شکاکشت و بدبینی زن به مرد

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
آنچه از آن به عنوان بدبینی یا سوء ظن یاد می‏کنیم، اختلالی است که فرد به واسطه آن به طور بیمارگونه‏ای نسبت به اطرافیان، به خصوص همسر خود دچار کج فهمی و بیماری است که بسته به شدت اختلال این تفکرات بیمارگونه نیز کم و زیاد می‏شود؛ مثلا در افرادی که این بیماری به اوج خود رسیده است، امکان دارد فردی همسرش را حتی از ارتباط با خویشاوندان نزدیکش منع کند. انسان‏های بدبین دارای شخصیت کنترل گر هستند؛ یعنی این که دائم همسر خود را چک می‏کنند و تمام حرکات، رفتار و ارتباط‏های او را زیر ذره‏بین می‏گذارند و مدام در حال تست کردن لحظه به لحظه همسرشان هستند.
یکی از کارهای جدی شیطان، همین ایجاد سوء ظن در دل انسان نسبت به همسر است. امام سجاد (ع) در دعای سی و دوم صحیفه سجادیه تعبیری دارند: «خدایا شیطان مهار من را در سوء ظن به دست گرفته است». البته حضرت مصداق این چیزها نیستند؛ ولی می خواهند به ما یاد بدهند. باید با شیطان مقابله کنید. باید مراقب القائات شیطان باشید. شیطان القائات تدریجی دارد و آرام آرام کار را به جایی می رساند که زندگی شما را تباه می کند. با آن مقابله بکنید. راه مقابله با آن هم طبق روایات دینی ما، استعاذه است؛ اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. باید به خدا پناه ببرید و از او کمک بخواهید. این درسی است که قرآن به ما داده است. در قرآن داریم که آدم های با تقوا وقتی شیطان به سراغشان می آید، ذکر می گویند و به یاد خداوند می افتند.
چون که هیچ مورد و نکته مشکوکی از ایشان ندیده اید، هیچ توجیهی وجود ندارد برای این که به شوهرتان شک داشته باشید. اما اگر از او حرکتی و عملی سر زده که موجب شک شما شده است، توصیه ما این است که با شوهرتان در میان بگذارید. با مهربانی و با عطوفت بگویید: من چند وقتی است که دچار بدبینی شده ام و شیطان به جانم افتاده است. من نسبت به شما، روی بعضی مسائل بدبین شده ام. اگر این را نگویید و این ابهام باقی بماند، خودش بستری برای ورود شیطان می شود. وقتی بگویید، بالاخره شوهرتان توضیحاتی دارند. گاهی بدبینی ها به جهت سوء تفاهم ها است. با توضیحات آقا، سوء تفاهم ها از بین می رود. حضرت علی(ع) می فرماید: اگر در همسرت چیزی دیدی و بدبین شدی، با سرعت آن شبهه را از بین ببر.
حتی اگر کاری هم کرده باشد، باید دید که آیا این کار واقعاً مشکوک است یا این که شما بیخودی شک کرده اید؛ مثلا اگر به خانمی سلام کرد، یا با خانمی گرم گرفت، یا مثلاً آهسته با موبایلش حرف می زد، این ها دلیل نمی شود که حتماً با کسی رابطه دارد. به صرف احتمال یا به وسیله شواهد و علائم خیالی نمی توان یک چنین موضوع مهمی را اثبات نمود. اما اگر واقعاً هیچ چیز مشکوکی از او ندیده اید و بیخودی این شک در شما ایجاد شده است و قادر به مقابله با آن نیستید، نباید از شوهرتان توضیح بخواهید؛ چون او اصلا کاری نکرده است. در این صورت، احتمال دارد که شما دچار وسواس فکری شده باشید. متأسفانه در جامعه ما مطالب زیادی در این مورد گفته می شود که مثلا فلان مرد یا فلان زن به همسرش خیانت کرده است. خود این مطالب باعث می شود که یک نوع بدبینی در میان برخی افراد به وجود آید. این واقعاً درست نیست که طوری تبلیغ شود که مردها به دنبال زنان دیگر هستند؛ بلکه اکثریت مردها حاضر نیستند که با زن دیگری رابطه داشته باشند و زندگی خانوادگی خودشان را به خطر بیندازند. شما باید کمی فکر کنید که چرا این سوء ظن در شما ایجاد شده است. اگر او کار مشکوکی کرده است، با کمال خونسردی و با جملات خوب، از او بخواهید که آن را برای شما توضیح بدهد؛ اما اگر کاری نکرده است، چرا به او بیخودی شک دارید. این شک بیخودی، جز این که اضطراب و غم و غصه برای شما بیاورد، چیز دیگری ندارد. این شک ها حالت وسواس گونه دارد. اگر به آن ها اعتنا نکنید، به مرور زمان از بین خواهند رفت. باید به آن چیزهایی که در ذهنتان می آید، اعتنا نکنید و به آن ها ترتیب اثر ندهید؛ یعنی کاری نکنید که مشخص باشد که به شوهرتان بد بین هستید. در رفتار و اخلاقتان آن را تأثیر ندهید. رسول اکرم (ص) فرمودند: «وقتی گمان بد می برید، آن را تصدیق نکنید»؛ یعنی آن فکر بد را تأیید روانی نکنید و طبق آن عمل نکنید.
نکته دیگر این که روایت داریم که سوء ظن باعث شرارت می شود. بدبینی، بزرگ ترین شر است. اصلاً بدبینی شر درست می کند. الان شما به همسرتان شک دارید؛ چون شما به او شک دارید، طبیعتاً برخورد خوبی نمی کنید. شما به او محبت نخواهید کرد، یا آن چنان محبت نمی کنید. حقوق او را رعایت نمی کنید و به او نگاه های معناداری می کنید. این رفتارها شما را به آن چیزی که از آن می ترسیدید، می کشاند. بنابراین، با این فکرها و رفتارهای بیخودی کاری نکنید که شوهرتان از شما رانده شود و به جای دیگر پناه ببرد.
اگر نتوانستید که بر این فکرها غلبه کنید، می توانید با مراجعه به یک روان شناس و مشاور، در صدد حل این مشکل باشید. می توانید از طریق سایت سازمان روان شناسی ایران، به فهرست روان شناسان آن ها مراجعه کنید و یکی از آن ها را که در شهرتان است انتخاب کنید و به او مراجعه کنید.
موفق باشید.