بارها اتفاق افتاده است که با موضوع یا مکانی مواحهه می شویم که احساس می کنیم که قبلا با آن موضوع مواجهه شده ایم یا در آن مکان بوده ایم این موضوع چگونه تفسیر می شود . ایا درست است که قبل از دنیا آمدن به این دنیابرای ما این جهان را نشان داده اند .
پاسخ:
$$$$پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
انسان موجودي است كه از دو بعد تشكيل مي شود، يك بعد او همان وجود مادي و جسماني است كه از اعضاء مختلف مثل دست و پا ... تشكيل شده و بعد ديگر - كه حقيقت وجود انسان را تشكيل مي دهد - روح و نفس انسان مي باشد كه در زمان حيات و زندگي به همين بدن و جسم انسان متعلق بوده و وابستگي و علاقه دارد. اما پس از مرگ از جسم انسان به صورت كامل جدا مي شود و به عنوان حقيقتي مجرد و غير مادي به عالم برزخ منتقل مي شود. اما روح و نفس انسان در زندگي دنيائي به خاطر تعلقي كه به جسم انسان دارد، در چارچوب جسم و محدوديت هاي جسم گرفتار است؛ لذا خواص جسم مثل داشتن مكان خاص و محدود بودن به زمان خاص را داراست و لذا هر گاه انسان بتواند با تقويت روح و نفس خود اين تعلقات را كاسته و خود را از بند خواص جسم ، مثل محدود بودن در زمان و مكان برهاند مي تواند حقايق عالم را فراتر از مكان و زماني كه در آن قرار دارد مشاهده نمايد.
در حال خواب مشابه چنين اتفاقي براي انسان رخ مي دهد و تعلق روح انسان به جسمش كم مي شود. البته به نسبت افراد مختلف اين كاهش وابستگي متفاوت مي باشد. ولي اجمالا اين اتفاق مي افتد و تعلق روح انسان در حال خواب از جسم كاهش مي يابد و لذا روح مجرد انسان تا حدي از محدوديت هاي جسم رها مي شود و گاهي مواقع حقايقي را كه فراتر از مكان و زمان خود مي باشند را مشاهده مي نمايد و با آن برخورد مي نمايد؛ اما هنگام بيدار شدن از خواب به جهت تعلق دوباره به همان جسم محدود خود دوباره گرفتار زمان و مكان مي شود و به جهت ويژگي فراموشكاري - كه در غالب انسان ها وجود دارد - غالبا اين مشاهدات خود را فراموش مي كند و بعد از گذشت زمان و اتفاق افتادن همان حوادثي كه قبلا در حال خواب مشاهده نموده بود، احساس مي كند كه اين وقايع را دقيقا از قبل مشاهده نموده و برايش تجديد خاطره شده است. (1)
و لذا نيازي به اين توجيهات نيست كه مثلا ما قبل از به دنيا آمدن اين جهان را مشاهده كرده ايم، چون دليلي بر اين مطلب نداريم و صرفا ادعائي بي دليل است، تنها مطلبي كه قبل از خلقت انسان وجود دارد ، مربوط به عالم ذر و يا همان عالم الست مي باشد كه در برخي از آيات قرآن (2) به آن اشاره شده و مربوط به پيماني است كه قبل از خلقت از فرزندان آدم بر ربوبیت خدا گرفته شده است و تفاسير گوناگوني در مورد چگونگي اين پيمان بيان شده (3)
اما هيچ كدام از تفاسير به اين مطلب دلالت نمي كند.
پي نوشتها:
1. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد خواب و مسائل مربوط به آن، مىتوانید به این کتاب ها مراجعه کنید :
- معاد و جهان پس از مرگ، آیة الله مکارم شیرازى.
- خواب و نشان های آن اثر، محمد شجاعی، تدوین محمدرضا کاشفی.
2. اعراف(7) آیه 172 - 174.
3. آيت الله جوادی آملی، فطرت در قرآن، ص 123 - 126 و 135 ، نشر اسراء ،بيتا.
پاسخ:
$$$$پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
انسان موجودي است كه از دو بعد تشكيل مي شود، يك بعد او همان وجود مادي و جسماني است كه از اعضاء مختلف مثل دست و پا ... تشكيل شده و بعد ديگر - كه حقيقت وجود انسان را تشكيل مي دهد - روح و نفس انسان مي باشد كه در زمان حيات و زندگي به همين بدن و جسم انسان متعلق بوده و وابستگي و علاقه دارد. اما پس از مرگ از جسم انسان به صورت كامل جدا مي شود و به عنوان حقيقتي مجرد و غير مادي به عالم برزخ منتقل مي شود. اما روح و نفس انسان در زندگي دنيائي به خاطر تعلقي كه به جسم انسان دارد، در چارچوب جسم و محدوديت هاي جسم گرفتار است؛ لذا خواص جسم مثل داشتن مكان خاص و محدود بودن به زمان خاص را داراست و لذا هر گاه انسان بتواند با تقويت روح و نفس خود اين تعلقات را كاسته و خود را از بند خواص جسم ، مثل محدود بودن در زمان و مكان برهاند مي تواند حقايق عالم را فراتر از مكان و زماني كه در آن قرار دارد مشاهده نمايد.
در حال خواب مشابه چنين اتفاقي براي انسان رخ مي دهد و تعلق روح انسان به جسمش كم مي شود. البته به نسبت افراد مختلف اين كاهش وابستگي متفاوت مي باشد. ولي اجمالا اين اتفاق مي افتد و تعلق روح انسان در حال خواب از جسم كاهش مي يابد و لذا روح مجرد انسان تا حدي از محدوديت هاي جسم رها مي شود و گاهي مواقع حقايقي را كه فراتر از مكان و زمان خود مي باشند را مشاهده مي نمايد و با آن برخورد مي نمايد؛ اما هنگام بيدار شدن از خواب به جهت تعلق دوباره به همان جسم محدود خود دوباره گرفتار زمان و مكان مي شود و به جهت ويژگي فراموشكاري - كه در غالب انسان ها وجود دارد - غالبا اين مشاهدات خود را فراموش مي كند و بعد از گذشت زمان و اتفاق افتادن همان حوادثي كه قبلا در حال خواب مشاهده نموده بود، احساس مي كند كه اين وقايع را دقيقا از قبل مشاهده نموده و برايش تجديد خاطره شده است. (1)
و لذا نيازي به اين توجيهات نيست كه مثلا ما قبل از به دنيا آمدن اين جهان را مشاهده كرده ايم، چون دليلي بر اين مطلب نداريم و صرفا ادعائي بي دليل است، تنها مطلبي كه قبل از خلقت انسان وجود دارد ، مربوط به عالم ذر و يا همان عالم الست مي باشد كه در برخي از آيات قرآن (2) به آن اشاره شده و مربوط به پيماني است كه قبل از خلقت از فرزندان آدم بر ربوبیت خدا گرفته شده است و تفاسير گوناگوني در مورد چگونگي اين پيمان بيان شده (3)
اما هيچ كدام از تفاسير به اين مطلب دلالت نمي كند.
پي نوشتها:
1. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد خواب و مسائل مربوط به آن، مىتوانید به این کتاب ها مراجعه کنید :
- معاد و جهان پس از مرگ، آیة الله مکارم شیرازى.
- خواب و نشان های آن اثر، محمد شجاعی، تدوین محمدرضا کاشفی.
2. اعراف(7) آیه 172 - 174.
3. آيت الله جوادی آملی، فطرت در قرآن، ص 123 - 126 و 135 ، نشر اسراء ،بيتا.
