دینی

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
از این که با وجود گناه، آن هم در سنی نه چندان زیاد، به خود آمده و به فکر جبران گذشته تاریک و تولدی دوباره هستید، جای تحسین دارد؛ اما به 3 نكته توجه كنيد:
1. حقیقت ‌توبه، ‌پشیمانی قلبی و تصميم به ترك گناه است. پشیمانی، در عمل خود را نشان ‌‏دهد که مهم‌ترین نُمود آن، انجام واجبات و تدارک و قضای آن چه عمل نشده و ترک محرّمات است. با همین مقدار، توبه تحقق پیدا می‌‏کند.
2. مواظب باشيد شيطان شما را نا اميد از توبه نكند؛ حتي اگر بارها توبه شكستيد، بلافاصله و سريع توبه كنيد و خود را در آغوش رحمت خداوند بيندازيد كه خداوند كساني را كه زياد توبه مي كنند، دوست دارد؛ «ان الله يحب التوابين»؛ (1) «خدا بسيار توبه كننده ها را دوست دارد».
3. اما سؤال اصلي شما اين است: "بگید چه جور توبه کنم که دیگه به طرف اون نرم؟"
بدانيد كه توبه همان است كه در نكته اول گفتيم؛ ولي براي اين كه بتوانيد بر سر توبه تان بمانيد و ديگر به آن گناه بر نگرديد، بايد يك كاري را درست و كامل انجام دهيد و آن اين كه مقدمات گناه و هر چيز يا هر كسي را كه شما را به گناه متمايل مي كند، از خود دور كنيد؛ چرا كه دوست بد و فردي كه شما با بودن در كنار او متمايل به گناه خاصي مي شويد يا اگر ابزار يا وسایلي در دسترستان هست كه با استفاده از آن ها به گناه بر مي گرديد، همه را براي مدتي از خود دور كنيد تا بتوانيد بر سر توبه خود باقي بمانيد.
کسی که شنا بلد نیست و غرق می شود، نباید خود را در معرض استخر یا دریا قرار دهد و اگر این کار را بکند، اگر در دریا یا استخر افتاد، نباید بگوید من که از غرق شدن بدم می آمد و قول داده بودم دیگر در دریا نیفتم؛ کسی هم که از گناه توبه کرده و از معصیت بدش می آید، نباید خود را در معرض گناه قرار دهد؛ بلکه باید مقدمات افتادن دوباره در گناه را از خود دور کند.
موفق باشید.

پی نوشت:
1.بقره (2)، آيه 222.