ذکر گفتن

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز
ذكر خدا مراتب دارد، كه ذكر زباني، مرتبه آغازين و مقدمه‌اي براي رسيدن به آن است.
ذكر حقيقي، به ياد خدا بودن و ياد خدا در قلب و دل و توجه قلبي و حضور باطني است كه در روايات از آن به عنوان دشوارترين اعمال ياد شده است.(1)
رسول اكرم(ص) يكي از مواردي كه آن را فوق طاقت امت شمرده‌اند، ذكر خدا در تمام احوال است، بعد توضيح داده‌اند كه مراد از ذكر "سبحان الله والحمد الله ولا إلله إلاّ الله والله اكبر" نيست، بلكه ذكر عبارت است از اين كه: وقتي كار حرامي پيش آمد، از خدا بترسد و آن را ترك كند.(2) پس ذكر زباني را بايد مقدمه‌اي براي ذكر قلبي دانست و در آن نبايد توقف كرد.
پي‌نوشت‌ها:
1. بحار الانوار، ج 90، ص 155.
2. همان، ص 151.