سلام خسته نباشيد من زياد اهل غيبت بودم تاجايي كه غيبت در برخي از مسائل به افترا هم كشيده مي شد الان چند ماهي است اين عادت را كنار گذاشتم حالا مشكلي دارم چگونه از اين افراد حلاليت به طلبم كه براي من بد نشود در برخي از مسافرت ها ازشون مي خواهم حلالم كنن مي خندن و مي گويند اين حرف هارا نزن حالا موندم گاهي فكر مي كنم حرف هايي كه پشت سرشان زدم را با خنده به خودشان بگو يم ولي مي ترسم باز كارو از اين كه هست بد تر كنم . تورو به اون خدايي كه ايمان داريد كمكم كنيد.
پرسشگر گرامی باسلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در صورتی که ممکن باشد هر چند به صورت کلی، از آن ها حلالیت طلب کنید، اما اگر حلاليت طلبيدن مفسده داشته باشد، مثلا باعث نزاع و درگيري و کدورت شود، لازم نیست مورد غیبت را با خود انها بگوئید؛ بلکه توبه کنید کفایت می کند، هم چنین اگر شخصی که غیبت او را نموده و یا به او تهمت زده اید، از دنیا رفته باشد، یا نمی دانید که غیبت چه کسانی را کرده اید، حلالیت طلب کردن لازم نيست، بلکه به جاي آن بايد در حق آن ها استغفار کنید و از خداوند برای آن ها طلب بخشش کنید. در برابر خداوند از گناهی که کرده اید، توبه کنید. بهتر است برای آن ها کار خير انجام دهید و ثوابش را براي شان هديه نمایید. مانند اين که به نيت آن ها صدقه بدهید. (1)
پي نوشت
1.امام خمینی، استفتاءات ، ج 2 ، بحث گناهان کبيره ،سؤال 15 و 16 و 21.
