سلام.من پسری26ساله هستم وبا والدینم زندگی می کنم.فکر می کنم درمحل کارم ودرروابط با همکارانم صبورتر و خیرخواه ترهستم تا در منزل .شاید درعمل میل وتلاش بشتری برای خوب انجام دادن کارم وشاید رضایت مدیرمان دارم تا نیکی به والدین.لطفا برای بهبود روابط با والدین یا آموختن روش هایی برای نیکی به آنها چند توصیه به من بکنید.درصورتی که در اینباره کتاب یا سایتی میشناسید ، ممنون می شوم اگر به من معرفی کنید.

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
اگر چه عواطف انسانى و حق شناسى به تنهايى براى رعايت احترام در برابر والدين كافى است. ولى از آنجا كه اسلام حتى در مسائلى كه هم عقل در آن استقلال كامل دارد و هم عاطفه آن را به وضوح در مى‏يابد، سكوت را روا نمى‏دارد و به عنوان تاكيد در اين گونه موارد هم دستورهاى لازم را صادر مى‏كند، در باره احترام به والدين آن قدر تاكيد كرده است كه در كمتر مسئله‏اى ديده مى‏شود به عنوان نمونه به چند قسمت اشاره مى‏كنيم:
الف) در چهار سوره قرآن مجيد، به نيكى به والدين بلافاصله بعد از مسئله توحيد قرار گرفته است. اين همرديف بودن، بيانگر اين است كه اسلام تا چه حد براى پدر و مادر احترام مى‏گذارد.
«لا تعبدون الا الله و بالوالدين احساناً» بقره /83 (.... بجز خدا را نپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد)
ب) اهميت اين موضوع تا آن پايه است كه هم قرآن و هم روايات، صريحاً توصيه مى‏كنند كه حتى اگر پدر و مادر كافر باشند، رعايت احترامشان لازم است.
«و ان جاهداك على ا ن تشرك بى ماليس لك به علم فلا تطعمها و صاحبهما فى الدنيا معروفاً» (لقمان 15) و اگر آنان به تو اصرار كنند كه با من آنچه را كه علم به آن ندارى، شريك كنند اطلاعتشان مكن ولى در دنيا به نيكى با آنان رفتار كن.
ج) شكرگزارى در برابر پدر و مادر در قرآن مجيد در رديف شكرگزارى در برابر نعمتهاى خدا قرار داده شده است؛ چنانكه مى‏خوانيم: «ا ن اشكرلى و لوالديك ...... » مرا و پدر و مادرت را شكركن
ه) با اينكه جهاد يكى از مهمترين برنامه‏هاى اسلامى است، تا هنگامى كه جنبه وجوب عينى نداشته باشد، بودن در خدمت پدر و مادر از آن مهمتر است. پس اگر حضور در اين جهاد موجب ناراحتى آنان شود، جايز نيست. در حديثى از امام صادق (ع) آمده است كه مردى نزد پيامبر اسلام (ص) آمد و عرض كرد، جوان با نشاط و ورزيده‏اى است و جهاد را دوست دارد، ولى مادرش از اين موضوع ناراحت مى‏شود. پيامبر (ص) فرمودند: «ارجع فكن مع والدتك فوالذى بعثنى بالحق لانسها بك ليله خير من جهاد فى سبيل الله سنه» برگرد و با مادر خويش باش. قسم به آن خدايى كه مرا به حق مبعوث كرد، يك شب مادر با تو مأنوس شود، از يك سال جهاد در راه خدا بهتر است.
احترام گذاشتن به پدر و مادر فقط به این نیست که پاهایتان را جلوی آنها دراز نکنید، جلوتر از آنها حرکت نکنید، جلو پاهایشان بلند شوید، در اتاق و ماشین را برایشان باز کنید و .... همه‌ی اینها احترام های ظاهری هستند که کارهای خوبی هم هستند، ولی باید طوری باشد که احترام گذاشتن به پدر ومادرتان در تمام رفتارها و حالات شما مشخص باشد و نمود داشته باشد. باید تمام کارهایی که موجب رنجش آنها می شود را ترک کنید، و آنچه که موجب خوشحالی و دلخوشی آنها می شود را انجام دهید. باید تواضع و کرنش در مقابل پدر و مادرتان از درون شما و از عمق وجود شما بجوشد، نه اینکه رفتاری تصنعی و ساختگی باشد. احتمال دارد که پدر و مادر شما هم مثل خیلی از پدر و مادرها، نوعی طرز فکر قدیمی و مربوط به دوران خودشان داشته باشند، که در مواردی با طرز تفکر شما و رفتار شما سازگاری ندارد، باید خیلی مواظب باشید که توی ذوق آن ها نزنید و حداقل به صورت مستقیم با آنها جر و بحث نکنید. تا آنجا که ممکن است کارهایتان را طبق دلخواه آن ها انجام دهید، شاید در بعضی موارد مخالف میلتان باشد، اما به این نکته توجه داشته باشید که رضایت و دلخوشی آن ها موجب سرازیر شدن رحمت الهی در زندگی شما می شود و آثار مثبت آن را حس خواهید کرد و باعث پیشرفت مادی و معنوی شما خواهد شد. یقین داشته باشید که راضی نگه داشتن پدر و مادر بسیار بیشتر و بسیار سریع تر موجب پیشرفت شما خواهد شد، تا راضی نگه داشتن مدیر اداره اتان، گرچه کسب رضایت مدیر اداره هم در حد معمولی، لازم است. تجربه هم ثابت کرده است که افرادی که پدر و مادرشان از آنها راضی هستند، صدمه مادی و معنوی کمتری می بینند.
مواظب باشید که آنها را در جمع و در حضور دیگران ضایع نکنید،کاری نکنید که موجب سرشکستگی آنها در جامعه شود، عصبانی نشوید و صدایتان را در برابر آنها بالا نبرید، در مواقع مختلف سعی کنید که دست آنها را ببوسید ( این کار در نرم شدن دل آنها نسبت به شما تاثیر بسیار زیادی دارد)، اگر آنها احتیاجات مالی دارند و شما هم در توانتان هست، به آنها کمک مالی کنید و نگذارید که به آنها سخت بگذرد، سعی کنید که با آنها بیشتر صمیمی شوید و با آنها هم کلام شوید و پای درد دلهای آنها بنشینید، اگر در خانه کاری دارند، و یا اینکه برای خرید لوازم مورد نیاز خانه احتیاج به کمک دارند، حتما به آنها کمک کنید ( کاری که خیلی از جوان ها انجام نمی دهند و یا این که با کلی غر زدن آن را انجام می دهند، مثلا در خانه نشسته و کار خاصی هم ندارد، ولی مادرش با وجود خستگی از کار منزل، در صف نانوایی ایستاده است).
تلاش شما برای رضایت مدیر اداره اتان از نحوه کارتان، احتمالا برای پیشرفت کاری و بهره مندی بیشتر از امکانات مادی و ترفیع درجه شغلی است. اما این را باید بدانید که اگر کسی طالب پیشرفت های مادی هم باشد، باید مواظب رفتار خود با والدینش باشد. در روایات اسلامی ما یکی از عوارض بی احترامی به والدین، بدبختی و فلاکت در همین دنیا دانسته شده است.
در زمان حضرت رسول صلی ‌الله‌ علیه‌ و ‌آله‌ و ‌سلم، جوان ثروتمندی پدر خویش را آزرده ساخت و از مال هنگفتش، به او چیزی نداد. بر اثر این کار زشت خداوند تمام اموالش را نابود کرد بطوری که به نان شب هم محتاج شد و همراه فقر و تنگدستی، مریضی هم به او روی آورد و ذلیل و در‌مانده گشت. وقتی پیامبر صلی‌ الله‌ علیه ‌و آله ‌و سلم از این جریان مطلع شد فرمود: «ای کسانی که پدر و مادرتان را آزرده می‌سازید! از حال این جوان عبرت بگیرید و بدانید همان‌طور که در دنیا سرمایة او از کفش رفت، در آخرت نیز هر درجه‌ای در بهشت داشت تبدیل به درکه‌ای در جهنم شد.
امام هادی «علیه‌السلام» نیز می‌فرماید: "العقوق یعقب القله ویودی إلی الذله" ؛ جفا کردن به پدر و مادر، کمبود و پریشانی در پی دارد و منجر به خواری و ذلت می‌گردد.
در مجموع به نظر می رسد که همه افراد می دانند که چگونه باید به پدر و مادر خود احترام بگذارند و چطور باید رضایت آن ها را جلب کنند، اما چیزی که مشکل است، خلاف میل خود عمل کردن است. نکته مهم این است که نسبت به جایگاه والدین و تکریم آن ها شناخت خوبی پیدا کنید، که اگر این شناخت و درک، برای شما حاصل شود، خضوع و کرنش شما در مقابل پدر و مادرتان هم به دنبال آن خواهد آمد. با تمرین اموری که ذکر کردیم و کارهایی که به ذهن خودتان می رسد، به تدریج نرمی و مهربانی نسبت به پدر و مادر برای شما عادت می شود و عمل به این وظیفه برای شما راحت تر خواهد شد و آثار مطلوب آن را حس خواهید کرد.
موفق باشید.