چرا دختر بازی عیب دارد
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
اگر منظور شما از دختربازی، برقراری رابطه دوستی و ارتباطات متداول در این روابط با دختران است، باید عرض کنیم که هر چند این قبیل فتارها در عرف جامعه ما پسندیده نیست و موجب هتک حرمت و سلب اعتماد جامعه به فرد و تبعات منفی دیگر می گردد، اما عیب اصلی این روابط آن است که از ديدگاه شرع برقراري چنين رابطه اي جايز نيست و مراجع تقلید آن را شرعاً جایز نمی دانند. (1) اما باید دید دلیل این نهی دینی چیست؟
دليل اصلي اين امر، آن است كه:
اولاً: در دوستی دختران و پسران، به گونهای که امروز در جامعه ما وجود دارد، مرزها و احکام شرعی مراعات نمیشود و خواسته يا ناخواسته اين دوستي ها، هر چند در ابتدا ماهيتي عاطفي داشتند، اما کم کم به سوی روابط نا مشروع و حرام كشيده مي شوند.
اين مسئله، امري مسلم و قطعي است كه غریزه جنسی، از نیرومندترین غرایز در وجود انسان است که بسیاری از رفتارهای انسانی را شکل میدهد و به گونههای مختلف ظهور و بروز دارد. اسلام با توجه به اين اصل مهم، با حساسیت ویژه، اما واقع بینانه و لحاظ کردن طبیعت و امیال درونی و خواستههای نفسانی انسان، قوانین و احکامی را جهت حفظ و نگهداری فرد و جامعه در خط اعتدال و میانهروی وضع کرده است.
بنابراین، هر عاملی که موجب تحریک انگیزههای شهوانی در جامعه گردد و به آرامش روحی و روانی و عفت عمومی صدمه وارد کند، مورد تأیید اسلام نیست. اسلام میخواهد انواع لذتهای جنسی در محیط و درون خانواده شکل گیرد و از این طریق، آرامش روحی و روانی و پیوندهای عاطفی نیز برقرار بماند و با طرح آن در محیط جامعه، به پیوند خانواده و اجتماع نیز آسیب وارد نشود.
به جهت همان میل شدید جنسی، گاهی اوقات بی آن که دختر و پسر (به خصوص دختران) بخواهند، در شرایطی قرار میگیرند که حتی اراده خود را از دست میدهند و دیگر نمیتوانند از ارتباط جنسی خودداری کنند و نا خودآگاه و بی آن که بخواهند، کم کم در آن شرایط بدون بازگشت قرار میگیرند و زمانی متوجه میشوند که کار از کار گذشته است؛ یعنی با فراهم شدن شرایط دیگر، اراده جلوگیری، بسیار سخت و دشوار است. پس چرا نباید این جریان را از سرچشمه بست؟
به همین جهت، در اسلام حتی خلوت کردن زن و مرد (دختر و پسر) نا محرم در مکانی که رفت و آمد نباشد، در برخی شرایط حرام و گناه است. اصولا مگر غیر از این است که تمام روابط جنسی بین دختران و پسران، از همین ارتباط های به ظاهر ساده و دوستانه آغاز شده است؟ متأسفانه به همین ارتباط جنسی ختم نشده، بلکه عاملی برای پدید آمدن بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی و روانی نیز میشود. بهترین شاهد بر ادعای فوق، مراجعه به واقعیات موجود در اجتماع است. كم ترين بررسي ميداني در باره طلاقها، فسادهای جنسی، اخلاقی و افسردگیها و اموري از اين دست نشان مي دهد كه نقطه شروع این نابسامانیها در بسیاری از آن ها به یک ارتباط کلامی کوچک با نا محرم و يك دوستي معمولي و ايجاد رابطه اي محبت آميز شروع شده و به تدریج به ایجاد محبت و عشق شديدتر و مشغول شدن فکر انجامیده و در انتها به ... .
در نتيجه، در پاسخ به سؤال شما بايد گفت كه واقعيت آن است كه در این گونه رفتارها در اکثر موارد و بیشتر افراد نمي توان شالوده اين قبيل روابط را از غرايز و تمايلات جنسي جدا ساخت و معمولا اين قبيل روابط عاطفي، به نوعي درگير با روابط فيزيكي و جنسی مي شوند. دليل اين امر هم آن است كه در حقيقت بسياري از اين روابط نیز ماهيتي دوگانه دارند؛ يعني عاطفي جنسي هستند و فرد نمي تواند بين يك لمس ساده كه از صميم قلب به آن تمايل دارد و در انجام آن احساس اشتياق عاطفي بسيار مي كند، با نوعي تحريك جنسي تفكيك قائل شود.
اما در عين حال، نبايد از ياد برد كه حقيقت جامعه ما نشان مي دهد كه خواسته يا ناخواسته اين دوستي ها به چنين سرانجامي منتهي مي گردند. بر اساس نتایج یک پژوهش که در مناطق شمالی تهران صورت گرفته است، بیش تر دختران طی شش ماه تا یک سال اول رابطه خود با جنس مخالف، درگیر روابط جنسی می شوند. اکثر قریب به اتفاق دخترانی که رابطه دوستی طولانی مدت با پسران دارند، در آغاز رابطه دوستی بر خلاف تصورشان درگیر روابط جنسی خواسته یا عمدتا ناخواسته می شوند.
این در حالی است که تقریباً همه دختران مورد مطالعه در ابتدای برقراری رابطه دوستی تصور می کرده اند که از درگیری جنسی مصون بوده، مهارت و قدرت کافی را در کنترل و هدایت روابط و دوستی دارند.
در بخش دیگری از این مطالعه آمده است اکثر قریب به اتفاق آن ها در آغاز روابط دوستی با پسران، بر این باور بودند که آن ها خیلی زرنگ تر از آن هستند که دوستشان بتواند از آن ها سوء استفاده جنسی کند. یکی از علل درگیر شدن دختران در روابط جنسی، برداشت نادرست آن ها از روابط دوستی با پسران عنوان شده است؛ به عنوان مثال، انگیزه و هدف بیش تر دختران از برقراری رابطه دوستی با جنس مخالف، جلب حمایت و عاطفه گزارش شده است؛ در حالی که در پسران، برقراری روابط جنسی، انگیزه و هدف اصلی رابطه دوستی بوده است. (2)
البته اين امر اختصاص به ايران نداشته، بلكه در همه كشورهاي ديگر نتيجه روابط و دوستي هاي ختران و پسران، حتي در سنين بسيار پايين، به روابط جنسي منتهي مي گردد كه حجم آمارها و گزارشات در اين خصوص تكان دهنده است كه از ذكر آن ها خودداري كرده و شما را به منابع زير ارجاع مي دهيم:
- مجموعه مقالات دفاع از حقوق زنان، تدوین دفتر مطالعات و تحقیقات زنان، از صفحه 60 تا 72.
- جامعه شناسی خانواده، از دکتر شهلا اعزازی.
- سیمای زن در جهان ـ امریکا، از مرکز امور مشارکت زنان ریاست جمهوری.
- درّ و صدف، از محمد شجاعی، انتشارات محیی، شهرری.
ثانياً: حتي اگر اين دوستي ها را سالم و به دور از هر نوع رابطه نامشروع بدانيم، حقيقت مهم تري در اين ميان وجود دارد كه نمي توان آن را ناديده گرفت و آن اين كه در نتيجه اين روابط عاطفي نزديك، علاقه و محبتي شديد در طرفين شكل مي گيرد كه فرد را در تصميمات مهم زندگي اش دچار سوء انتخاب و اشتباهات فاحش و ناديده گرفتن واقعيت ها مي نمايد.
در واقع، اين علاقه و محبت يا به تعبير رايج، عشق بين دو فرد غير همجنس، چيزي نيست كه به آساني فراموش شود يا بتوان آن را از قلب خود بيرون نمود. در نهايت، از آن جا كه بنا بر آمارها كم تر از بيست درصد اين دوستي ها به ازدواج منتهي مي گردد، فرد درگير در اين دوستي و محبت بعد از پايان یافتن زمان طبيعي يا قهري اين دوستي، دچار بحران هاي روحي شديد مي شود و در برابر اين نياز دروني كه ديگر بدان پاسخ داده نمي شود، دچار مشكلات بسياري مي گردد.
ضمن این که چنين فردي در انتخاب هاي مهم و حياتي زندگي خود مانند انتخاب همسر و مانند آن، دچار اشتباهات فاحش مي گردد و ناشي از انگيزه هاي انتقام جويانه از خود يا خانواده يا دوست سابق يا هر عامل ديگري، دست به رفتارهاي غير طبيعي و خودآزارانه مي زند و نتيجه اين امر چيزي نيست، جز سرخوردگي هاي شديد روحي و اجتماعي و احساس ناخوشايند محروميت دروني كه ثمره اي جز عدم لذت از زندگي حتي در بهترين شرايط ندارد.
به علاوه، از آن جا كه وضعيت افراد در اين دوستي ها، يك وضعيت غير عادي و تا حدودي فانتزي است، يعني دو دوست در اين نوع دوستي ها وضعيت زندگي مشترك و مشكلات طبيعي و خلق و خوي حقيقي همديگر را تجربه نمي كنند، نگاه كامل و درست و روشني نسبت به هم پيدا نمي كنند. در واقع، همديگر را - حتي پس از سال ها دوستي - آن گونه كه هستند، نمي شناسند. در نتيجه، با ورود هر كدام در زندگي مشترك و درگير شدن در اولين مشكلات و فشارها، در مقام مقايسه نادرست همسر خود با دوست سابق برآمده و همين امر، عامل مهمي در فروپاشي يا احساس ناخرسندي در بسياري از زندگي هاي امروزه است.
پي نوشت ها:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، مسئله 2433 و سؤال تلفنی از دفتر آیت الله خامنه ای (7743232-0251).
2. انجمن گفتگوي بانوان مسلمان، به نشانی اینترنتی: http://www.solaha.com/index.php?topic=4349.0
