مشکل در رابطه با نامزدم

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در این مسأله احتمالات متعددی وجود دارد که باید هر یک را به طور مستقل مورد بررسی قرار داد و نمی توان یک نسخه کلی برای آن تجویز کرد. احتمال نخست فقدان اعتماد به نفس یا اندک بودن عزت نفس همسرتان است که موجب می شود تا دچار خود کم بینی گردد و باید در صدد درمان آن باشد. این افراد نیاز به تأیید مستمر دارند و از چنان منبع عزتی برخوردار نیستند که خود را ارزشمند بدانند.
در دومین احتمال می توان در نظر گرفت که شما رفتارهایی را انجام می دهید که دربردارنده نشانه ای از بی علاقگی است. در این صورت لازم است رفتارهای خودتان را به گونه ای مدیریت نمایید که کمترین نشانه ای از تردید را در فرد مقابل به وجود نیاورد.
در یک احتمال دیگر، ممکن است ایشان هم دارای اضطراب یا نشانه ای از بدبینی باشد که البته دو اختلال جداگانه هستند و تشخیص آنها تنها در حیطۀ صلاحیت های یک روانشناس و روانپزشک آن هم پس از بررسی و معاینه بالینی خواهد بود.
اما در صورتی که فرض اول واقعیت داشته باشد، می توان پیشنهاداتی را اریه نمود. این راهکارهای درمانی را به همسرتان ارایه دهید:
1ـ پذیرش و نوشتن احساسات منفی و عدم انکار آن ها و پیدا کردن راه حل با مشورت روانشناسان و مشاوران. نوشتن احساسات منفی و قبول داشتن بدین معنا است که باید در مکانی بنشیند و احساس منفی و آزار دهنده خود را بنویسد.
2ـ نوشتن توانایی‌ها و نقاط مثبت و تقویت آن ها در ذهن و مرور آن ها در هر روز. فرد مضطرب به تدریج توانایی‌های خودش را ناچیز شمرده و خود را همیشه سرزنش می‌کند. این تکنیک به همسرتان اجازه می‌دهد تا لیستی از توانایی‌های خود را در تمام زمینه‌ها بنویسد .
3ـ پذیرش بی‌قید و شرط ؛ اگر عزت نفس خود را مشروط به موفقیت کند، اسیر اضطراب و فشار روانی می‌شود. مقصود از عزت نفس یعنی احترام به خود و دوست داشتن خود و عدم سرزنش و سرکوفت زدن. در هر حال، چه شکست،چه پیروزی،شخصیت خود را قبول داشته باشد.
6ـ پرهیز از ذهن خوانی .
7ـ پرهیز از درشت نمایی.
8ـ پرهیز از پیشگویی.
9ـ پرهیز از استفاده کردن کلمات باید یا نباید.
10ـ پرهیز از تصمیم مبالغه‌آمیز.
11ـ پرهیز از تفکر همه یا هیچ.
اما در صورتی که احتمال می دهید شما نیز در این امر نقش داشته اید، به توصیه های ذیل عمل کنید:
بدون سوگيري و پيشداوري، به عبارتي به صورت عادلانه و منصفانه، خود و رابطه تان را با پرسش و پاسخ هاي از قبيل: آيا رفتار من سبب بي توجهي همسرم شده است؟!، كدام رفتار من باعث آن شده است؟ چه موقع و در چه شرايطي آن رفتار را انجام دادم؟ عكس العمل همسرم چه بود؟ و ... محك بزنيد و نقاط ضعف و قوت خود و همسرتان را بيابيد. نخست آنکه رجوع و بازنگري رفتار و نوع ارتباط خود با همسرتان را، در اولين اولويت اصلاح رابطه تان قرار دهيد. يادتان باشد موفقيت، در گرو هنر شما و همسرتان در گفتگوي موثر است. رعايت نكات ذيل ضمن گفتگو ضروري است:
1- زمان و شيوه بيان بسيار مهم است. در يك زمان مناسب با لحن آرام به گفتگو بپردازيد.
2- هرگز در بيان ايرادات و اشتباهات همديگر، از ضمير تو استفاده نكنيد. شما بهترين ضمير خطاب در چنين مواقعي است و قدرت اثر پذيري و نفوذ كلام شما را صد برابر مي كند، چرا كه شما با بيان اين واژه سحر آميز، حس انتقاد و تخطئه كردن را در طرف مقابلتان ايجاد نمي كنيد.
3- هرگز از عباراتي استفاده نكنيد كه منزلت و شان شخصيتي و خانوادگي يكديگر را زير سوال ببرد.
4- جدا از سرزنش، از مقايسه منفي و تهديد بپرهيزيد.
5- دلخوري‌ها، دل‌مشغولي هاي ذهني، نيازها و خواسته هايتان را بيان كنيد اما از عبارات داوري كننده، انتقاد آميز اجتناب كنيد.
6- هيچ وقت يكديگر را محكوم نكنيد و مسبب بي توجهي خود قلمداد نكنيد.
7- صادقانه صحبت كنيد و بدون هيچ رو دربايستي و با حفظ حريم و احترام، انديشه و احساس خود را راجع به بي توجهي بيان كنيد و از او نيز بخواهيد چنين كند.
8- از همسرتان بخواهيد به شما بگويد: از نظر او كدام رفتار شما بي توجهي قلمداد مي گردد و چه رفتاري انجام دهيد براي او به منزله توجه و ارادت است.
9- قبل از تصميم گيري بينديشيد و به دنبال يك راه حل اساسي باشيد و احساساتي انديشه و رفتار نكنيد.
10- در فكر سازندگي باشيد نه تخريب زندگي. برخي مواقع مشاهده مي شود كه يكي از زوجين براي خاتمه دادن به مسئله، سكوت اختيار كرده و يا گاهي اوضاع را متشنج مي سازند و با پاك كردن صورت مسئله، مشكل را پابرجا و پايدار باقي مي‌گذارند، زوجين عاقل سعي مي كنند با كوشش و خطا راه حلي قطعي بيابند نه راه حل موقت و يا گاهي پايداري شرايط نامناسب و يا وخيمتر شدن آن.
11- لجبازي نكنيد و از طفره رفتن و امتناع از پذيرش قصور خود بپرهيزيد .
12- اگر گفته‌هاي همسرتان حقيقت داشت با كمال ميل آن را بپذيريد و از عذرخواهي كردن نهراسيد و به او قول دهيد با كمك او و ممارست خود سعي خواهيد كرد در رفتار خود بازنگري و تغيير ايجاد كنيد.
13- اگر طرح مسئله به صورت مستقيم ممكن نباشد با كمك فردي كه امين و عاقل و ماهر است مسئله را مطرح كنيد و با مشورت او و با كمك يك ديگر مشكل را حل كنيد. در صورت لزوم براي مشاوره به فردي امين و كاردان مراجعه كنيد.