قسم خوردن

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
قسم خوردن فقط به لفظ جلاله (مثل الله) صحیح است . بقیه اعتباری ندارد. قسم به قرآن کفاره ندارد و عمل به آن واجب نیست.
شرایط قسم خوردن:
قسم چند شرط دارد:
اول: کسى که قسم مى‏خورد باید بالغ و عاقل باشد. اگر مى‏خواهد راجع به مال خودش قسم بخورد، باید در حال بالغ شدن سفیه نباشد . حاکم شرع او را از تصرف در اموالش منع نکرده باشد. از روى قصد و اختیار قسم بخورد. پس قسم خوردن بچه و دیوانه و مست و کسى که مجبورش کرده‏اند، درست نیست . همچنین است اگر در حال عصبانى بودن، بى قصد قسم بخورد.
دوم: کارى را که قسم مى‏خورد انجام دهد، باید حرام و مکروه نباشد. کارى را که قسم مى‏خورد ترک کند، باید واجب و مستحب نباشد. اگر قسم بخورد که کار مباحى را به جا آورد، باید ترک آن در نظر مردم بهتر از انجامش نباشد. نیز اگر قسم بخورد کار مباحى را ترک کند، باید انجام آن در نظر مردم بهتر از ترکش نباشد.
سوم: به یکى از اسامى خداوند قسم بخورد که به غیر ذات مقدس او گفته نمى‏شود، مثل «خدا» و «الله» . نیز اگر به اسمى قسم بخورد که به غیر خدا هم مى‏گویند، یعنی هر وقت کسى آن اسم را بگوید، ذات مقدس حق در نظر مى‏آید، مثل آن که به «خالق» و «رازق» قسم بخورد، صحیح است، بلکه اگر به لفظى قسم بخورد که بدون قرینه، خدا به نظر نمى‏آید، ولى او قصد خدا را کند، بنابر احتیاط، باید به آن قسم عمل نماید.
چهارم: قسم را به زبان بیاورد . اگر بنویسد یا در قلبش آن را قصد کند ،صحیح نیست ، ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد، صحیح است.
پنجم: عمل کردن به قسم براى او ممکن باشد . اگر موقعى که قسم مى‏خورد، ممکن باشد و بعد تا آخر وقتى که براى قسم معین کرده ،عاجز شود یا برایش مشقت داشته باشد، قسم او از وقتى که عاجز شده ، به هم مى‏خورد.
قسم خوردن دو نوع هست:
1- برای اثبات یا انکار موضوعی قسم بخورد مثلا: قسم بخورد که من این کار را انجام نداده ام یا انجام داده ام که در صورت مخالفت کفاره ای بر او واجب نیست. فقط مرتکب کار حرام شده است. مگر اینکه ضرورتی مهم تر در میان باشد که حرمت را تحت الشعاع قرار دهد.
2- برای انجام یا ترک کاری قسم بخورد مثلا: قسم بخورد که فلان کار را انجام می دهم یا فلان کار را ترک می کنم.
در صورت مخالفت، کفاره بر او واجب می شود.
کسانى که براى اثبات مطلبى قسم مى خورند، اگر حرف آن ها راست باشد، قسم خوردن مکروه است . اگر دروغ باشد، حرام و از گناهان کبیره است.
با توجه به شرایط و اقسام قسم، قسم خوردن به قرآن ، قسم شرعی محسوب نمی شود. اگر کسی به قرآن قسم بخورد که فلان کار را انجام نداده و یا انجام داده است، کفاره قسم ( اطعام ده مسکین) ندارد. اگر دروغ بگوید ،گناه کرده است. بنابراین اگر از جهات مختلف و با در نظر گرفتن معیارهای اساسی انتخاب همسر، ایشان را مناسب تشخیص می دهید، می توانید توریه کنید. اگر توریه نکنید، دروغ بوده ،ولی قسم شرعی نمی شود.
موفق باشید.