پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
در مورد دروغ دو نكته تقدیم می شود .
اول: به اشكال خود به خوبى پى برده و دريافتهايد كه لازم است خود را از چنين عملى پيراسته سازيد. دروغگويى
تنها گناهى است كه هر انسانى به فطرت خود آن را زشت مىشمارد . در نهايت موجب رسوايى انسان مىشود. بلكه توفيق كسب ايمان را از انسان مىگيرد. حضرت على علیه السلام در اين مورد مىفرمايند: «بنده مزه ايمان را نمىچشد مگر اينكه دروغگويى را رها كند، چه دروغ جدى و چه شوخى»(1)
انسان با شناخت عيب خود به نيمه راه درمان رسيده است.
دوم: اگر به آن عادت كردهايد، يكباره ترك آن مشكل مىنمايد . بايد با جديت سعى در ريشه كن كردن آن داشته باشيد. بايد سعى كنيد . با مراقبت و تأمل بكوشيد هنگامى كه در معرض دروغگويى قرار مىگيريد ،از اين گناه اجتناب كنيد. سپس هر شب اقدام به محاسبه نفس كرده و بررسى كنيد كه آيا ميزان دروغگويى شما كم تر شده است يا نه . نفس خود را تشويق كنيد تا دچار چنين عيبى نشود. از طرف ديگر براى خود تنبيههايى در نظر بگيريد . اگر موقع محاسبه متوجه شديد كه در طول روز دروغى از شما سر زده است، تنبيه را اعمال نماييد. تنبيه در اين زمينه به تناسب شرايط شما متفاوت مىباشد، مثلا مىتوانيد ميزان صحبت كردن خود را كم كنيد. در مكانهايى كه خطر مبتلا شدن به دروغگويى بيش تر است نرويد . با كسانى كه بيش تر موجب دروغ گويى شما مىشوند، تماس نگيريد.
امر ديگرى كه لازم است از هم اكنون در جهت آن سعى و كوشش كنيد، ترك معاشرت و مصاحبت با افراد دروغگوست. به تدريج مصاحبت با اين افراد را كم تر كنيد . با افراد درستكار و راستگو بيش تر مصاحبت داشته باشيد. موفق باشید.
---------------------
پىنوشت:
1.شیخ کلینی، اصول كافى ج 5، ص291، ترجمه محمد باقر کمره ای ،اسوه،قم، 1375ش.
