همسرم در نماز کاهل است چکار کنم همیشه نماز بخواند وهیچ وقت ترک نکند نماز خود را
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
این که نسبت به مسائل دینی و مذهبی مانند نماز اهمیت می دهید، نکته بسیار ارزشمندی است و این یکی از لطف های خدا به شما است.
در ابتدا به عنوان مقدمه عرض کنم که نماز خوان کردن افراد، کار من و شما نیست؛ بلکه باید خدا بخواهد هدایت کند و خود فرد هم بخواهد هدایت به نماز شود؛ چنان که خدا نیز به پیامبرش این نکته را یادآور می شود که: «لیس علیک هداهم ولکن الله یهدی من یشاء»؛ «ای پیامبر! هدایت آن ها بر عهده تو نیست؛ اما خدا هر کس را بخواهد، هدایت می کند». (1) وظیفه ما تنها بیان دستورات خدا و رساندن آن ها به افراد است؛ همان طور که در قرآن وظیفه پیامبر همین عنوان شده است: «انما علی رسولنا البلاغ المبین». (2)
اما با توجه به مطالبی که شما گفتید، اگر راه حل اسلامی و اخلاقی برای این که بتوانید در نماز خواندن شوهرتان تأثیرگذار باشید، می خواهید، چند راهکار را پیشنها دمی دهیم:
1. او را با انسان های فرهیخته و عالم در مسایل دینی یا مراکزی مانند این مرکز، جهت طرح مسایل دینی آشنا کنید.
2. رفتار محبت آمیز خود را با همسر بیش تر کنید. این موضوع به عنوان یک عامل روانی می تواند تأثیرگذار باشد.
3. نسبت به باورها و اعتقادات دینی، خود را راسخ نشان دهید. نسبت به عبادات خود مراقبت داشته باشید. برای او دعا کنید. به صورت غیر مستقیم بفهمانید که برای او بسیار ناراحت و اندوهگین هستید.
4. چنانچه امکان یافتن خانواده مذهبی و رفت و آمد با آن ها را دارید، حتمآً سعی در برقراری ارتباط با آن ها نمایید.
5. ایشان را تشویق به مطالعه دین از منابع اصیل نمایید. کتاب های زیر را جهت مطالعه پیشنهاد می کنیم:
در مورد نماز:
1. نماز عارفانه، جواد محدثی.
2. پرورش در پرتو نیایش، حسنعلی نوری ها.
3. نماز زیباترین الگوی پرستش، غلامعلی نعیمآبادی.
4. نماز از دیدگاه قرآن و حدیث، موسوی لاهیجی.
5. نماز، حسین انصاریان.
از نظر شرعی وظیفه دارید که با اخلاق نیک و زبان ملایم او را نصیحت کنید. امر به معروف و نهی از منکر کنید. کار را به دعوی و مجادله نرسانید. فقط به تذکر و نصیحت با اخلاق نیک و بدون خشونت، اکتفا کنید. روشن است که امر به معروف، برای تبدیل وضعیت فعلی به وضعیت بهتر و نیکوتر است. پس اگر تا به حال چند بار تذکر داده اید و گفتن شما تأثیری نداشته، دیگر تکلیفی ندارید. بهتر است مدتی در این باره با ایشان گفتگو نکنید؛ چون اگر با تندی روی این مسئله پا فشاری کنید، ممکن است لج بازی کند و دیگر به حرف های شما توجه نکند.
همیشه با زبان نمی توان افراد را اصلاح کرد. تبلیغ عملی، مؤثرتر از تبلیغ زبانی است. به نماز اول وقت خود اهمیت دهید و مقید باشید در اول وقت نمازتان را بخوانید.
سعی کنید از این به بعد از توصیه و نصیحت - که نوعی نگاه از بالا به پایین میباشد - در مورد نماز و مسایل دیگر به همسرتان که باعث موضعگیری منفی وی میشود، بپرهیزید؛ زیرا اثر معکوس خواهد داشت و شما را از اقدامات بعدی محروم میسازد.
تلاش نمایید از زیر نظر گرفتن و کنترل رفتارهای او برای مدتی بپرهیزید. وانمود کنید دیگر حساسیت سابق را نسبت به رفتار او ندارید و اعتماد گذشته را به او پیدا کردهاید. اما خوش رفتاری و نیکی و احسان نسبت به او را بیش تر کنید؛ به گونه ای با همسر خود رفتار کنید که جذب اخلاق شما گردد.
سستی مسلمان در نماز می تواند علت های مختلفی داشته باشد. بدون آن که همسر تان متوجه شود، علت یابی کنید؛ زیرا نماز عملی است که در مجموعه عقیده توحیدی، دارای معنا و فلسفه خاصی است. انسان طبق فطرتش همواره به چیزی که برایش اهمیت دارد، توجه و اهتمام میورزد.
یکی از علل ترک نماز یا سستی در انجام آن، عدم آشنایى با فلسفه نماز است. اگر انسان بداند چرا نماز می خواند و نماز چه آثار و برکاتی در زندگی دنیا و آخرت او دارد و ترک نماز چه عواقب و نتایجی خواهد داشت، قطعاً نماز را ترک نخواهد کرد.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. بقره (2)، آیه 272.
2. مائده (5)، آیه 92.






