سلام.خواهش میکنم با دقت بخونید و جواب بدید.دختری21 ساله هستم.حدود6ماه پیش با پسری رابطه داشتم.الان خیلی پشیمونم اصلا باورم نمیشه که این کارو انجام دادم.خدارو یادم رفته بودو اسیر شهوت بودم.توبه کردم.از کجا باید بفهمم که خدا منو بخشیده؟من دیگه دختر پاکی نیستم چیکار کنم؟خدا گناهی به بزرگی گناه منو میبخشه؟اگه رئزی بخوام ازدواج کنم باید این موضوع رو به همسرم بگم؟دارم دیوونه میشم.تروخدا کمکم کنید.
پرسشگر گرامي با عرض سلام و سپاس به خاطر ارتباطتان با اين مركز
غرق گنه ناامید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود در همه دم کار ما
اینکه از اعمال گذشته خود پشیمان و به دنبال راهی برای بازگشت به سوی خدا هستید، توفیق بزرگی از جانب خدا به شماست که نصیب هر کسی نمی شود اما:
هر گناهی در روح و روان انسان تأثیر منفی دارد . موجب ظلمت و تیرگی قلب و کیفر و عقوبت در دنیا و آخرت می شود . در این که کارهای گذشته و ارتباط با نامحرم از گناهان بزرگ است ، هیچ شکی نیست. اما این را بدانید:
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید هچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور
توبه توسط هر کس که واقعاً از گناه خود پشیمان است و تصمیم ترک آن را برای همیشه دارد ، مورد قبول خداوند است.
خداوند متعال از باب علاقه و محبتی که به بندگانش دارد ، راه توبه و برگشت را به روی آنان گشوده است . به پیامبرش فرموده که پیغامش را به بندگان گناهکارش برساند و از طرف خدا به آنان بگوید :
«قل یا عبادی الّذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا مِن رحمة الله إنّ الله یغفر الذّنوب جمیعاً إنّه هو الغفور الرّحیم ؛(1)
ای بندگان من ! ای کسانی که با ارتکاب گناه بر خود اسراف و ستم کردهاید،( و حالا ناراحت و پشیمانید و تازیانه های وجدان آرامش را از شما گرفته است ، به سوی خدا باز گردید و ) از رحمت خداوند نا امید نشوید که خدا همه گناهان را میآمرزد. او آمرزنده و مهربان است».
آیات دیگر هست که همگی دلالت بر غفران و بخشش و عفو الهی دارند. غفران و عفو به معنای پاک کردن و محو کردن آثار (گناه) است.
آنان که از روی عناد و لجاجت، یا سرکشی و طغیان گری و مخالفت با پروردگا ر به سمت گناه نرفته اند ، بلکه گناه آنان از روی نادانی و اشتباه و پیروی هوای نفس و غلبه نفس اماره و مقتضیات جوانی بوده است، از رحمت خدا نا امید نباشند ، زیرا یأس از رحمت الهی، از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد! راه این است که برگردند و توبة حقیقی کنند . توبه اگر واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و انسان واقعا از گناه خویش پشیمان شود، مقبول در گاه خدا می شود .آثار و برکات توبه نمایان می گردد. توبه حقیقی آن است که توبه کننده خود را از صحنه ها و زمینه ها و مجالس گناه دور نگه دارد . از عواملی که گناه را وسوسه و تداعی می کند، برحذر باشد و همواره در صدد کسب رضای او باشد. در این صورت خداوند نه تنها توبه را می پذیرد ، بلکه توبه کار واقعی را دوست دارد و او را مانند زمان پیش از گناه ، پاک و طاهر می سازد.
نکته بسيار مهم :
مبادا از گناهان گذشته خود با احدی حتی همسر آینده تان صحبت کنید .انسان فقط باید در مقابل خدا اعتراف به گناهانش کند و از او طلب آمرزش نماید.
برای جبران گذشته و گناهان سعی کنید بعد از توبه واقعی به کارهای خیر و عبادت و امور خداپسند بیش تر بپردازید . کفه حسنات و اعمال خوب تان را سنگین تر کنید.
موفق باشید.
پینوشت:
1. زمر (39) آیة 53.
