سلام ، من 3 تا سوال دارم:
1-کسی که کفر میگوید و اعتناعی هم ندارد ،خداوند چه عاقبتی برایش در نظر میگیرد؟
2-اگر مثلا قصد انجام کاری را داشته باشیم و عطسه بزنم ، حکم این عطسه چیست آیا
باید در کاری که میخواهم انجام دهم صبر کنم یا اینکه نه؟
3-آیا حضرت آدم(ع) در بهشت دانه ی گندم خورده یا اینکه به درختی در بهشت که خدا آن را ممنوعه اعلام کرده بود نزدیک شده و از آن خورده است و از بهشت بیرون شده است؟
با تشکر

عاقبت کفر گفتن
حکم عطسه زدن(آیا باید صبر کرد)
حضرت آدم(ع)

پرسش 1:
لطفا جوابم را بدهيد
شرح : سلام،سه سوال داشتم: 1-در قرآن (در سوره بقره آيه 23 و24) از چه لحاظ(از چه نظر)بيان شده که نميتوان سوره اي مثل سوره هاي قرآن آورد يا حتي آيه اي؟(که تحدي هم نام دارد)(چون الآن من ميتونم بگم {الله واحد} که خودش آيه اي ميشود،منظور قرآن چيست؟ )
پاسخ:
@@@
تحدي و همانند آوري قرآن به اين است که فردي حداقل سوره اي بياورد که مجموعه اي از آيات باشد و در آن يک مطلب معرفتي حق و به هم پيوسته و هدفدار بيان شده باشد که هم در کتب آسماني سابقه نداشته و اقتباس از آن ها نباشد و هم حقانيت مطلب خدشه پذير نباشد .هم با مطالب سوره هاي ديگر همراستا و مصدق و مؤيد باشد . هيچ تناقض و منافاتي بين آن ها نباشد . هم بيان سوره از حيث فصاحت و بلاغت ، به شهادت سخن شناسان بي نظير باشد .
چون سوره هاي قرآن کار خدا هستند و به عنوان آيت و نشانه رسالت نازل شده اند و کاري که خدا بخواهد به عنوان آيت انجام دهد و بشر از انجامش عاجز باشد ، طبيعي است که بشر نمي تواند مثل آن را انجام دهد، زيرا فاعل اين کار خداي قادر مطلق است . کار را به نشانه قدرت مطلقش انجام داده و معلوم است که بشر محدود و ناتوان که هر چه دارد، از خداست و از خود هيچ ندارد ، نه به تنهايي و نه به کمک هم نمي تواند کار خدايي کند.
از صدر اسلام تا به حال افراد و مجموعه هاي فراواني در صدد همانند آوري برآمده و به زمين خورده و رسوا شده اند.
حداقل همانند آوري و تحدي و دعوت قرآن آوردن يک سوره است، نه يک جمله.(1)
در اقتباس دقت نکرده ايد که قرآن نفرموده : "الله واحد" بلکه فرموده : " َ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّار" (2)زيرا وقتي بگويد " الله واحد = خدا يکي است" معنايش اين است که بودن دوم و سوم و ... براي خدا ممکن است اما قرآن هميشه صفت " الواحد" را با صفت "القهار" با هم مي آورد تا بگويد وحدت خدا وحدت قهارانه است، يعني خدا يگانه اي است که تصور دوم و ... براي او غلط و غير ممکن است . وحدتش قهارانه است که دومي در کنار خود نمي پذيرد. از اين رو قرآن الله واحد ندارد، بلکه مي فرمايد الله احد. فرق احد و واحد اين است که براي احد دومي فرض ندارد ،برخلاف واحد.
اين حقيقت را هم قرآن و کتاب هاي آسماني که خدايي هستند ، فرياد زده اند . بايد معرفتي غير از آنچه قرآن گفته ،ارائه دهيد، نه کلام قرآن را با مختصر تفاوت ارائه دهيد.
پس ارائه يک سوره مثل قرآن که حاوي معرفت و حق مطلق بوده و با ديگر سوره ها و آيات قرآن هيچ منافاتي نداشته و به بهترين بيان باشد، از طرف هيچ فرد يا جمعي ممکن نيست.
در قرآن تحدي به يک آيه نداريم .
پي نوشت ها"
1. يوسف (12) آيه 39 و ...
2. رعد (13) آيه 16 و ...

پرسش 2:
2-حکم ساز نواختن چيست آيا از نظر اسلام ايرادي دارد؟(من سنتور مينوازم) 3
پاسخ:
@@@
بنا به فتواي آيت الله بهجت نواختن ساز و سنتور جايز نيست .(1)
پي نوشت:
1 .آيت الله بهجت ،استفتاآت ،ج4 ،سوال 63010.

پرسش 3:
-آيا وقتي که پدرم در تربيت ديني من خيلي کوتاهي کرده ، من بايد نسبت به آن چه رفتاري داشته باشم؟آيا بايد در هر حال با آن مهربان باشم؟ *متشکرم*
پاسخ:
@@@
کسي که در تربيت ديني فرزندش کوتاهي کند، مقصر است، ولي باعث توجيه شدن رفتار بد فرزند نمي شود . بي مهري به پدر
و مادر در هر شرايطي جايز نيست.
خداوند در جايي كه والدين تربيت ضد ديني دارند، يعني فرزندشان را به سوي شرك راهنمايي و هدايت مي كنند ،دستور داده كه فقط از آن ها اطاعت نكنيد، ولي باز با آن ها به صورت پسنديده برخورد كنيد:
َ إِن جَاهَدَاكَ عَلىَ أَن تُشْرِكَ بىِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَ صَاحِبْهُمَا فىِ الدُّنْيَا مَعْرُوفًا؛
اگر آن دو به كوشش از تو بخواهند چيزى را كه نمى‏دانى چيست، با من شريك گردانى، اطاعت شان مكن. ولي با آن ها به وجهى پسنديده زندگى كن.(1)
در جايي كه پدر امر به شرك كند، برخورد بد با او جايز نيست. پس در جايي كه پدر فقط در تربيت ديني كوتاهي كرده، به طريق اولي و مسلما برخورد بد و بي مهري جايز نيست .
برخورد خوب و پر محبت نسبت به والدين باعث خوشنودي خدا و كسب توفيقات است. سعي كنيد با برخورد خوب و مهربانانه نسبت به ايشان به توفيقات خود بيافزاييد و خدا را از خود راضي كنيد.
توصيه مي کنيم سعي کنيد روابط تان را با ايشان بهترکنيد ، به اين صورت که رفتار عاطفي و مهربانانه خود را بيش تر کنيد . در کارها بيش تر با ايشان مشورت کنيد. نظر ايشان را هم بخواهيد . از گوش دادن و اطاعت کردن ايشان در مواردي که مخالف با شرع و دين نيست اجتناب نکنيد.
موفق باشيد.
پي نوشت :
1.لقمان (31) آيه 15