به خدا اگه یه ذره ایمان هم نداشتم تا حالا زود خودمو خلاص میکردم از دست مادرم اون موقع که بچه بودم مدام میگفت ببین دخترفلانی همش کار میکنه تا الآن که تا ذره روسری میره عقب حتی وقتی کسی نیست شروع میکنه به توهین و تحقیر من خودشم میدونه من از این جور دخترا نیستم و اینکه بچگی خیلی اذیتم میکرد بهش میگم هر بلایی مادرت سرت آورده داری سر من میاری خیلی تو روش وایسادم بدتر شد البته گاهی اوقات تقصیر خودو بود از وقتی خواهرش طلاق گرفته بدتر شد بهم میگه تا اون ازداج نکرده تو نباید ازدواج کنی آخه مقایسه من که دختر 23 ساله با اون که 32 سالشه درسته؟هر چی از خدا میخوام یه خواستگار برام بفرسته تا از شر این زندگی راحت شم .......به نظرتون من چکار کنم؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در پاسخ به سؤال شما مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. متأسفانه برخی از والدین و پدر و مادر ها، هیچ اطلاعی از اصول تربیت و فرزندداری ندارند و بدون این که به توانایی های فرزندشان نگاه کنند، ناآگاهانه فرزندشان را با دیگران مقایسه می کنند و توانایی ها و موفقیت های دیگران را به رخ فرزندشان می کشند، غافل از این که این شیوه مقایسه از لحاظ اصول تربیتی کاملاً غلط و نادرست بوده و تأثیری در اصلاح شیوه رفتاری فرزندان ندارد. افراد از جهت وراثتي و ژنتيك و امكانات مختلف زيست محيطي، خانوادگي، فرهنگي، اقتصادي، ديني و معرفتي متفاوتند و در جامعه امكانات زندگي و تحصيل يكنواخت و يكسان نبوده، ولي متأسفانه برخي از والدين به اين مسايل آگاه نيستند، از اين رو بدون توجه به تفاوتهاي ذاتي خانوادگي و اجتماعي، فرزندان خود را با ديگران مقايسه ميكنند و توقعاتي بيش از امكانات آنان دارند. متأسفانه مادر شما نیز از آن دسته انسان هایی است که آشنایی درستی از اصول تربیتی و فرزندپروری ندارد و همانند برخی گذشتگان، همان شیوه تربیتی غلط و مقایسه های نادرست در مورد ازدواج و دیگر کارهای شما را بکار می گیرد. این شیوه رفتاری ممکن است به علت ناآگاهی و یا الگو پذیری نامناسب از پدر و مادر و یا دیگران باشد به همین خاطر نباید مادرتان را سرزنش کنید بلکه تا جایی که امکان دارد سعی کنید، شیوه درست را به او آموزش دهید و یا این که حداقل خودتان شیوه درست را بیاموزید و در زندگی آینده از آن بهره ببرید.
2. این که در دین ما وارد شده که احترام به والدین کنید و در حق آنها کوچکترین بی احترامی روا ندارید مطلب درستی است و این چیزی نیست که آخوندها از خودشان درست کرده باشند بلکه در متن دین مبین اسلام این چنین وارد شده است و آیات و روایات متعددی به این مطلب اشاره دارند.
3. این را بدانید که انسانها به طور عموم، از احترام برخوردارند و داراي حرمت و ارزش انساني مي باشند. اگر پدر و مادر باشند كه اين وظيفه، سنگينتر و مسؤوليت مضاعف است. قرآن كريم از تندى و پرخاش نسبت به پدر و مادر نهى مىكند و به سخن نيك و لحن شايسته و خضوع و تواضع و گستردن بال رأفت در برابر آنان و خيرخواهى و دعا در حق آنان دعوت مىكند.
به طور کلی در دين اسلام، احترام مادر و حفظ حرمت او از واجبات انکار ناپذیر است و نمي توان مادر را مورد اهانت و بی احترامی قرار داد. بايد به گونه اي با ایشان برخورد نمود كه به شخصيت واقعي، حرمت و تکریم وی خدشه ای وارد نگردد؛ چه بسا ممکن است جوان پاكدل پاك رفتار، با نحوه عملش و با ادب، گراميداشت خاطر، تحويل گرفتن او، نيكى و مراقبت، بر مادرش تأثير بگذارد تا ایشان دگر بار اعمال و رفتار ناپسند و ناشايست را انجام ندهند.
4. از روايات معصومان استفاده ميشود كه والدين چه مؤمن باشند و چه كافر و چه نيكوكار و چه معصيت كار بايد مورد احترام قرار گيرند و استثنا بردار نيست. امام رضا (ع) ميفرمايد: "نيكي به والدين واجب است گرچه مشرك باشند، ولي در معصيت خدا نبايد آنان را اطاعت كرد". وظیفه شما هم این است که مي بايست از شيوه هاي صحيح امر به معروف و نهي از منكر بهره بجویید و در هر حال، حرمت و احترام مادرتان را نگه بدارید.
5. اگرچه رفتارهای مادرتان در قبال شما، ناجوانمردانه و غير قابل قبول است. توصیه می شود ضمن اين كه به مادرتان احترام ميگذاريد، جلسه و گفتگوی صمیمانه ای با او ترتیب دهید و با او به نرمی و ملایمت صحبت کنید و همراه با مهرورزي، محبت و ملاطفت و با لحنی آرام، اشکالات رفتاری او را به او متذکر شوید و از او بخواهید متقابلاً اشکالات رفتاری شما را گوشزد نماید، به طور حتم این شیوه گفتگوی دوطرفه دل مادرتان را نسبت به شما نرم می کند و باعث می شود که او مقداری واقع بینانه به نظرات شما بنگرد ولی اگر شما در برابر رفتار نامناسب مادرتان جبهه بگیرید و متقابلاً او را مورد تحقیر و توهین قرار دهید، آن وقت نه تنها اوضاع بهتر نمی شود بلکه بسیار بدتر از این هم می شود، علاوه بر آن شما با این کار غضب و عذاب الهی را شامل حال خود گردانیده اید و باعث می شوید که عاق والدین گردید و از رحمت خداوند فاصله بگیرید، اما اگر در برابر رفتارهای ناروا و نامناسب مادرتان سکوت اختیار کنید و به خاطر خدا از انجام رفتارهای تقابلی اجتناب ورزید و صبر را پیشه خود سازید، اگرچه ممکن است در ظاهر مورد توهین و تحقیر قرار بگیرید ولی در نهایت روسفیدی برای شما می ماند و در درگاه با عظمت پروردگار از اجر و قرب مضاعفی برخوردار خواهید شد و خدا نیز با صابران خواهد بود و شما را در مراحل مهم زندگی یاری خواهد کرد و دعایتان را به هدف اجابت می رساند.
6. والدین در قبال فرزندان وظیفه ای دارند و فرزندان نیز در قبال والدین وظیفه ای دارند و هر کدام در برابر وظیفه ای که بر عهده دارند مورد بازخواست و سؤال قرار می گیرند. بنابراین اگر پدرومادر به وظیفه خود در قبال فرزندان عمل نکنند دلیل بر این نمی شود که فرزندان هم به وظیفه خود در برابر آنها عمل نکنند. اگر مادر شما یا هر کس دیگری با شما بدرفتاری می کند، آنها در مقابل این گونه رفتارشان مسئولند و باید در درگاه الهی پاسخگو باشند. با این وجود شما به هیچ وجه مجاز نیستید در برابر بدرفتاری و تحقیر و توهین مادرتان، واکنش و عکس العمل نامناسب نشان دهید، بلکه همچنان موظفید، حرمت مادرتان را نگه دارید و به او احترام کنید.
7. برای ازدواج، هیچ وقت از دعا غافل نباشید و در حال دعاهایی که در این جهت توصیه شده است را بخوانید و از اثرات آن غافل نگردید. البته نباید از مسائلی که زمینه ساز خواستگاری است غفلت کنید، مثلاً پاکیزگی و نظافت، شادابی، خوش اخلاقی، خوش سخن بودن، شوخی های به جا میان همجنس، رعایت کردن فرهنگ صحیح جامعه، پرهیز از گرفتگی چهره و عبوس بودن، ابتذال اخلاقی، ژولیدگی و اظهارات دلسرد کننده، حالات افسردگی و ... . به جای این که ذهنتان را از مسائل منفی و نفرین کردن خاله تان که سودی به حالتان ندارد، پر کنید؛ سعی کنید بزرگوارانه او را ببخشید و به رحمت الهی امیدوار باشید.
