آیا موقع گناه ائمه نیز ناظر اعمال ما هستند و اگر این چنین باشد لقب ستار العیوب خدا بر چیست مگر نه او گناهان را می پوشاند مثلا موقع گناه امام زمان گناه ما را می بیند یا نه؟
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
خداوند تعالي در مورد سؤال شما در قرآن كريم مي فرمايد:«وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ سَتُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ؛ (1) بگو: عمل كنيد! خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را مىبينند! و بزودى، بسوى داناى نهان و آشكار، بازگردانده مىشويد و شما را به آنچه عمل مىكرديد، خبر مىدهد».
به گفتهى روايات، مراد از: «الْمُؤْمِنُونَ»، امامان معصومند كه خداوند آنان را از اعمال ما آگاه مىسازد. (2)
در ميان پيروان مكتب اهل بيت عليهم السّلام با توجه به اخبار فراوانى كه از امامان رسيده عقيده معروف و مشهور بر اين است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امامان عليهم السّلام از اعمال همه امت آگاه مىشوند، يعنى خداوند از طرق خاصى اعمال امت را بر آنها عرضه مىدارد. (3) اين عرضه، روزانه يا هر هفته و هر ماه انجام مىگيرد و اگر اعمال ما خوب باشد، اولياى خدا از ما شاد مىشوند و اگر بد باشد، نگران و اندوهگين مىگردند.
در روايتى از امام على بن موسى الرضا علیه السلام مىخوانيم كه شخصى به خدمتش عرض كرد براى من و خانوادهام دعائى فرما، فرمود: "مگر من دعا نمىكنم؟و اللَّه ان اعمالكم لتعرض على فى كل يوم و ليله"به خدا قسم اعمال شما در هر روز و شب بر من عرضه می شود. (4)
در روایتی امام صادق علیه السلام در مورد علم امام می فرماید: «إِنَّ الْإِمَامَ إِذَا شَاءَ أَنْ يَعْلَمَ عُلِّمَ ؛ (5) امام هرگاه بخواهد چیزی را بداند به او یاد داده می شود(خداوند به او یاد می دهد».
در نتیجه نیازی نیست امام ، لحظه به لحظه اعمال ما را ببیند. بلکه علم پیدا می کند بر اعمال ما که این علم یا روزانه هست یا هفتگی و یا هرگاه بخواهد می داند.
اما علم امام همانطور که بیان شد هنگامی است که امام بخواهد، و این خواستن امام وقتی است که خدا بخواهد. اما اگر خدا نخواهد امام هم نمی خواهد، لذا علم پیدا نمی کند و خدشه ای بر ستار العیوبی خدا وارد نیست. و خدا اگر عمل بنده ای را بپوشاند و نخواهد کسی حتی امام علیه السلام از عمل بنده اش مطلع شود دیگر هیچ کس قادر نیست از این عمل آگاه شود.
--------------------
پي نوشت ها:
1. التوبه(9) آیه 105 .
2. محمد بن محمدرضا قمى مشهدى، تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب،ج5،ص534، وزارت ارشاد اسلامى، تهران، 1368 ش.
3. بابايى احمد على،برگزيده تفسير نمونه، ج2، ص251، دار الكتب الاسلاميه، چاپ: سيزدهم، تهران،1382 ش.
4. مكارم شيرازى ناصر، تفسير نمونه، ج8، ص126، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1374 ش.
5. شیخ کلینی، اصول کافی، ج 3، ص264، حدیث1. دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1365ش.
