سلام.من پسری هستم 27 ساله و مجرد.به دلیل بیکاری نتونستم تاحالا ازدواج کنم.لیسانس نفت دارمو ایران زندگی میکنم.با دختری دوست بودم که میخواستم باهاش ازدواج کنم وکاملا میشناختمش.اما به دلیل بیکاری، خانوادم مخالفت کردن و ما هم کم کم از هم فاصله گرفتیم اما هنوز تشنه هم بودیم.بالاخره یه روز شیطون رفت تو جلدمونو تو یه خونه تنها شدیم و کاری که هر دو ازش میترسیدیم تا حدودی انجام دادیم فقط در حد لمس کردن.حالا عذاب وجدان شدیدی دارم و همش میگم شاید هیچوقت بخشیده نشم.همش میگم اگه با این کار من اون دختر این کارا واسش عادی بشه و پاکی شو از دست بده چی.اگه اون از لحاظ روانی خودشو ببازه چی.کمکم کنید چکار کنم.خدا ما رو میبخشه؟راه برگشتی هست؟

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. علت اصلی این که با دوستی دختر و پسر و این گونه روابط آن ها پیش از ازدواج، مخالفت صورت می گیرد، به خاطر آسیب هایی است که این گونه روابط خارج از چارچوب شرعی و دینی، به همراه دارد. دختر و پسری که با هم دوست می شوند، در واقع خود را با مشکلات عدیده ای درگیر می سازند . خود را در موقعیت های قرار می دهند که رهایی از آن بسیار سخت است. بدین ترتیب، خواسته و ناخواسته به گناهان بسیار زشت اخلاقی آلوده می گردند . بدین وسیله عفت و پاکی و شرافت خود را خدشه دار می سازند.
2. احساس گناه برخاسته از نفس لوامه و وجدان است . از نظر اسلام در مراحل مختلف رشد شخصيت در كنار نفس اماره و نفس مطمئنه قرار مي‏گيرد . امر پسندیده ای است ، چرا که زمینه توبه و جبران گناه را فراهم می آورد ، ولی احساس گناه شدید حاكي از وجود نوعي اضطراب و وسواس فكري است که در این صورت باید با آن مقابله کرد . در صورت لزوم باید از یک مشاور و روانشناس کمک گرفت.
3. در قدم اول سعي كنيد از اضطراب و نگراني و احساس گناه زیادی پرهيز نماييد، كه علل برخي ناهنجاري هاي رفتاري و اخلاقي، است. اگر در شرع، كيفرهايي براي گناهان بر شمرده شده، براي جلوگيري از ارتكاب گناه است؛ نه اين كه انسان، راه بازگشت و توبه را بسته ببيند. از اين رو با نشاط و اميد، راه درست را طی نموده و از اشتباه خود توبه کنید.
4. از آن جا که اكنون در مسير توبه قرار گرفته ايد، احساس گناه و سرزنش وجدان، طبيعي است ،ولي بايد توجه كنيد سرزش ها باید سازنده باشد. احساس گناه و تنفر از گناه مي تواند ثمرات شيريني در پي داشته باشد.
پس از هم اكنون جامه يأس و نااميدي را از تن درآورده، لباس اميدواري برتن كنيد . عينك خوش بيني به چشم زنيد . نگذاريد خلوت هاي شيطاني چنگ در سطوت هاي انساني شما بزند.
5. آنچه مسلم است، انسان همواره بايد از گذشته‏هاى سوء، نگران و نسبت به آينده خود نيز بيمناك باشد. در عين حال اين خوف و اندوه هرگز نبايد به گونه‏اى باشد كه انسان را مايوس و نااميد سازد. چرا که اين خود گناهى كبيره و دام شیطان رجیم است. خداوند منان رحمتى بى پايان دارد . از همه بندگان گنهكار خود دعوت نموده است كه به او التجا نموده و به سوى رحمت بيكرانش دست نياز بگشايند . وعده داده است كه اگر توبه نموده و دست از زشتى‏ها بشويند ،همه گناهان را خواهد بخشيد . آنان را مشمول لطف و كرم بى منتهاى خود خواهد كرد.
6. حقيقت توبه و استغفار، پشيمانى از گناه گذشته و عزم و تصميم برعدم ارتكاب آن در آينده است . اگر اين حالت براى كسى پيش آمد، اين نشانه توبه واقعى است . پذيرفته شدن توبه واقعى حتمى مى‏باشد. امام صادق(ع) مي فرمايد:
خداوند به داوود پيامبر وحي کرد و فرمود:
« اي داود! هرگاه بنده مؤمن من گناهي کند و سپس از آن گناه برگردد و توبه نمايد و به هنگام ياد کردن از آن گناه از من شرم کند، او را بيامرزم . آن گناه را حتي از ياد فرشتگان نگهبان و حفظ کننده اعمال مي برم، بلکه آن گناه را به نيکي تبديل مي کنم که اين کار به راحتي از من ساخته است و من مهربان ترين مهربانان هستم». با اين روايت روشن مي شود که گناه هر چقدر هم عظيم و بزرگ باشد، از درياي رحمت، عطوفت و مهرباني خداوند بزرگ تر نيست و خداوند خودش قول داده که اگر از آن گناه توبه کنيد، مي بخشم.
7. همه ما انسان‌ها به غیر از معصومین، به حکم انسان بودن بعضاً دچار اشتباهات فاحشی در زندگی خود می‌شویم. چگونگی برخورد و مواجهه با این گونه اشتباهات از خود اشتباهات به مراتب مهم‌تر است. در اسلام وقتی یک فرد مؤمن به هر دلیلی دچار گناه یا خطایی می‌گردد، به تناسب جهان‌بینی و دیدگاهش نسبت به خداوند به طریقی در صدد جبران آن بر می‌آید. هرچه قدر دیدگاه فرد نسبت به خداوند صحیح‌تر و عمیق‌تر باشد، به جای یأس و ناامیدی یا احساس گناه افراطی با دریایی از امید به سوی خداوند باز می‌گردد. با آب دل‌انگیز توبه، بزرگ‌ترین گناهانش از روح پاک و بی‌آلایش خود می‌زداید. در این میان فرد با غلبه بر احساس گناه زاید الوصف خود که به هیچ وجه مورد رضایت خداوند نیست، به توسعه کارهای نیک و خدا پسندانه (در حد نشاط و شادابی، نه فشار و سختی) می‌پردازد. از این طریق خود را روز به روز به خداوند مهربان‌تر از مادر نزدیک‌ می‌گرداند. حتى نزدیک‌تر از گذشته‌ای که این گناه یا خطا را انجام نداده بود.
انسان مؤمنی مثل شما باید به جای عذاب وجدان افسرده‌ساز و افکار وسواس گونه از تهدید به وجود آمده، به عنوان یک فرصت طلایی بهره گیرد. به بهانه مشکل پیش آمده، پله‌های ترقی و تعالی را یکی پس از دیگری به سرعت بپیماید. تازه باید خدا را شاکر باشد که دست او را گرفته و باعث نشده که او به گناهان زشت تر و شنیع تر روی بیاورد و دامن خود را آلوده سازد.
8. با این حساب، تنها راه برگشت، توبه واقعی است، مطمئناً خداوند طبق وعده ای که در قرآن به بندگانش داده است، از سر تقصیرات شما می گذرد و شما را می بخشاید. سعی کنید که دگر بار تحت هیچ عنوانی در موقعیت های آسیب زا و گناه آلود قرار نگیرید. تا فراهم شدن شرایط ازدواج از هر گونه رابطه دوستی با جنس مخالف و دختر مورد نظر بپرهیزید.
9. مسلماً اگر آن دختر نیز توبه کند، خدا او را می آمرزد و پاک می گردد . چون انسان ها از اختیار و اراده برخوردارند، اگر بعد از این دچار کجروی و انحراف از جاده پاکی و عفاف گردد، خودش مسئول اعمال خود می باشد . گناهی به گردن شما نیست. نباید افکار منفی را در ذهن خود پرورش دهید و نسبت به وضعیت دختر منفی بافی کنید. قرار نیست که با یک اشتباه، انسان کلاً از مسیر پاکی منحرف شود و دیگر راه برگشتی وجود نداشته باشد!