صیغه

این مطلب صحیح نیست. و ازدواج موقت از سنت های خود پيامبر اسلام بلكه ائمه معصومين (ع) است .
جهت اختصار فقط به سه نمونه از روايات متعدد اشاره مي كنيم .
1) امام صادق (ع):
إِنِّي لَأَكْرَهُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَمُوتَ وَ قَدْ بَقِيَتْ عَلَيْهِ خَلَّةٌ مِنْ خِلَالِ رَسُولِ اللَّهِ _ صلي الله عليه و آله _ لَمْ يَأْتِهَا فَقُلْتُ فَهَلْ تَمَتَّعَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ وَ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى‏ بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً إِلَى قَوْلِهِ ثَيِّباتٍ وَ أَبْكاراً. (1‏)
ترجمه: من دوست ندارم مردي بميرد در حالي كه سنتي از سنتهاي رسول خدا بر گردن او بماند. پرسيده شد. آيا خود رسول خدا متعه (ازدواج موقت) كردند؟ امام صادق (ع) فرمودند: بله اينكار را كرد. و (به عنوان استشهاد) آيات 3 الي 5 سوره تحريم را تلاوت فرمودند.
ترجمه آيات: آنگاه كه پيامبر گرامي با بعضي از زنان خود رازي را گفت. و چون آن زنش آن را (به عايشه) فاش كرد. خداوند رسولش را از آن مطلع كرد. پيامبر گرامي نيز بعضي را اظهار و بعضي را پنهان كرد. پس آن زنش گفت چه كسي تو را از آن باخبر كرد (كه من راز تو را فاش كرده ام) پيامبر فرمود: مرا خداوندي كه دانا و بيناي هر راز است باخبر نمود.(2)
2) امام باقر (ع):
أن عبد الله بن عطاء المكي سأله عن قوله تعالى : ( و إذ أسر النبي... .)؟ فقال: إن رسول الله _ (ص) _ تزوج بالحرة متعة فاطلع عليه بعض نسائه فاتهمته بالفاحشة، فقال: إنه لي حلال إنه نكاح بأجل فاكتميه، فاطلعت عليه بعض نسائه (3)
ترجمه: عبد الله بن عطاء از امام باقر (ع) درباره آيه شريفه «و إذا أسر النبي...» (آيه 3 سوره تحريم) پرسيدند؟ پس امام باقر (ع)جواب دادند: رسول خدا (ص) با حره ازدواج موقت كرد، بعضي از زنان رسول خدا از اين ازدواج مطلع شدند و به پيامبر نسبت زنا دادند. پيامبر در جواب آنها گفت: اينكار بر من حلال است اين يك نكاح موقت بود درنتيجه آن را مخفي كردم (پس بايد نكاح موقت را مخفي نگه داشت بر خلاف نكاح دائمي) ولي برخي از زنان پيامبر بر آن اطلاع پيدا كردند.
3) قَالَ وَ رَوَى ابْنُ بَابَوَيْهِ بِإِسْنَادِهِ أَنَّ عَلِيّاً ع نَكَحَ امْرَأَةً بِالْكُوفَةِ مِنْ بَنِي نَهْشَلٍ مُتْعَةً (4)
ترجمه: ابن بابويه نقل ميكند كه حضرت علي (ع) زني را از قبيله بني نهشل در كوفه متعه كردند.
در آخر متذکر می شویم به علت از بین رفتن بیشتر احادیث پیامبر با سیاست عمر و همچنین وجود جو تقیه در زمان ائمه معصومین در مورد ازدواج معصومین روایات کم است. ولی به هر حال بطور یقین ثابت می شود که حداقل برخی از معصومین (ع)اقدام به چنین کاری کرده اند.
پي نوشت ها:
1.من لا يحضره الفقيه‏ ، شيخ صدوق‏ ، ج‏3، ص: 467،ناشر: جامعه مدرسين.
2. سوره تحريم ،آیه 3 .
3.خلاصة الإيجاز،شيخ مفيد،سال چاپ : 1414 - 1993 م،ناشر : دار المفيد للطباعة والنشر والتوزيع - بيروت - لبنان.
4.وسائل الشيعة (آل البيت )، الحر العاملي ج 21، ص 10، ح23.