سلام مدتی که به خاطر کارا و مشغله زیاد حفظ قرآنم رها کردم و از معنویات دور شدم فکر میکنم خدا هم از من راضی نیست چه کنم ؟
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
گرچه حفظ قرآن و محشور بودن با قرآن در زندگي يكي از مهمترين راه هاي ارتباط با خداوند متعال است. اما بايد توجه داشته باشيد كه انسان موجودي است كه داراي ابعاد مختلفي مي باشد و كمال انسان در اين است كه به همه ابعاد زندگي توجه داشته باشد و هر يك از ابعاد را به كمال برساند و اينكه شخصي گمان كند تنها راه ارتباط و قرب به خدا اين است كه واجبات فردي و خانوادگي و اجتماعي خود را رها كند و مشغول به يك عبادت خاص بشود اين گمان نادرستي است چنانكه در حديثي از حضرت علي (ع) مي خوانيم:
« لِلْمُؤْمِنِ ثَلَاثُ سَاعَاتٍ فَسَاعَةٌ يُنَاجِي فِيهَا رَبَّهُ وَ سَاعَةٌ يَرُمُّ مَعَاشَهُ وَ سَاعَةٌ يُخَلِّي بَيْنَ نَفْسِهِ وَ بَيْنَ لَذَّتِهَا فِيمَا يَحِلُّ وَ يَجْمُل»(1)
« مؤمن بايد شبانه روز خود را به سه قسم تقسيم كند، زمانى براى نيايش و عبادت پروردگار، و زمانى براى تأمين هزينه زندگى، و زمانى براى واداشتن نفس به لذّتهايى كه حلال و مايه زيبايى است.»
چنانكه ملاحظه مي نماييد حضرت علي (ع) كه اسوه متقين و پدر معنوي مؤمنان است مي فرمايد كه برنامه مؤمن منحصر به يك كار خاص عبادي يا اقتصادي يا ...نيست بلكه مؤمن برنامه ريزي مي كند و براي هر يك از ابعاد وجودي خود برنامه دارد براي تندرستي بدن برنامه دارد براي نشاط روحي و ارتباط معنوي برنامه دارد و براي إمرار معاش هم برنامه ريزي دارد.
با توجه به نكته مذكور شما هم بايد براي انجام كارهاي خود برنامه ريزي و اولويت سنجي داشته باشيد و كارهاي مهم تر را فداي كارهاي غير مهم نسازيد مثلا ممكن است براي يك زن، همسرداري و تربيت فرزندان خيلي مهم تر از اين باشد كه آن زن بخواهد در طول روز از يك مجلس روضه به مجلسي ديگر برود چنانكه در حديثي از حضرت علي (ع) داريم كه حضرت مي فرمايد:« جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّل»(2) « جهاد زن نيكو شوهردارى است»
از سوي ديگر همسرداري و ترتبيت فرزندان هم نبايد مانع از اين بشود كه شما از واجبات ديگر عقب بيفتيد و در اين بين بايد تعادل را حفظ نموده و با اولويت سنجي كارها و برنامه ريزي درباره آنها به همه ابعاد زندگي خود توجه داشته باشيد.
اما درباره اينكه گفته ايد فكر مي كنم خدا از من راضي نيست بايد بگوييم كه ملاك رضايت خداوند متعال ايمان و عمل صالح است چنانكه فرموده :« إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئكَ هُمْ خَيرُْ الْبرَِيَّه»(3) « (امّا) كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترين مخلوقات (خدا) يند» و در آيه بعد فرموده:«... رَّضىَِ اللَّهُ عَنهُْمْ وَ رَضُواْ عَنْهُ ذَالِكَ لِمَنْ خَشىَِ رَبَّه» (4)« (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند و اين (مقام والا) براى كسى است كه از پروردگارش بترسد»
با توجه به اين آيات مادامي كه در حالت ايمان و انجام عمل صالح هستيد بايد مطمئن باشيد كه خداوند متعال از شما راضي است و مصداق بارز عمل صالح هم انجام واجبات و ترك محرمات است و اگر ما واجبات الهي را انجام داده و محرمات را ترك كنيم مطمئنا خداوند متعال از ما راضي است و حفظ قرآن هم گرچه از امور مطلوبي است كه ثواب و آثار فراواني براي آن وجود دارد اما جزء واجباتي نيست كه ترك آن مستلزم نارضايتي خداوند متعال از ما بشود.
اما براي اين كه بتوانيد با رهكارهاي مناسب دوباره به حفظ قرآن رو بياوريد مي توانيد با بخش تلفني ما به شماره 09640تماس حاصل نماييد
پي نوشت ها :
1. نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره 390.
2. شيخ صدوق (ره)، من لا يحضره الفقيه، قم، جامعه مدرسين حوزه، 1404ق، ج3، ص 439.
3. بينه(98) آيه 7.
4. همان، آيه 8.
