احکام

با عرض سلام و تشکر از ارتباط تان با این مرکز
بسته اگر نشانه اى ندارد كه با آن صاحبش معلوم شود، احتياط واجب آن است كه از طرف صاحبش آن را صدقه دهد. اگر خود او مستحق است، مى تواند بردارد. اگر مال مهمّى باشد، احتياط آن است كه از حاكم شرع اجازه بگيرد.
اگر بسته نشانه دارد و صاحبش معلوم نیست و قيمت آن كم تر از يك درهم است، قیمت درهم به قیمت روز تقریبا 3500تومان است، مى تواند آن را تملّك و از آن استفاده نمايد. در صورت تلف شدن لازم نيست عوض آن را بدهد، بلكه اگر قصد تملّك هم نكرده باشد و بدون تقصير او تلف شود، دادن عوض آن واجب نيست.
اگر قيمتش به اندازه يك درهم يا بيش تر است، بايد آن را تا يك سال اعلام كند. چنانچه از روزى كه پيدا كرده تا يك هفته هر روز اعلام كند، بعد هفته اى يك بار تا آخر سال در محلّ اجتماع مردم ،كافى است.
هرگاه به جاى اعلام كردن لفظى، اعلان كتبى در محلّى كه مركز رفت و آمد مردم است، نصب كند و مردم آن جا غالباً باسواد باشند يا افراد باسواد اعلان را براى بى سوادان بخوانند و تا يك سال اعلان در آن جا بماند، كافى است.
هر گاه قبل از فرا رسيدن يك سال، از پيدا كردن صاحب آن مأيوس شود و يا از اوّل مأيوس باشد كه صاحب را پيدا كند، احتياط واجب آن است كه آن مال را از طرف صاحب اصلى اش به فقير بدهد.
هرگاه در يكى از حرم هاى مقدّس، يا مساجد، محلّى براى گمشده ها تعيين شود و مردم بدانند براى پيدا كردن گمشده خود بايد به آن محل مراجعه كنند و متصدّيان آن محل مورد اعتماد باشند، كافى است كه گمشده را به محلّ آن تحويل دهد. آن ها تا يك سال بايد آن را نگهدارى كنند. اگر صاحب آن پيدا نشد، طبق مسأله بعد عمل نمايند . اگر در بعضى از شهرها چنين محلّى براى گمشده ها در نظر گرفته شود و مردم از آن باخبر باشند ، وظيفه اعلان كردن با سپردن گمشده به آن محل، از دوش مردم برداشته مى شود.
هرگاه تا يك سال اعلان كند و يا در محل اعلان شده نگهدارى شود و صاحب مال پيدا نشود، پيداكننده مخيّر است يكى از چهار كار را انجام دهد:
1ـ آن را براى خود بردارد ،به قصد اين كه هر وقت صاحبش پيدا شد، اگر آن مال موجود نيست، عوض آن را به او بدهد. 2ـ به صورت امانت براى او نگهدارى كند.
3ـ از طرف صاحبش صدقه در راه خدا بدهد.
4ـ آن را به حاكم شرع بسپارد. احتياط مستحب صدقه دادن يا سپردن به حاكم شرع است. (1)
پی نوشت:
1. آیت الله مکارم شیرازی، توضیح المسائل، م 2193-2200.