سلام طلبه ای هستم که درقم مشغول به تحصیل است اماتحصیل دست وپاشکسته
چون من درمراکزقرآنی مثل جامعة القرآن مشغول به تدریس حفظ قرآن هستم و حدود 5ساعت از وقتم را تدریس قرآن به خود اختصاص میدهد لذا برنامه تحصیل من بعدازظهرهاست بایکی از دوستان بحث داریم اما به آن صورت کافی نیست برای آینده خود نگرانم درسهایمان را نمی خوانم وبیشتر برنامه ما هم شده تدریس و حفظ قرآن خواستم از شما راهنمای بگیرم که من باید چکنم؟ چون منبع درآمد خوبی کلاسها دارد خانواده ام مخالف ترک تدریس هستند و خودم هم به تدریس علوم قرآنی علاقمندم اما درکنار درسهای حوزه چگونه میتوان. میدانم که خواستن توانستن است اما برای آینده چکنم از آن دسته طلبه ها هم نیستم که به فکر اجتهاد و تحقیق و... فکر کنم از شماکمک میخواه تا با همفکری شما آینده خوبی برای خود آماده سازم ممنونم
از حدود 18 سالگی تا کنون که 29 ساله هستم با گروههای قرآنی و موسسات قرآنی برنامه داشتم و خودم هم در این زمینه هم تدریس دارم و هم اجرای برنامه می کنم
درس را رها کنم یا ....
ممنونم
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
از اينكه خداوند توفيق تان داده تا در مسير قرآن قرار بگيريد و به ديگران آموزش دهيد خوشحاليم . به شما تبريك مي گوييم.
می دانید که انسان با پشتوانۀ علمی است که می تواند در کارهای فرهنگی و دینی پیشرفت و تعالی داشته باشد؛ اکنون که در ایام جوانی به سر می برید، خوب است که از این سرمایۀ عظیم ،نهایت استفاده را نمایید و در کسب معارف و علوم کوشا باشید.
زید شحّام از امام باقر علیه السلام از تفسیر آیۀ کریمه «فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِه»(1)سؤال نمود که طعام انسان چیست؟امام در جواب فرمود :"عِلْمُهُ الَّذِي يَأْخُذُهُ عَمَّنْ يَأْخُذُهُ "؛بنگرد علمش را از کجا تحصیل می کند.
این آیه،طعام را بر روی انسان برده ، غذایش علم و عمل صالح است . علم و عمل انسان پرور و آدم سازند. باید بین غذا و مغتذی ،همگونی باشد ، غذا گیرنده که انسان شد، غذای همگونش یعنی طعام او،علم است ؛ دهان جان اوست. باید دقت داشت که دهان از کدامین سفره ارتزاق می کند.
جانور فربه شود لیک از علف آدمی فربه ز عز است و شرف
آدمی فربه شود از راه گوش جانور فربه شود از حلق و نوش(2)
برادر گرامی!
اگر علاقه ای به دروس متداول در حوزه ، یعنی فقه و اصول ندارید، لازم نیست خود را ملتزم و مجبور نمایید که دنبال تحصیل این علوم باشید ، بلکه می توانید دنبال رشته ای باشید که به آن علاقمند هستید ، همین علومی که مربوط به قرآن هستند، از قبیل تفسیر و تجوید و علوم قرآنی را به صورت تخصصی دنبال نمائید تا روز به روز ان شاء الله بر معلومات شما افزوده شود و بهتر بتوانید در این زمینه به همنوع خود خدمت نمایید.
معمولا این رشته ها، که به صورت تخصصی در حوزه برگذار می شود ،بعد از ظهر است که وقت آن با کار شما تداخل ندارد. اگر هم علاقه ای به کلاس های تخصصی ندارید ، می توانید به صورت خصوصی از اساتید مجرب کسب علم نمائید.
آنچه مهم است، این است که انسان خصوصاً طلبه در پی کسب معارف و علوم الهی باشند. معارف تنها در دروس متداول حوزه خلاصه نشده است ، خصوصاً شما که علوم تان را در اختیار دیگران قرار می دهید، باید از نظر علمی خود را تقویت نمایید تا همیشه حرف برای گفتن داشته باشید اما اگر دنبال علم نباشید ، بعد از گذشت چند سال خواهید دید دیگر چیزی در بساط ندارید و بلااستفاده مانده اید .
در نتیجه نیازی نیست که حتماً مجتهد شوید اما در رشتۀ علمی خود می توانید پیشرفت نموده و خیر دنیا و آخرت را کسب کنید.
پی نوشت ها:
1.عبس(80)آیه24 .
2.آیةالله حسن زاده آملی، مجموعۀ مقالات، ص35، دفتر تبلیغات اسلامی، 1375 ش .
