس با این پیام الهی معلوم است که هیچ گاه در رحمت خداوند به روی انسان ها بسته نیست.
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - نیز فرمودند: «التائب مِن الذنب کمن لا ذنب به»؛ (4) «توبه کننده از گناه، مثل کسی است که هیچ گناهی را مرتکب نشده است». البته توبه واقعي، شرايطي دارد. در اين مورد، امير مؤمنان - عليه السلام - مي فرمايد: «توبه، به دل پشیمان شدن و به زبان آمرزش خواستن و به اندام ترک نمودن است».(5)
بنابراین، توبه سه ركن دارد:
1. پشيماني؛ 2. استغفار زباني؛ 3. تصميم بر ترك گناه براي هميشه.
وقتی توبه کنید و به طرف خدا بروید، باز مطمئناً حضورش را حس خواهید نمود و توجه اش را بيش از پيش خواهيد ديد.
در تماس بعدی، از ویژگی ها و شرایط خود بنویسید تا در زمینه پیشرفت معنوی شما را راهنمایی کنیم. همچنین می توانید با بخش تلفنی مرکز به شماره 09640 ارتباط برقرار کرده و در امور مختلف مشاوره بگیرید.
موفق و پیروز باشید.
پی نوشت ها:
1. المائده (5)، آيه 54.
2. الزمر (39)، آیه 53.
3. البقره (2)، آیه 222.
4. پاینده، ابوالقاسم، نهج الفصاحه، دنیای دانش، تهران، 1382ش.
5. محمدي ريشهري، محمد، ميزان الحكمه، ج 2، ص 997، ماده "ذنب"، دار الحديث، 1416 ه.ق.
