پسری 17 ساله بدجور عاشق من است نمیدانم چه کنم؟

با سلام.من دختری 16 ساله هستم.یکسال است حدودا که یه پسری را میشناسم.قبلا خونشون دقیقا روبروی ما بود.من و دوستانم میومدیم تو حیاط خودمون که با هم حرف بزنیم و... و اوهم هرروز میومد.بعد از چند مدت و سر یه جریان طولانی شماره خودم رو به او دادم چون میخواستم سر یه رفتار بدی که داشتم ازش معذرت بخوام.اونم گفت ناراحت نیست.ناگفته نماند اون میدونست که من دوسش دارم.ولی فک نکنم اون به اندازه الان منو دوس داشت.پسر خوبیه نسبت به بقیه پسرا.مودبه و با معرفت و با احساس و مهربون. خلاصه رابطمون شروع شد در حد اس ام اس و گاهی اوقات تلفنی.که من موضوع رو با خواهرم در میون گذاشتم.(درضمن بهتره اینم بگم که من جز اولین دوست دخترش بودم فک کنم و درباره خودمم بگم که اولین رابطم بوده و قبل از اون با هیچکس نبودم. )خلاصه خواهرم گفت ولش کنم ولی من شماره اونو دادم به خواهرم که خودش تلفنی با اون حرف بزنه و قرار شد یه روز با اون و خواهرم بریم بیرون و رو در رو با هم حرف بزنیم که البته تقریبا همش خواهرم حرف زد اونم ساکت بود و حرف نمیزد.اونجا خواهرم گفت که من تاحالا با پسری نبودم و دوس ندارم با کسی دوس باشم چون من رابطه ای که اینده نداشته باشه رو نمی پسندم.پس قرار شد مثل دو دوست عادی باشیم که نشد و تقریبا دوست پسر دوست دختر شدیم ولی با اینحال من همش وانمود میکردم که فقط دوستشم و همینو بس.خلاصه خیلی دوران خوبی بود پسر بی ادبی نبود دو سه بار درباره بوسه صحبت کرد که منم اول گفتم دوس دارم ولی بعد ازینکه احساس کردم اشتباه کردم بهش گفتم دیگه درباره اینا نگو و به جز اوندفعه که با خواهرم رفتم باهاش بیرون دیگه نرفتم همون یه بار بود اونم با حضور خواهرم. خلاصه هرروز بیشتر از هم خوشمون میومد.تا اینکه من با مشاور خودم صحبت کردم و اون گفت این عشقا زودگذرن البته من خودمم اینو میدونستم لذا نزدیک چندبار باهم بهم زدیم یعنی من ولش کردم و دوباره به هم برگشتیم تا اینکه احساس کردم مثل اینکه عشقش داره بیشتر میشه و الکی نیست خوب اونا مستجر بودن گفتم حتما وقتی برن دیگه فراموشم میکنه ولی نکرد که نکرد ولی بااینحال بعد ازینکه ازونجا رفتنو من باهاش تموم کردم (اونم بخاطر اینده خودمون)دیگه بهم اس ام اس ندادیم و کاملا قطع رابطه کردیم.تا اینکه شب قدر بود من رفتم مسجد وقتی برگشتم دیدم اس داده کدوم مسجد رفتی؟ منم از خدا خواسته بهش گفتمو و شب قدر دوم اونم اومده بود همون مسجد بااینکه خونشون ازون مسجد خیلی دور بود.(درضمن اینم باید بگم که من خیلی ارایش نمیکنمو هدبند میزنم و مثل دخترای دیگه نیست تیپم.)اینم گذشت و ماه رمضون تموم شد که من رفتم با خواهرمو مادرم بیرون و در این فکر که دیگه قطعا فراموشم کرده چون خبری ازش نبود ولی همینکه رفتم بیرون دیدم با ماشین اومده تو خیابون ما.انگار داشت دنبال یه چیزی میگشت و وقتی منو دید ماشینو سروته کرد و اومد سمت من.من وقتی این حرکتشو دیدم خیلی تعجب کردم و کم کم شک کردم که نکنه واقعا احساسی بهم داره و الکی نبوده.اینم گذشت و دوباره چند روز بعد با خواهرم رفتیم بیرون و باز اونم بود نزدیکای خونمون و وقتی منو دید ایندفعه افتاد دنبالمون و وقتی دید من دیدمش دیگه نیومد.(درضمن اون پسر تقریبا مغروری بود و اگه واقعا کسیو دوس داشت پنهان میکرد)خلاصه اینم تموم شد و گذشت بعد حدودا سه هفته دوباره اون اس داد و گفت که خیلی دلش برام تنگ شده و... ولی من باز بهش گفتم نمیخوام با کسی باشم و...خلاصه ازون اصرار از من انکار.تا همین الان هر چند هفته یکبار اس میده و اصرار میکنه و هردفعه من میرم بیرون معمولا هستش نزدیکای خونمون.خودش میگه من هروز میام نزدیکای خونتون که تورو ببینم.حالا میگید من چه کنم؟اخه من فقط 16 سالمه.ازدواج که نمیتونم بکنم.اونم 17 سالشه.ولی من واقعا احساس میکنم اون داره عذاب میکشه منم کم عذاب نکشیدم ولی فک کنم اون بیشتر سختی کشیده باشه.حالا به نظرتون من چه کنم؟ اگه زودگذر بود تا الان دوام نمیوورد.ممنون میشم اگه کمکم کنید