پرسش:
زمزمههای افزایش قیمت بنزین در کشور ما مطرح شده است؛ آیا در شرایط فعلی امکان اجراییکردن این تصمیم وجود دارد؟ پیامدهای اجتماعی و سیاسی این تصمیم در صورت اجراییشدن آن چیست؟
پاسخ:
مسئلۀ انرژی بهویژه بنزین در ایران همواره چالشی جدی بوده است. در هفتههای اخیر نیز بحثها درباره افزایش قیمت بنزین در کشور بالا گرفته است؛ از یکسو سخنگوی دولت از «ناگزیر و قطعیبودن» تغییرات در سیاست سوخت خبر میدهد و از ناترازی جدی تولید و مصرف و عدم امکان واردات آن در شرایط محاصره دریایی سخن گفته است. از سوی دیگر، نمایندگان مجلس و کارشناسان اقتصادی هشدار میدهند که چنین تصمیمی در شرایط جنگ، تورم مزمن و فشار بر معیشت مردم را بالا میبرد و ممکن است پیامدهای اجتماعی و امنیتی گستردهای به دنبال داشته باشد و تجربه تلخ آبان ۱۳۹۸ و 18 دی 1404 را زنده کند. اکنون پرسش اساسی این است که آیا در شرایط فعلی، امکان اجراییکردن تصمیم افزایش قیمت بنزین وجود دارد؟ در صورت اجرا، پیامدهای اجتماعی و سیاسی آن چه خواهد بود؟ برای پاسخ به این مسئله باید چند نکته را مدنظر قرار داد.
1. خطاهای معیارسنجی درباره قیمت و الگوی مصرف بنزین در ایران و جهان
مقایسه مصرف بنزین ایران با میانگین جهانی، بهتنهایی معیار دقیقی برای ارزیابی و سیاستگذاری نیست؛ زیرا زیرساختها و سبک زندگی در ایران با بسیاری از کشورها متفاوت است و حتی بر اساس برخی آمار، سرانه مصرف بنزین ایران از میانگین جهانی پایینتر است. همچنین مقایسه قیمت بنزین با امثال آب معدنی و موارد دیگر نیز درست نیست، بلکه معضل بنزین در ایران مسئلهای چندبعدی است و نیازمند بستهای از راهکارهای مکمل است.
2. میزان مصرف بنزین و الزامات ناشی از آن در کشور
تصور اینکه ایران منابع زیادی دارد و باید همیشه قیمت انرژی بسیار پایین باشد، هم درست نیست؛ زیرا قیمت مصرفی بنزین، قیمت تمامشدۀ تولید یا واردات نیست و یارانه قابل توجهی از بودجه به تولید بنزین اختصاص مییابد. همچنین ایران در تولید بنزین خودکفا نیست و چند میلیون لیتر از مصرف روزانه را وارد میکند که نیازمند ارز است. ایران 120 میلیون لیتر بنزین و سیانجی در روز تولید میکند؛ اما 139 میلیون لیتر بنزین و سیانجی مصرف روزانۀ کشور است؛ ازاینرو 19 میلیون لیتر از محل واردات تأمین میشود (1). باید توجه داشت که دولتها در ایران در شرایط عادی هر سال با کسری بودجه مواجه هستند؛ ازاینرو کارشناسان به ارائۀ راهکارها و دلایل متعددی میپردازند. بدین ترتیب که یا دولت باید خلق پول کند که نتیجهاش تورم است یا باید از برخی مصارف دیگر ارز بکاهد که بیشتر کالاهای راهبردی و اساسی است یا باید قیمت تمامشده واردات را به گونهای از مشتری و مصرفکننده دریافت کند (2).
3. پیامدهای سوءمدیریت مصرف بنزین در کشور
پایینبودن قیمت و نداشتن سازوکار توزیع و نظارت کارآمد از یکسو سبب اسراف و مصرف بیرویه در کشور شده است و حساسیت و انضباطی در مصرف وجود ندارد؛ با این وجود ظرفیتهای قابل توجهی برای کاهش مصرف از ترددهای غیرضروری و تکسرنشین گرفته تا مصرف بالای خودروهای فرسوده و ناکارآمدی برخی الگوهای رفتاری وجود دارد؛ از سوی دیگر، انگیزه قاچاق و سودجویی را بالا برده است. درنتیجه باز ضرر این وضعیت به مصرفکنندۀ واقعی برمیگردد. گزاراشهای صفهای طولانی در برخی استانهای مرزی برای خرید از کارت جایگاه یعنی با نرخ سوم دههزارتومانی، نشان میدهد با این قیمت هم قاچاق سود بالایی دارد. این مسئله سبب میشود مصرفکنندۀ واقعی برای استفاده از این نرخ سوم، مدت طولانی در صف بماند و گاهی موفق به استفاده از همین بنزین هم نشود (3). تجربه ثابت کرده است سوخت بهمثابۀ موتور محرک برای زنجیره اقتصاد در ایران است و هرگونه افزایش قیمت، شوک تورمی به تمام زنجیره اقتصاد وارد میکند و تمام کالاها و خدمات حتی اگر ارتباط مستقیمی با بنزین هم نداشته باشند، با افزایش قیمت مواجه میشوند.
4. عوامل ایجاد چالشهای اخیر بنزین در کشور
شرایط کنونی کشور عادی نیست و در وضعیت جنگی، برخی از زیرساختها آسیب دیده و از چرخۀ تولید و توزیع خارج شدهاند. حتی در صورت توان دولت برای تأمین ارز (رقمی در حدود 5 میلیارد دلار) از یکسو، محاصره دریایی موجب شده است واردات بنزین از جنوب متوقف شود؛ از سوی دیگر، هدف قرارگرفتن پالایشگاهها در روسیه نیز سبب ممنوعیت صادرات فراوردههای نفتی و تأمین بنزین از شمال گردیده است. این مسئله سبب میشود کسری پانزدهمیلیونلیتری در بخشی از شبکه توزیع و مصرف اختلال ایجاد کند؛ از جمله افزایش انگیزه دلالی، صفهای طولانی، شوکهای روانی و ... ؛ ازاینرو دولت باید هزینهها را مدیریت کند تا بتواند با کسری بودجه و افزودهشدن هزینههای پشتیبانی و خسارتهای جنگ، کشور را مدیریت کند. دولت در اینجا مدعی است هزینههای اولویتدارتری دارد که این هزینه را باید برای آنها بپردازد.
5. امکان ایجاد شوک تورمی بر اثر گرانسازی بنزین/ اقدامات جایگزین
در شرایط کنونی امکان گرانکردن وجود ندارد؛ چراکه بعد از تزریق چند شوک تورمی در یک سال اخیر و کاهش قدرت خرید اقشار آسیبپذیر، شوکهای تورمی جدید میتواند زندگی بخشی از جامعه را مختل کند. طبق برخی آمارها، تورم رسمی از حدود 68% در بهمن 1404، به حدود 80% رسیده است؛ از سوی دیگر فروش نفت ایران نیز بهشدت کاهش یافته است. بنابراین اولویت اول باید تمرکز بر تولید، گرفتن نشتیها در توزیع و کنترل مصرف بیرویه باشد. بزرگترین نشتی، قاچاق سازمانیافته است. کافی است سری به جایگاههای سوخت شهرهای کوچک جنوبی بزنیم تا خودروهای باری پر از بشکههای بنزین را ببینیم که مبدأ آنها پمپ بنزین و مقصدشان ساحل است و این تنها بخش کوچکی از ماجراست. اقداماتی مانند ساماندهی کارت سوخت هرچند مفید است، کافی نیست؛ زیرا کارت سوخت فقط در حلقۀ نهایی (مصرفکننده) عمل میکند؛ درحالیکه باید تدبیری جدی برای حلقه ابتدایی (پالایشگاه) و حلقه میانی (جایگاه سوخت و شبکه توزیع) اندیشیده شود. بدون کنترل مبدأ و مسیر توزیع، هر اقدامی در مقصد ناقص خواهد بود. البته دقت شود که بیشتر نشتیها در حلقه توزیع یعنی جایگاه سوخت است.
6. ضرورت آمادهسازی افکار عمومی در صورت ضرورت گرانسازی بنزین
باید توجه داشت که اگر راهی جز افزایش قیمت نباشد، باید اولاً با مردم شفاف سخن گفت و با تشریح وضعیت برای بهترین تصمیم، سرمایه اجتماعی ایجاد شود. ثانیاً در قالب پلکانی و در سیری معقول انجام شود. ثالثاً تدابیر حمایتی از اقشار ضعیف، ناوگان حملونقل عمومی و ... انجام شود تا اقشاری که اصلاً ماشین ندارند و تاکنون هم از یارانه بنزین بهرهمند نمیشدند، باز بیشترین آسیب را متحمل نشوند؛ چراکه سرمایهدارهایی که چند ماشین استفاده میکنند یا با ماشینهای چندده و چندصد میلیادری تردد میکنند، باز هم در خرید بنزین مشکلی نخواهند داشت. رابعاً نظارت هوشمند و دقیق انجام شود. بنابراین در شرایط فعلی، امکان افزایش قیمت بنزین وجود ندارد؛ به همین دلیل دولت از اجرای آزمایشی آن در کرمان صرفنظر کرد.
7. پیامدهای اجتماعی و سیاسی افزایش قیمت بنزین
افزایش قیمت بنزین فقط مسئلۀ اقتصادی نیست، بلکه پیامدهای پردامنۀ سیاسی و اجتماعی دارد که مهمترین آنها عبارتاند از:
الف) به لحاظ سیاسی، شکاف و نزاع بین کارشناسان موافق و مخالف شدت مییابد و این تنازع به سطح اجتماعی نیز کشیده می شود. در شرایط جنگی، اختلاف نیروهای سیاسی و ناامیدکردن مردم و ایجاد بدبینی، اداره کشور را با مشکل جدی مواجه میکند. این مسئله ارتباط مستقیمی با مشروعیت نظام سیاسی دارد و ممکن است بخشی از جامعه به این نتیجه برسد که مسیری غیر از اصلاح با زور وجود ندارد.
ب) به لحاظ اجتماعی نیز تشدید تورم و فقر، تابآوری اجتماعی را کاهش میدهد و امکان فعالشدن اعتراضهای خیابانی افزایش مییابد. نارضایتی عمومی فراگیر در شرایط جنگی که بخشی از برنامه دشمن بر ناامنی داخلی، آشوب خیابانی و درگیری داخلی متمرکز است، بسیار خطرناک است. این اقدام در سطح کلان، امنیت روانی جامعه را مختل میکند و جای دوست و دشمن را تغییر میدهد؛ یعنی در این شرایطی که باید تمام فشارهای نظامی، امنیتی، سیاسی و اجتماعی ایران بر دشمن خارجی متمرکز باشد، برگشتن فشار اجتماعی و سیاسی به داخل کشور، زمینه را برای آتشافروزی و هزینهسازی دشمن ایجاد میکند. تجارب تلخ متعددی دراینباره وجود دارد که ضرورت احتیاط حداکثری در هرگونه تصمیم و اقدام را بهشدت افزایش میدهد (4).
نتیجه:
افزایش قیمت بنزین در شرایط کنونی نهتنها یک تصمیم اقتصادی، بلکه اقدامی راهبردی با پیامدهای امنیتی ـ اجتماعی کنترلناپذیر است. جنگ و محاصره دریایی، دولت را در تنگنای بیسابقهای قرار داده است و هرگونه شوک قیمتی میتواند حلقههای ضعیفشده معیشت مردم را یکباره پاره کند. تجربۀ اعتراضات آبان ۱۳۹۸ نشان داد که این تصمیم حتی در شرایط عادی، هزینههای سنگینی برای نظام داشته است؛ چه رسد به امروز که دشمن در صدد ایجاد ناامنی داخلی همزمان با فشار خارجی است. بنابراین تنها مسیر ممکن نه افزایش قیمت، بلکه مدیریت هوشمندانه مصرف از طریق ساماندهی توزیع، مقابله جدی با قاچاق سازمانیافته، اصلاح الگوی رفتاری و شفافسازی با مردم است. در غیر این صورت، اجرای این تصمیم نهتنها مشکل ناترازی را حل نمیکند، بلکه میتواند به بحرانی تمامعیار تبدیل شود که هزینههای آن بسیار فراتر از هرگونه منافع کوتاهمدت خواهد بود.
پینوشتها:
1. «تازهترین آمار مصرف روزانه بنزین و سیانجی در کشور»؛ تابناک، 22/02/1403، کد خبر: ۱۲۳۶۵۹۴؛ در:
2. سمیه رسولی؛ «مصرف روزانه بنزین از ۷۴ به ۱۳۲ میلیون لیتر رسید؛ رشد دوبرابری»؛ خبرگزاری مهر، 26/02/1405، کد خبر: 6831257؛ در:
mehrnews.com/x3c5br.
3. طیبه بیات؛ «ناترازی بنزین و یک راه کمهزینه؛ کاهش مصرف از سوی مردم»؛ خبرگزاری مهر، ۱۳/03/۱۴۰۵، کد خبر: 6849077؛ در:
mehrnews.com/x3cdC6.
4. «پشتپرده بنزین 87 هزار تومانی/ بیتوجهی محض به "سرمایه اجتماعی"»؛ خبرگزاری تسنیم، 22/05/1405؛ در:







