نخواندن نماز

روایتی را که به آن اشاره نمودید نیافتیم، ولی این روایت وجود دارد :
قَالَ النَّبِيُّ (ص): « مَنْ أَعَانَ عَلَى تَارِكِ الصَّلَاةِ بِلُقْمَةٍ أَوْ كِسْوَةٍ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ سَبْعِينَ نَبِيّاً أَوَّلُهُمْ آدَمُ وَ آخِرُهُمْ مُحَمَّد ؛ (1)هرکس به بی نماز به یک لقمه طعام یا به یک پیراهنی کمک کند مثل آن است که 70 پیغمبر را که اول آنان آدم و آخرشان محمد(ص) است کشته باشد.»
در جواب شما به چند نکته باید اشاره کرد :
1- معیار این نوع احادیث کمیت نیست بلکه کیفیت است یعنی معیار این نیست که بی نماز 70 پیامبر را به قتل می رساند بلکه یعنی بی نماز در عقاب و عذاب مساوی با کسی است که این تعداد پیامبر را کشته باشد
2- مراد از بی نماز چیست :
- گاهی ترک نماز به دلیل عدم اعتقاد به نماز و روزه و انکار و یا مقابله با آن است. در این صورت چون نام مسلمان بر او اطلاق می شود بی نمازی او ضربه محکمی به دین می زند و عامل مهمی برای سود بردن دشمنان دین است لذا عذاب شدیدی برای این چنین تارک نمازی همراه خواهد بود و مراداز این روایت این خواهد بود.
-گاهی ترک نماز به دلیل تنبلی ، سهل انگاری و یا سستی است. در این صورت گناه کرده است ولی چنین عقاب سنگینی را که روایت به آن اشاره دارد را شامل نمی شود و مشمول این حدیث نمی شود
3- این گونه روایات از باب تعلیق حکم بر وصف است یعنی اگر کسی بی نمازی را به جهت بی نماز بودن کمک کند و هم سفره او شود و یا با او هم غذا شود که تایید او به حساب آید این حکم صادق است .
4-در مقابل برای اثبات و تایید این حدیث باید گفت که احادیثی هم وجود دارد که کسی که علمی را به مردم برای رضای خدا بیاموزد ثواب 70 پیامبر را به او می دهند:
وَ قَالَ رسول الله (ص) مَنْ تَعَلَّمَ بَاباً مِنَ الْعِلْمِ لِيُعَلِّمَهُ النَّاسَ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ سَبْعِينَ نَبِيّاً؛ (2 )کسی که دری از علم را بیاموزد برای رضیت الهی خداوند به او پاداش هفتاد پیامبر را می دهد.
و این که شما فرمودید در مورد دوستان شما صادق هست در صورتی که بی نمازی به معنای انکار و مقابله با نماز باشد و دوستان شما هنوز بر همان کردار و رفتارشان باشند و توبه نکرده باشند صادق خواهد بود.و شما هم باید به وظیفه دینی خود بر امر به معروف و نهی از منکر دقت داشته باشید تا به آتش دوستانتان نسوزید
خلاصه آن كه :
چون اولين و آخرين سفارش انبياء نماز بوده است كمك به شخص بي نماز (كمكي كه در دور كردن او به نماز موثر باشد ) مانند جنگ و قتل انبياء است
البته با اين توضيح اين مطلب اختصاص به نماز ندارد بلكه كمك به تمام گناهكاران مانند بي حجاب و حرام خور و....هم جنگ با انبياء است
پی نوشت:
1.شعيرى تاج الدين،جامع الأخبار‏،ناشر انتشارات رضى‏،قم‏،سال 1405 ق‏،نوبت چاپ اول،‏ص74
2.فتال نيشابورى، ‏روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، ،ناشر انتشارات رضى‏، قم‏،سال -،نوبت اول‏ ج‏1، ص13‏