من خیلی جرق زدم هرچی استغفار میکنم باز هم شیطان ماید سراغم

باید چیکار کنم

اگر توبه کنم خدا منو می بخشه

پرسشگر گرامي با عرض سلام و سپاس به خاطر ارتباطتان با اين مركز
این که به دنبال توبه از گناهان هستید و در پی جبران گذشته خویش می باشید، یکی از الطاف ویژه خدا به شما است که نصیب هر کسی نمی شود. بسیاری از انسان ها هستند که در گناه غوطه ور هستند و دنبال توبه نیستند . چه زیبا سروده :
غرق گنه ناامید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود در همه دم کار ما
با توبه می‏توان از عذاب رهایی یافت. گنهکار قبل از توبه حالت و وضعیتی دارد که به موجب آن مستحق عذاب است، ولی پس از توبه و استغفار در پیشگاه خداوند، حالت او دگرگون می‏شود . روح عصیانگر او تصفیه شده و مستحق آمرزش و رحمت می‏گردد. مانند کسی که پس از ارتکاب جرم و ضایع کردن حق دیگری شایسته کیفر است؛ اما وقتی که شاکی را راضی کرد، مستحق تخفیف و یا بخشش می‏شود.هیچ گناهی غیر قابل بخشش نیست. اين را بدانيد اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی دستور خاصی ندارد. مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است . اگر کسی به این حالت دست یافت ، حقیقت توبه در او محقق شده است . مراتب دیگر توبه برای رسیدن به مراتب بالاتر کمالات است .
توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. قرآن کریم مى فرماید:
ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید ، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است (1).
توبه حقیقی نه تنها آثار وضعی و تکلیفی گناه را محو می کند و گناهکار را از گناهان پاک می نماید، بلکه گناهکار توبه کننده را محبوب خدا می سازد. قرآن کریم می فرماید: «اِنّ الله یحبّ التوابین؛(2) خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد».کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می کند؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد، چنان که پیامبر فرمود:«التائب من الذنب کمَن لا ذنب له؛(3) کسی که از گناه توبه کند (خداوند همه گناهان او را می آمرزد و) همانند کسی می شود که هیچ گناهی نکرده است».
پس حتما و در اولين فرصت توبه كنيد.
اما براي اينكه بتواند در عمل راحت تر گناه را ترك كند، به توصيه هاي زير توجه كند:
1ـ خود را از محیط ها و موقعیت های تحریک آمیز دور نگه دارد و از خلوت گزینی اجتناب ورزد؛
2ـ از پوشیدن لباس های تنگ و چسبنده خودداری ورزیده و از تماس و لمس نمودن اعضای بدن خود یا دیگران شدیداً دوری گزیند؛
3ـ از نگاه به نامحرم و چشم چرانی خودداری ورزد؛
4ـ تخیلات و تفکرات خود را کنترل کند . عمدا به اين مسايل فكر نكنيد . اگر اين افكار بر شما عارض شد، سعي كنيد خود را مشغول به كاري ديگر كنيد و از اين افكار رها شويد.
5ـ با توجه به این که دوران جوانی، دوران پر شور و حساس عمر به حساب می آید، شایسته است که جوان با برنامه ریزی دقیق برای اوقات شبانه روزی به یاری کار و تلاش مداوم در زمینه های تحصیلی و علمی و مطالعاتی و کارهای ذوقی و تفریحی حداقل زمان لازم را به خوابیدن اختصاص دهد .زمانی به بستر رود که خواب بر او چیره شده و زود به خواب رود؛
6ـ با اشتغال به مطالعه کتب سودمند و مراجعه به کتابخانه ها در اوقات فراغت، زمینه موفقیت تحصیلی آینده خود را فراهم سازد؛
7ـ در تیم ها و گروه های ورزشی شرکت فعال داشته باشد . نیز در فعالیت های تربیتی، فرهنگی و مذهبی شرکت کند؛ زیرا اشتغالات در افزایش ایمان و توفیق در ترک معاصی به وی کمک می کند.
فعالیت های سالم و جهت دار سودمند، مقدار فراوانی از انرژی های جوان را به خود اختصاص می دهد . از تحریک های جنسی و شهوت انگیز جلوگیری می نماید، چرا که مبتلایان به این عادت زشت، بیش تر میل به گوشه گیری دارند. شرکت در فعالیت های تربیتی و اجتماعی و گروه های قرآن در مساجد و کتابخانه ها و تماس با افراد مؤمن و پاک در تقویت روحیه و ایمان این گونه جوانان بسیار مؤثر است؛
8ـ رفت و آمد با دوستان خوب و مؤمن، نماز اول وقت، نماز با جماعت، پرهیز از دوستان و رفقای بی بند و بار و منحرف؛
9ـ قبل از خوابیدن وضو بگیرد و آیة الکرسی را بخواند؛
10ـ اگر می تواند هفته ای یک یا دو روز را روزه بگیرد؛
11ـ در برنامه غذایی خود دقت کند . از مداومت در مصرف بعضی از خوردنی های محرک و مقوّی و شهوت برانگیز خودداری کند؛
12ـ تمایل ها و افکار خود را از توجه به خویشتن به سوی ازدواج و زندگی آینده معطوف سازد . بداند که دیر یا زود ازدواج می کند و باید آمادگی کامل داشته باشد؛
نكته بسيار مهم : فرصت توبه هميشه فراهم نيست.بايد انسان به سرعت توبه كند . در روايات از كسي كه توبه نمي كند و اصرار بر گناه دارد، مذمت شده ؛ اصرار بر گناه از بزرگ ترين گناهان شمرده شده است.
اميرالمونين عليه السلام مي فرمايد: أَنَّهُ قَالَ أَعْظَمُ الذُّنُوبِ ذَنْبٌ أَصَرَّ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ ؛(4)
بزرگ ترين گناه آن است كه صاحب آن بر گناه اصرار دارد.
با توبه سريع به سوي خدا برگرديد.

پي نوشت ها:
1. زمر(39)، آیه 53.
2. بقره(2) آیه 222.
3. کلینی ،اصول کافی، ‏ ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى‏ ، كتاب فروشى علميه اسلاميه ،ج 3، ص 109.
4. المحدث النوري، مستدرك الوسائل، مؤسسه آل البيت، قم، 1408 ه.ق ، جلد11، صفحه 368.