با سلام و خسته نباشید
مدتی است که بعضی وسایل همسرم را نجس میدانم مثل موبایل و کامپیوتر و لپ تاپ. اوایل دائم موقع غذاخوردن به او اصرار میکردم که دستش را بشوید و او هم بدون اینکه دلیل را جویا شود میشست و غیره.. تا اینکه در آستانه بچه دار شدن هستیم و این افکار من بسیار عذاب دهنده شده .. نمیشود که هربار بخواهد بچه را بگیرد یا به او دست بزند هم همین را بگویم و این حالتها در رابطه ماتاثیر منقی گذاشته
حالا که به فکر درمان افتاده ام هرچه فکر میکنم که از کجا به این نتیجه رسیده بودم که مثلا موبایل او نجس است یادم نمیاید و نمیتوانم این فکر را نیز رها کنم
تکلیف من چیست؟
فقط یادم میاید که احتمالا او به وسیله ای دست زده و آبکشی نکرده حالا آیا واقعا نجس بوده یا من انزمان هم وسواس داشته ام یا نه را به نتیجه نمیرسم
خواهش میکنم سریعتر جواب من را بدهید. فرزندم هر لحظه ممکن است متولد شود و من دارم دیوانه میشوم.
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
شما گرفتار وسواس هستيد؛ بايد به شك و وسوسه خود توجه نكنيد و وظیفه شرعی شما این است كه اگر شك كرديد كه چیزی نجس شده به شك خود توجه نكنيد و همه لوازم خود را پاك بدانيد. بلكه افراد وسواسي اگر يقين به نجاست هم پيدا كنند، يقين آن ها اعتبار ندارد .
وسوسه از القاءات شیطان است، شیطان اگر از راه های دیگر نتوانست مؤمن را به انحراف بکشاند، از راه وسواس در انجام عبادات و ایجاد شبهه وارد می شود تا فکر و وقت مؤمن را تلف کند و از این طریق او را به گناه بکشاند.
در روایت آمده است: « إِنَّمَا یُرِیدُ أَنْ یُطَاعَ فَإِذَا عُصِیَ لَمْ یَعُدْ إِلَى أَحَدِکُم ؛ (1) شیطان می خواهد در طاعت او باشید. وقتی شیطان را مخالفت کردید، به سوی هیچ یک از شما باز نمی گردد».
بنا بر اين عمل به وسواس شرعا حرام است و وظيفه شما این است كه به شك خود توجه نكنيد و از شستن لباس ها و بدن در ظرف شك خود داري كنيد و با همان لباس و بدني كه شك داريد نماز بخوانيد و اشیا و لوازم شوهرتان را پاک بدانید و به او نگویید دستش را بشوید و بچه ای که ان شا الله متولد بشود مانند بقیه افراد بی جهت نجس نیست؛ پدر می تواند هر وقت بخواهد او را بغل کند و او را ببوسد و لزومی ندارد دستش را آب بکشد. اگر غير از اين رفتار كنيد كار شما پيروي از شيطان و مخالفت با حكم خدا حساب مي شود و حرام است. (2) و مؤمن نبايد به خاطر رعايت طهارت و نجاست مرتكب معصيت خداوند شود.
پی نوشت ها:
1. الإستبصار، ج1 ، ص374، باب 217 ، باب من شک فلم یدر صلى رکعه.
2. آيت الله صانعی، مجمع المسائل، ج1، سؤال 223 و 221 .
