با سلام
من اکنون 18 سال دارم تا قبل از این با خدا قهر بودم با خوندن زندگی نامه بزرگانی امثال آیت الله بهجت شیخ رجبعلی خیاط آیت الله قاضی و حدود 30 نفر از بزرگان دیگر فوق العاده از حال خودم متاسف شدم و به شدت به امثال این بزرگان غبطه خوردم من در خانواده ای زندگی می کنم که هیچ یک از اعضای خانواده نماز نمی خوانند و تقریبا هیچ کاری به دین و آخرت ندارند و پدر و مادرم از اول زندگی به شدت با هم مشکل دارند و گاهی ماه به ماه با هم صحبت نمیکنند و برای متدین شدن من ،مرا نیز مسخره می کنند حال دو سوال دارم:
1- در زندگی نامه آیت الله پهلوانی خواندم که ایشان به دلیل یه گناه خیلی کوچک در عالم معنا به ایشان گفتند : 20 سال عقب افتادی
در طول 18 سال زندگی ام گناهان حق النفسی و حق اللهی و حق الناسی کرده ام مثل ناراحت کردن پدرو مادر و نماز نخواندن و غیبت و ....
پس با این حساب من میلیون ها سال باید عقب افتاده باشم؟ و هیچ گاه نمیتوانم به امثال این بزرگان برسم؟
می خواستم بدانم اگر شروع به جبران گذشته کنم خدا گناهان گذشته ام را می آمرزد و کاملا ندید میگیرد و ""اثر وضعی"" آن را از روحم پاک می کند و روحم مانند لحظه تولد پاک می شود و میتوانم به مقاماتی امثال آیت الله بهجت ها برسم؟
می توانم از نو شروع کنم؟
یا نه برای رسیدن به امثال این بزرگان باید از همان بچگی در محیط خانوادگی بسیار منفی ام و در این دوران آخرالزمانی آدم می بودم.
(با توجه به اینکه این بزرگان قبل از بلوغ گناه خاصی نکرده اند و حدودا از دوران بلوغ شروع به تهذیب نفس کرده اند و اکثرا در ""خانواده های بسیار مذهبی"" بوده اند و متولد "قرن اخیر" هستند که در آن دوران نیز اوضاع جامعه برای حفظ دین بسیار بسیار مساعدتر بود و اما من در چه محیط خانوادگی و در چه دورانی؟؟؟؟؟؟؟ البته با این وجود خودم را تسکین می دهم که اصحاب کهف و آسیه به دلیل بودن در محیطی بسیار بد و هدایت شدن به راه راست نامشان در تاریخ ثبت شد)
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
اينكه با وجود مسخره شدن باز به دنبال دين و سير معنوي هستيد، نكته بسيار ارزشمند و قابل ستايشي است اما
در مورد سوالات تان به چند نكته توجه كنيد:
1-در مورد عقب افتادن بايد بگويم : درست است كه انسان با يك اشتباه ممكن است سال ها در سير و سلوك عقب بيافتد. اما اين مسئله نبايد باعث نا اميدي از سير بشود ، چرا كه اولا راه جبران باز است . ثانيا همان طوري كه با يك گناه انسان ممكن است سال ها عقب بيافتد، با يك كار خير و خالص ممكن است سال هاي زيادي پيشرفت كند .
مي توان با مجاهده و تلاش به بزرگان رسيد . مگر« حر» گنه كار نبود؟ مگر دل اهل بيت را نشكسته بود ؟ ولي در عين حال با جانفشاني اش در راه اهل بيت نه تنها عاقبت به خير شد، بلكه از بهترين ياران اهل بيت قلمداد شد. حضرت دستمالي به سرش بستند كه براي هيچ كس در كربلا اين كار را نكردند. پس مي شود پل هاي پشت سر را دوباره با عملي خير و خالص ساخت . نا اميد نباشيد.
2- مراحل سير و سلوك را بايد پله پله و مرحله مرحله پيش رفت. مرحله اولي كه بايد طي كنيد، دوري از تمام گناهان و انجام تمام واجبات است . اين مرحله را طي كردن تلاش و مجاهدت بسياري مي خواهد . انسان نبايد توقع داشته باشد به زودي به مقامات عرفا و بزرگان برسد . نبايد كارهايي كه آن ها را بعد از طي مراحل ابتدايي سير و سلوك انجام مي دهد، از روي تقليد انجام دهد، چون ممكن است هنوز در مرحله اول كامل نشده باشد و بعد به سراغ كارهاي بزرگان برود و نتيجه اي نگيرد و باعث دلسردي و نااميدي او از سير معنوي بشود . بايد هميشه در اين راه خود را به يك اسلام شناس عارف عرضه كنيد و خودسرانه كاري نكنيد.
3- با توبه واقعي قطعا خدا گناهان را مي آمرزد . اثرات وضعي آن را نيز كم مي كند حتي توبه كار، محبوب خداست. توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. قرآن کریم مى فرماید:
ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید ، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است (1).
توبه حقیقی نه تنها آثار وضعی و تکلیفی گناه را محو می کند و گناهکار را از گناهان پاک می نماید، بلکه گناهکار توبه کننده را محبوب خدا می سازد. قرآن کریم می فرماید:
«اِنّ الله یحبّ التوابین؛(2) خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد».
کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می کند؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد، چنان که پیامبر فرمود:«التائب من الذنب کمَن لا ذنب له؛(3) کسی که از گناه توبه کند (خداوند همه گناهان او را می آمرزد و) همانند کسی می شود که هیچ گناهی نکرده است».
با توبه مي توان به مقامات رسيد
4- در سير و سلوك به وظيفه خود عمل كنيد . خویش را با بزرگان مقايسه نكنيد، چرا ممكن است كه هر يك از آن ها ويژگي هايي داشته اند كه ديگري نداشته ؛ وقتي براي مثل آن ها شدن و به دست آوردن همان خصوصيات تلاش كنيد و به آن نرسيد ، ممكن است باعث نا اميدي شود. خودتان باشید. مطمئن باشید که در سایه دوستی با خدا به مراتب عالی معنوی می رسید.
پي نوشت ها :
1. زمر(39)، آیه 53.
2. بقره(2) آیه 222.
3. کلینی ،اصول کافی، ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى ، كتاب فروشى علميه اسلاميه ،ج 3، ص 109.






