با سلام و خسته نباشید می خواستم بدانم آیا این امر واقعیت دارد که غیر از قرآنی که در حال حاضر موجود است نسخه دیگری نیز وجود دارد وآن نسخه ای است که در زمان کتابت قرآن در دوره عمر نزد امام علی (علیه السلام)بوده و زمانی که می خواستند آنرا جهت کتابت ارائه کنند از این امر ممانعت شد؟
اگر این مسئله صحت دارد چه کارهای پژوهشی در این مورد انجام شده است؟
با تشکر
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
قرآن که بر قلب پیامبر نازل شده و بر زبان ایشان جاری گشته و به گوش مردم رسیده و در قلب مؤمنان حک گردیده ، یکی بیش نیست. پیامبر علاوه بر این که قرآن بر قلبش نازل شده و خود حافظ قرآن در قلبش بود ، مؤمنان را هم به حفظ و کتابت قرآن تشویق کرد . افرادی را برای کتابت قرآن تعیین نمود . چون نزول قرآن تدریجی بود و تا آخرین روزهای عمر شریف پیامبر ادامه داشت ، امکان این که قرآن به صورت یک کتاب جمع آوری شده بین دو جلد ارائه شود ، وجود نداشت. البته پیامبر سوره ها و آیه ها که نازل می شد ، جایگاه آن ها را تعیین می نمود . نویسندگان به امر ایشان آیات را می نوشتند . مجموعه نوشته ها در همیانی در مسجد رسول خدا و پشت منبر ایشان نگهداری می شد.
علی بن ابی طالب شاگرد خاص رسول خدا بود . علم رسول الله به ایشان منتقل شده بود . بر همه ناسخ و منسوخ ، مطلق و مقید ، عام و خاص و دیگر ریزه کاری های قرآن اشراف کامل داشت. به امر رسول خدا موظف شد بعد از وفات ایشان در اولین اقدام قرآن را طبق رهنمود های پیامبر با شرح و تفسیر کامل جمع آوری کرده و در اختیار جامعه قرار دهد . این کار را کرد، ولی چون در مجموعه ای که ایشان گرد آورده بود ، با توجه به بیانات تفسیری و ...بسیاری از حقایق روشن را می نمود و شخصیت علمی و برتر امام را روشن می ساخت ، حاکمان زمان محصول کار ایشان را نپذیرفتند . خودشان جمع آوری و تدوین قرآن را مطابق رهنمود های پیامبر به عهده گرفتند.
بنا بر این قرآن امام علی از حیث قرآنیت با قرآن موجود هیچ فرقی ندارد . تفاوت آن در بیانات تفسیری و روشنگرانه ای بود که امام اضافه کرده بود . آن قرآن كه به همراه تفسير آيات بود مجموعه علمی بی نظیری می باشد. در دست امامان بود و الان در دست امام زمان است.
قرآنی که امروز در دست مسلمانان است ، قرآن نازل شده بر رسول خداست که در قلب مسلمانان و در نوشته های ایشان ثبت شده بود . برای در امان ماندن از تحریف و کم و زیاد ، به فاصله کوتاهی بعد از وفات رسول خدا توسط افراد آگاه و توانمندی در نظر عموم تدوین و تصویب شد . هیچ کس جرأت کم و زیاد کردن حتی حرفی در قرآن را نداشت.
ر.ک:مصحف فاطمی،عبدالله امینی،چ دوم،دلیل ما،قم،1385.






