سلام
خسته نباشید
من جوانی 27 ساله هستم که در تمام طول زندگی خود با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرده ام و هنوز هم درگیر مشکلات زیادی هستم. گاهی اوقات آنقدر مشکلات از لحاظ روحی من را تحت فشار می گذارند که مرگ را تنها را رهایی رسیدن به آرامش می بینم. من انسانی معتقد هستم و خود را ملزم به انجام واجبات و ترک محرمات می کنم. البته منظورم این نیست که گناهی مرتکب نشده ام، بلکه همواره دغدغده ی بندگی خدا را داشته ام.
اما چه کنم که گاهی اوقات طاقتم طاق می شود و زیر بار مشکلات کمر خم می کنم.
از این رو گاهی اوقات از خدا می خواهم که هر چه زودتر من را از این دنیای رنج آور خلاص کند. لطفا اشتباه نکنید من به خودکشی فکر نمی کنم. همانطوری که گفتم انسان معتقدی هستم و می دانم کسی که خودکشی کند هیچگاه به بهشت وارد نمی شود.
از خدا می خواهم که گناهان مرا ببخشد و پس از آن مرگ را به سراغ من بفرستد.
مدتی است که با خود فکر می کنم این دعای من نوعی دخالت در مشیت خدا است و ممکن است سبب خشم خدا از من شود. زیرا او خواسته که من زندگی سختی داشته باشم و من حق ندارم با دعای مرگ با این مشیت مخالفت کنم.
لطفا راهنمایی ام کنید که آیا انسان مومن اجازه دارد که برای مرگ خود دعا کند؟
آیا اصلا چنین دعایی امکان استجاب را دارد؟
آیا با این کار سبب ساز خشم خدا می شوم یا خیر؟
لطفا کمکم کنید تا از برزخی که درآن گرفتار شده ام، رهایی پیدا کنم.
یا حق

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
نعمت وجود و هستي و زندگي در اين جهان از نعمت‏هاي بزرگ الهي است. كسي كه آرزوي مرگ مي‏كند، گويا اين نعمت بزرگ را كفران كرده و آن را ناديده مي‏انگارد.
روزي پيامبر اكرم (ص) به عيادت بيماري رفت. از او احوالپرسي كرد. بيمار از درد و مشكلاتش ناليد و آرزوي مرگ كرد. حضرت به او فرمود:«لَا تَتَمَنَّ الْمَوْتَ فَإِنَّكَ إِنْ تَكُ مُحْسِناً تَزْدَدْ إِحْسَاناً وَ إِنْ تَكُ مُسِيئاً فَتُؤَخَّرُ تُسْتَعْتَبُ فَلَا تَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» (1) آرزوي مرگ نداشته باش، زيرا اگر تو آدم خوب و نيكو كاري باشي با طولاني تر شدن عمرت بر كارهاي نيك شما افزوده مي شود و اگر آدم بدي باشي با تأخير افتادن مرگت، چه بسا دچار عتاب گردي و توبه كني و يا گرفتار سختي و رنج هايي در دنيا شوي و آن ها كفاره بدي ها و گناهانت شود و به خاطر آن آمرزيده شوي.
چنان كه از امير المؤمنين (ع)نيز نقل شده كه : «لَا تَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ فَإِنَّ هَوْلَ الْمُطَّلَعِ شَدِيدٌ وَ إِنَّ مِنْ سَعَادَةِ الْمَرْءِ أَنْ يَطُولَ عُمُرُهُ وَ يَرْزُقَهُ اللَّهُ الْإِنَابَةَ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ ؛ (2) يعني آرزوي مرگ نكنيد. زيرا ترس و اضطراب لحظه هاي جان دادن و سكرات مرگ بسيار شديد و سخت است. يكي از خوشبختي هاي انسان اين است كه عمرش طولاني باشد و در نتيجه با توبه و انابه به سوي قيامت و سراي ابدي برود». يكي از دعاهايي كه در هر روز و شب ماه مبارك رمضان مستحب است خوانده شود، دعاي « اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَام...» است كه در اين دعا از خدا طول عمر را درخواست مي كنيم و مي گوييم«أَنْ تُطِيلَ عُمُرِي» البته درخواست شهادت در راه خدا يكي از آروزهاي مؤمنان است. چون شهادت از يك سوامر به معروف و نهي از منكر عملي براي احياي اسلام و قرآن و زنده نگهداشتن سنت انبيا و ائمه(ع) است، و از سويي ديگر با ريخته شدن اولين قطره خون شهيد همه گناهان وي آمرزيده مي شود و شهيد بالاترين مقام را در بهشت دارد. به همين دليل است كه يكي از دعاهاي هر روز و شب ماه رمضان درخواست « شهادت » در راه خدا است ، باز به همين دليل است كه امير المؤمنين(ع)مي فرمايد: «لا تتمنّ الموت الّا بشرط وثيق؛ (3) آرزوي مرگ نكنيد، مگر آن كه مطمئن باشيد كه اهل نجاتيد.
آري در برخي از مواقع لازم است انسان آرزوي مرگ كند و آن زماني است كه نمي‏تواند خود را از معصيّت خدا باز دارد و براي ترك گناه راهي جز مرگ ندارد. ولي در غير اين صورت لازم است از خداوند عمري با بركت بخواهد. عمري كه سراسر آن در راه عبادت خدا و اطاعت او صرف گردد. چنان كه امام سجاد(ع) در مناجات با خدا عرض مي كند: «الهي عَمِّرْنِي مَا كَانَ عُمُرِي بِذْلَةً فِي طَاعَتِكَ فَإِذَا كَانَ عُمُرِي مَرْتَعاً لِلشَّيْطَانِ فَاقْبِضْنِي إِلَيْك؛ (4) خداي من ! تا زماني كه عمرم و اوقاتم صرف طاعت تو مي شود به من عمر بده، و آن زماني كه عمرم مي خواهد چراگاه شيطان شود، مرگم را برسان و مرا در قبضه قدرت خود بگير تا شيطان از وجودم بهره نبرد».
نكته اي كه در پايان لازم است به آن توجه كنيد اين است كه: آرزوي مرگ از سوي يك مومن نبايد ناشي از ناتواني در برابر مشكلات و سختي هاي زندگي باشد. فرد مومن بايد با تقويت دانش و معرفت ديني و قرآني خود، و ارتباط با خدا از طريق دعا و نماز، و تحكيم قدرت صبر و بردباري، و اراده و عزم خود بر مشكلات و سختي ها غلبه كند و بداند سختي هايي كه متوجه مؤمنان مي شود يكي از اهداف يا آثار زير را به دنبال دارد.
1- گاهي لطف و رحمت هاي الهي به بندگان خوب و شايسته با لباس سختي و مشكلات ظاهر مي شود. چنان كه بيشترين سختي و مشكلات را خداوند از باب لطف و محبت متوجه انبياء و ائمه عليهم السلام كرده است.
2- گاهي سختي و مشكلات عرصه آزمون الهي است تا انسان در كوره آزمايشات ماهيت و ميزان ايمان و صبر و استقامت خويش را را ارزيابي كند و از اين راه ضعف و عيب هاي خويش را متوجه شود و در صدد رفع آن بر آيد . چنان كه مي فرمايد: «أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ » (5) آيا مردم پنداشتند صرف آن كه ادعا كنند ايمان آورديم كافي است و رها و آزاد شوند و مورد امتحان و آزمايش قرار نخواهند گرفت
3- گاهي مشكلات و سختي ها براي سازندگي روح انسان و تقويت اراده و قدرت تصميم گيري و انتخابگري و ترفيع مقام و منزلت فرد در نزد خدا است. همانگونه كه طلاي خالص نياز به درجه حرارت بيشتر دارد. هر چه آتش داغ تر و درجه حرارت بيشتر باشد عيار خالصي آن بالاتر مي رود هر چه انسان در پيشگاه خدا محبوب تر و مقرب تر باشد سختي و مشكلاتش نيز زياد تر است. سختي هايي كه انبيا و و اولياي الهي تحمل كردند بيشتر از ساير انسان ها بود. هر پيامبري مقامش بالاتر بود ميزان مشكلاتش نيز زياد تر بود.
4- گاهي سختي ها جنبه هشدار و بيدار باش دارد. اعلام خطري است تا بنده با هشياري بيشتر از خواب غفلت و بي خبري و راه اشتباهي را كه در زندگي در پيش گرفته بيرون آيد تا گرفتار خطر بزرگتري نشود.
5- گاهي سختي ها بازتاب عملكردها و به اصطلاح كفاره برخي گناهان است كه خداوند از باب رحمت در اين دنيا متوجه شخص مؤمن مي كند تا از عذاب آخرت در امان بماند.
بنا براين سختى‏ها و دشوارى‏ها غالبا مقدمه كمال و پيشرفت است و نقش مهم و نيرومندى در تربيت، تقويت اراده، شكوفايى استعدادهاى نهفته انسان و بيرون آوردن زندگى انسان از يكنواختى و تكرار دارد. مهم چگونگى برخورد و رويارويى ما با مشكلات است. اميدواريم علت مشكلات خود تان را درست ارزيابي كنيد و با بهره بردن از عقل و انديشه خود و مشورت با كارشناسان و كساني كه در خصوص مشكل شما تخصص دارند ، مشكلات را بر طرف كنيد و آن را پُل محكم و قوي براي پيشرفت و كمال و رفاه خود قرار دهيد.
پى‌نوشت‏ها:
پي نوشت ها :
1. محمد بن الحسن الحر العاملي، وسائل الشيعه، الناشر مؤسسه آل البيت، قم، سنه النشر/1409 ه.ق، ج2، ص449.
2. العلامه المجلسي، بحار الانوار، الناشرمؤسسه الوفاء، بيروت، لبنان، سنه النشر/1404 ه.ق، ج6، ص 138.
3. عبد الواحد بن تميمي آمدي، معجم الفاظ غرر الحكم درر الكلم، الناشر مركز الابحاث و الدراسات الاسلاميه، تاريخ النشر/ذي القعده 1413. / تحقيق مصطفي درايتي1072.
4. بحار الانوار، ج 70، ص61.
5. عنكبوت (29 )، آيه 2.

موفق و موید باشید