بسم الله الرحمن الرحیم
باسلام و احترام ، لطفا به تمام این سوالات به طور کامل پاسخ دهید
موضع مان در برابر کسانی که به رهبری ،مراجع و روحانیون بد میگویند باید چگونه باشد چون اگر سخت بگیریم به عنوان نقطه ضعفمان محسوب میشود و هر جا باشیم میخواهند از این طریق سربه سرمان بگذارند چون میبینند ما موافق فحش و بد گفتنشان نیستیم مخصوصا جلوی ما به ایشان توهین میکنند و اگر نرم هم برخورد کنیم شاید خدا راضی نباشد و بگوید چرا از بندگان خوب من و فقها و علما طرفداری نکردید و اگر طرفداری کنیم شاید واقعا برای رضای خدا و اجرای احکام خداوند نباشد و به این خاطر که آنها سربه سر ما میگذارند ما هم از لجشان به مقابله میپردازیم و از کجا بدانیم واقعا به خاطر خدا است شاید ریا باشد و برای اینکه بگویند فلانی خیلی انقلابی و حزباللهی است این گونه مقابلشان بایستیم
و از طرفی عملکرد نادرست مسوولان حتی رهبری ،مراجع و روحانیون ما را جلوی دیگران محکوم میکند اگر طرفداری بکنیم نوعی تعصب جاهلانه است با اینکه میبینیم ایشان در مسوولیتهایشان کوتاهی میکنند و اگر هم طرفداری شان نکنیم از غضب خداوند میترسیم
تکلیف چیست ؟لطفا همه ابعادی را که اشاره کردم (سخت بگیریم نقطه ضعف ،نرم بگیریم غضب خدا ،مقابله کنیم ریاو لجاجت،تعصب داشته باشیم عملکرد نامطلوب رهبری،مراجع و روحانیون )لحاظ کنید و پاسخ دهید
با آرزوی توفیق الهی
پرسشگر گرامي با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
وظفیه شما در برابر اهانت کنندگان به ولایت فقیه و علما، آن است که آنان را امر به معروف و نهی از منکر نمایید: «وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُو»؛ (1) «بايد از ميان شما جمعى دعوت به نيكى كنند و امر به معروف و نهى از منكر نمايند و آن ها رستگاران اند».
البته امر به معروف و نهی از منکر باید با رعایت شرایط آن صورت گیرد؛ مثلاً این که احتمال دهیم که امر به معروف و نهی از منکر، حداقل تأثیر را داشته باشد. اما اگر تشخیص دهیم که این امر تأثیر ندارد و یا پیامدهای دیگر را در پی دارد، در این صورت، وظیفه شما امر به معروف و نهی از منکر نیست و ناراحت هم نباشید که نمی توانید امر به معروف و نهی ازمنکر نمایید؛ زیرا انجام تکلیف الهی مبتنی بر شرایط و توان می باشد و شما توان امر به معروف و نهی از منکر را ندارید و شرایط آن نیز فراهم نیست همین طور در رفتار خود با آنان باید روحیه آنان در نظر بگیرد که محبت و روابط حسنه شما با آنان بیش تر اثر دارد یا نه؟ اگر محبت و شرکت در جلسات آنان اثر دارد، به آنان محبت کنید و در جلسات آن ها شرکت نمایید و بکوشید با رفتار و گفتار محبت آمیز زمینه جذب آنان را فراهم نمایید. اما در صورتی که رفتار محبت آمیز شما و یا شرکت در جلسات آنان تأثیر ندارد و یا موجب پیامدهای دیگر می شود، در جلسات این افراد شر کت نکنید و در صورت حضور، جلسه آنان را ترک نمایید. بدانید که این رفتار شما، مورد رضایت خداوند است. در مجموع، رفتار شما با آنان بايد منطقي و مبتني بر اخلاق اسلامي باشد و از غضب، خشونت و اهانت پرهيز نماييد. توضیح این که: آناني که ولايت فقيه و علما را زير سؤال ميبرند، چند دسته هستند:
1. عدهاي افراد نا آگاه هستند که جايگاه ولايت فقيه و علما را نميدانند، يا اين که تحت تأثير تبليغات دشمن قرار گرفتهاند. بايد با اينان رفتار مناسب داشت و نسبت به آنان محبت نمود.
2. عدهاي نيز آگاهانه و در عين حال، مغرضانه ولايت فقيه و علما را زير سؤال ميبرند. برخورد با اينان نیز باید منطقي، معقول و به دور از خشونت و اهانت باشد؛ زيرا در اسلام سفارش شده که با همه رفتار منطقي داشته و از اهانت پرهيز نمایيم و با رفتار و گفتارمان به طرف مقابل بفهمانيم که طرفداران علما و ولايت فقيه انسانهاي مؤدب هستند.
3. عدهاي نیز هستند که با زير سؤال بردن ولايت فقيه و علما، زمينه را براي براندازي نظام فراهم و مردم را نسبت به علما بدبین ميکنند. وظيفه ما و شما در برابر آنان نيز اين است که از خشونت و اهانت پرهيز نماييم و با آن ها با ملایمت رفتار کنیم؛ زيرا رفتارهاي غير منطقی در شأن انسان های ولایت مدار و دوستدار علما نیست.
پی نوشت:
1. آل عمران (3)، آیه 104؛ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج 3، ص 34، تهران، 1374، دار الكتب الإسلامية.
