حضرت فاطمه سلام اله علیها درخطبه ی فدکیه یکبار خطاب به انصارومهاجرین میفرمایند:« انتم عبادالله ...امناءالله علی انفسکم » ودرجای دیگرخطاب به ایشان میفرمایند :« وانتم فی رفاهیه من العیش ...وتفرون من القتال » . این دومسئله چگونه باهم قابل جمع بندی است؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
حضرت زهرا سلام الله عليها در ابتداي خطابشان به انصار و مهاجرين، ايشان را مدح نكردند، بلكه تكاليف و عهدي كه به عهده دارند را به آنها گوشزد كردند و فرمودند:« شما اي بندگان خدا مخاطبان و مسئولين مستقيم امر و نهي الهي و حاملان دين و وحي و امينان خداى تعالى بر نفس و جسم خود و رسانندگان دين او بر ساير امت ها هستيد. براي خداوند در ميان شما عهد و پيمانست كه در نزد شما گذارده و بازمانده اي است كه بر شما به خلافت برگزيده است...»(1)
حضرت زهرا(ع) در ادامه خطبه مهاجر و انصار را به ياد دوران قبل از بعثت و گرفتاري هاي دوران جاهليت انداخته و وجود پيامبر اكرم و ارسال ايشان از طرف پروردگار را سبب نجات آنها معرفي كردند و همچنين شجاعت هاي حضرت علي(ع) و پيروزي سپاه اسلام به دست ايشان در جنگ ها را به ياد آنها انداخته و در اينجاست كه مي فرمايند در آن مواقع كه حضرت علي(ع) دست از جنگ بر نمي داشت تا دشمن را شكست دهد و بلند همت و كوشا و زحمت كش بود، شما در همان شرايط در آسايش و رفاه بوديد و هنگام جنگ فرار مي كرديد. ايشان مي فرمايند: « هر گاه كه آتشي براي جنگ بر افروختند خداوند آن را خاموش كرد يا اگر زورگويي از مشركان خواست خودي نشان دهد برادرش(علي) را به كام آنها مي فرستاد او دست از درگيري و جنگ بر نمي داشت، مگر اينكه آنان را گوشمالي داده و شراره آتش جنگ را با شمشير خود خاموش مي كرد...او آستين همت بالا زده، خير خواه، كوشا، رنج ديده و زحمتكش بود و شما در آن شرايط در آسايش و رفاه بسر مي برديد به فكر خود بوديد و از نعمت ها بهره مند... در آنجا كه قرار آسايش بود زود تر از ديگران بر زمين نشسته و آن هنگام كه جنگ مي شد فرار مي كرديد.»(2)
بنابراين اگر جمله هاي قبل و بعد عباراتي كه آورديد را در خطبه حضرت ببينيد و تمام خطبه و فضايي كه حضرت بيان مي كردند را مد نظر بگيريد، خواهيد ديد كه بين اين دو عبارت يا عبارات ديگرشان تنافي وجود ندارد.
پي نوشت ها:
1. «انتم عباد الله نصب امره و نهيه...» طبرسي، الاحتجاج علي اهل اللجاج، انتشارات مرتضي، ج1، ص100.
2. «كل ما اوقدوا نارا للحرب اطفا ها الله...» همان، ص101.
موفق و موید باشید