ذکر ائمه

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسشگر محترم اول اين كه منبع دين قرآن و سنت است و سنت يعني سيره و دستورها و امر و نهي هاي پيامبر كه بايد سرلوحه عمل ما باشد و به حكم قرآن مانند قرآن معتبر است:
ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا (1)
هر چه پيامبر به شما داد بستانيد، و از هر چه شما را منع كرد اجتناب كنيد.
با توجه به روايات معتبري كه از رسول خدا رسيده و شيعه و سني نقل كرده اند كه ايشان نام بردن از علي را عبادت خوانده است(2)، ديگر لازم نيست براي هر حكم پيامبر دنبال مستند قرآني باشيم.
اما قرآن هم در مواضع فراوان مستند اين حكم است از جمله:
پيامبر و اهل بيت او انسان هاي برگزيده خدا بودند و محبت و اطاعت آنان به خاطر اين است كه محبت و اطاعت خداست و خدا به اين محبت و اطاعت دستور داده و آنان چون بنده و برگزيده خدا هستند، مورد توجه مي باشند و محبت و اطاعت و نام بردن از آنها ارزشمند مي شود. زيرا اين نام بردن و محبت و اطاعت عين نام بردن از خدا (ذكر الله) و اطاعت از خدا و محبت به خداست. ما اگر به پيامبر و علي و امامان عشق مي ورزيم و مطيع محض آنها هستيم، چون آنها محبوب و مطيع و برگزيده خدا هستند و خدا به اين محبت و اطاعت و يادآوري دعوت كرده است و گر نه ذكر علي مي شد ذكري در كنار ذكر خدا و مي شد شرك و بت پرستي.
ذكر بت ها حرام و شرك است. زيرا نه بت ها محبوب و برگزيده خدايند و نه خدا به ذكر و اطاعت آنان فراخوانده است، اما در باره اطاعت از رسول مي فرمايد:
مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ (3)
هر كه از پيامبر اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده است.
اين كه اطاعت از رسول به طور مطلق با اطاعت از خدا يكي شمرده شده، چون حيثيت رسول در رسالت اوست و اطاعت از او به عنوان رسول الله است و اطاعت رسول الله عين اطاعت خداست و همچنين است محبت نسبت به رسول الله و نسبت به ولي الله.
مگر خدواند ما را به همراهي با رسول و اهل بيت رسول دعوت نكرده است:
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقين(4)
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد.
و مگر نه اين كه دوست داشتن و پيروي كردن از كسي و گروهي، فرد را جزو آنان قرار مي دهد:
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‏ أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُم (5)
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، يهود و نصارا را به دوستى برمگزينيد. آنان خود دوستان يكديگرند. هر كس از شما كه ايشان را به دوستى گزيند در زمره آنهاست.
بنا بر اين ما براي اين كه با صادقان و رسول خدا و اهل بيت او باشيم بايد محبت و اطاعت آنان را كه محبت و اطاعت خداست، داشته باشيم و مگر نه اين كه ذكر خدا عبادت است، پس ذكر اولياي خدا و برگزيدگان خدا هم كه همان ذكر خداست، عبادت مي باشد.
پي نوشت ها:
1. حشر(58)آيه7.
2. صالحي شامي، سبل الهدي، بيروت، دار الكتب العلميه، 1414ق، ج11، ص 293 و ... .
3. نساء(4)آيه80.
4. توبه(9)آيه119.
5. همان، آيه 51.
موفق و موید باشید