ایمان

پرسش 1:
ايمان
شرح : 1_آياامکان داره ما آدماي گناه کار به درجه اي از ايمان برسيم که مثه حضرت ابراهيم(ع) حاضر باشيم فرزندمون را براي خدا سر ببريم؟
پاسخ:
پرسشگر محترم با سلام و تشکر از ارتباط تان با اين مرکز؛
قرآن کريم در مورد حضرت ابراهيم مي فرمايد : و لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحينَ (1)؛ او را در اين جهان برگزيديم و او در جهان ديگر، از صالحان است.
ويژگي خاص حضرت ابراهيم که قرآن او را به عنوان بنده برگزيده و صالح پروردگار معرفي مي کند، تسليم بودن او در مقابل اوامر و فرامين الهي بود.
تسليم در برابر حق نشانه ايمان، سلامت فکر و روح، و بالا بودن سطح فرهنگ و تهذيب نفس است. قرآن مجيد خطاب به پيامبر مي‏فرمايد:
«فلا و ربک لايؤمنون حتي يحکموک فيما شجر بينهم ثم لايجدوا في انفسهم حرجا مما قضيت و يسلموا تسليما؛(2)
به پروردگارت سوگند که آن ها مؤمن نخواهند بود مگر اين که در اختلافات شان، تو را به داوري طلبند. سپس از داوري تو در دل خود احساس ناراحتي نکنند و کاملا تسليم باشد»!
پيامبر گرامي اسلام، تسليم را يکي از درجات ده گانه ايمان برشمرده اند:
« الايمان في عشرهْْ: المعرفهْْ، و الطاعهْْ ، و العلم، و العمل، و الورع و الإجتهاد، و الصبر، و اليقين، و الرّضا، والتسليم؛ (3)
نشانه ايمان ده چيز است:
شناخت خدا،اطاعت از خدا،علم و عمل، تقوا و پرهيزگاري،شب زنده داري،صبر، يقين، رضا به داده هاي خدا و تسليم در مقابل اوامر و فرامين او.
اگر کسي بخواهد تسليم خدا باشد، بايد ايمانش به خدا بيش تر شود. ايمان هم، دو جنبه دارد: نظري و عملي . هر يک از آن، داراي درجات و مراتبي است.
اولين درجه ايمان، شناخت و معرفت خدا و اعتقاد به وحدانيت او و عقيده بر اين که نظام هستي قائم به تدبير و اراده او و متحرک به قدرت قيّومي او است. همه موجودات در پيدايش و بقا و هستي خويش به او نيازمندند. پس از آن، اعتقاد به فرشتگان به عنوان کارگزاران خداوند در نظام هستي و عقيده به وحي و نبوت همه انبيا از حضرت آدم تا حضرت خاتم النّبيّين و اعتقاد به عالم برزخ و قيامت کبري و حساب و کتاب، حشر و نشر و بهشت و جهنم که از شاخه هاي ايمان نظري است.
ايمان عملي، ثمره ايمان نظري و ميوه شناخت و آگاهي از حقيقت است.با اموري مانند انجام واجبات و ترک محرمات، توبه و عمل صالح تقويت مي شود.
بنابر اين تسليم خدا شدن، امري است که به تدريج و با عمل به دستور دين حاصل مي شود.سعي کنيد معرفت تان را بالا بريد. با خدا بيش تر آشنا شويد. وظايف تان را براي خويش يادآوري و به آن ها عمل کنيد.
رسيدن به مقام تسليم و مطيع اوامر الهي شدن، درجه بالاي ايمان است. هر کس به اين مقام نمي رسد. براي رسيدن به اين مقام بايد با تقويت ايمان و خداباوري و انجام اعمال صالح ، روحيه خضوع در برابر خدا را افزايش داد.

پي نوشت ها :
1.بقره (2) آيه 130.
2. احزاب (33) آيه36.
3. علامه مجلسي، بحارالانوار،مؤسسة وفا، بيروت، ج 66، باب درجات ايمان و حقائقه، ص 175.

پرسش 2:
براي نمازهاي پرفضيلتي مثه تماز شب و نماز جماعت تو بهشت چقدر حوري بهشتي و قصر و...ميدن؟پاداش معنويش چقده؟
پاسخ:

در هر عمل به خصوص عبادات مطرح شده در پرسش خوب است به اين نصيحت حافظ توجه شود:
تو بندگي چو گدايان به شرط مزد مکن که خواجه خود صفت بنده پروري داند
براي نمازهاي ياد شده در پرسش، پاداش هاي بسياري وجود دارد.در بهشت هر چه اراده کند و دلش بخواهد،خدا به او مي دهد. گرچه به صورت آماري بيان تعداد حوريان و قصرها به عنوان پاداش عمل،دشوار است، ولي بر اساس آموزه هاي ديني در بهشت هر چه انسان بخواهد ،فراهم است (1).
نماز جماعت داراي آثار و فوائدي زيادي مي باشد که به برخي اشاره مي شود:
بزرگ ترين اثر معنوى نماز جماعت، پاداش‏هاى الهى است. امام علي فرمود:
شرکت در نماز جماعت عشا و صبح را بيش تر دوست مي دارم از اينکه بين اين دو وقت را بيدار بمانم.
يعني اگر شب را تا صبح کسي بيدار بماند و مشغول عبادت شود، به اندازه ثواب شرکت در نماز جماعت عشا و نماز صبح نمي رسد.(2)
در روايتى از رسول خدا (ص) وارد شده که اگر يک نفر به امام جماعت اقتدا کند، هر رکعت از نماز آنان ثواب صد و پنجاه نماز دارد .اگر دو نفر اقتدا کنند ،هر رکعتى ثواب ششصد نماز دارد. هر چه بيش تر شوند، ثواب نمازشان بيش تر مى‏شود تا به ده نفر برسند. عده آنان که از ده گذشت، اگر تمام آسمان ها کاغذ و درياها مرکب و درخت ها قلم و جن و انس و ملائکه نويسنده شوند، نمى‏توانند ثواب يک رکعت آن را بنويسند .(3) اين پاداش غير قابل شمارش نشان مي دهد که تمام منويات انسان در بهشت با اين اعمال تامين خواهد شد. اما در باره پاداش نماز شب بايد گفت :
نماز شب فضيلت فراوان دارد، در ارزش نماز شب کافي است که بدانيم قرآن مجيد ثواب آن را براي انسان ها قابل درک نمي داند: "مؤمنان حقيقي شب ها پهلو از بستر بر مي دارند. خدا را با بيم و اميد مي خوانند. از آن چه روزي شان کرده ايم، انفاق مي کنند. پس هيچ کس نمي داند به پاداش اعمال شان چه نعمت ها به عنوان چشم روشني براي آن ها آماده شده است".(4)
از رسول خدا(ص) نقل است: "بزرگان امت من دو گروه اند: حاملان قرآن و شب زنده داران".(5)
نيز از حضرت نقل است: "هميشه جبرئيل مرا به نماز شب سفارش مي کرد تا جايي که گمان بردم نيکان امتم در شب هرگز نمي خوابند".(6)
نظير آن چه از پيامبر در باره غير شمارش بودن پاداش نماز شب اشاره شد، از امام صادق(ع) نيز نقل شده که مي‌فرمايد:
"هيچ عملي نيکي نيست مگر اين که ثواب روشني در قرآن براي آن بيان شده ،مگر نماز شب که خداوند بزرگ، ثواب آن را به خاطر اهميت آن روشن نساخته و فرموده: هيچ کسي نمي‌داند ثواب‌هايي که مايه روشنايي چشمان است،براي آن ها نهفته شده است".(7) گرچه براساس روايات ياد شده آن پيآمدها براي نمازها وجود دارد، ولي مراتب اخلاص و نيت افراد در افزايش و يا کاهش آن پاداش ها بسيار مهم و تعيين کننده است.

پي نوشت ها :
1. واقعه (56)آيه 21.
2. محمد باقر مجلسي، بحارالأنوار، دار الاحيا التراث العربي ،بيروت، 1403 ق ،ج 85 ، ص17، باب 1- فضل الجماعة و عللها .
3. همان،ص14؛
4.سجده (32) آية 16 و 17.
5.بحارالأنوار، ج 84، ص 138.
6. همان، ص 139.
7.ناصر مکارم ، تفسير نمونه، نشر دار الکتب لاسلاميه، تهران ، بي تا ، ج 17، ص 167.