با عرض سلام
من این سوال را قبل از عید هم پرسیدم و تا الان منتظر جواب بودم
سوال من درباره این است که آیا می توان از قرآن کریم برای گفتگو با خداوند متعال استفاده کرد. یا بهتر بپرسم به قرآن تفال زد و نیت خود را از آن بیرون کشید؟(مشخص است که منظور تنها استخاره و جواب بله و خیر نیست)در بعضی روایات آمده پیامبر اسلام با شنیدن آیات قران آرامش می یافتند و قوت قلبی برای ایشان بود.من همیشه دوست دارم با وحی ارتباط داشته باشم تا موقع سختی ها قوت قلب و نشانه ای برایم باشد.تا راحت تر بتوانم بر سختی ها غلبه کنم .اگر این کار برای افراد عادی و گناهکاری مثل من هم ممکن است یا فرد باید دارای درجاتی باشد تا این کار میسر باشد؟اگر ممکن است آداب این کار چسیت و چه آداب و مقدماتی میخواهد؟
پاسخ:
@@@@پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
در روايات داريم: اگر مي خواهيد خدا با شما سخن بگويد، قرآن بخوانيد . اگر مي خواهيد خود با خدا سخن بگوييد، دعا بخوانيد.(1)
اما اين كه بخواهيم به كمك قرآن نيات خود را بدانيم يا از آينده خبر دار شويم و ... ، همه غلط است. هيچ مبنايي ندارد. قرآن براي اين كارها نازل نشده و از تفال به قرآن نهي شده است.
در تفسير آسان آمده:
شيخ كلينى از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مي كند كه فرموده: (لا تفأل بالقرآن) يعنى مبادا با قرآن فال بگيرى.
محقق كاشانى در كتاب وافى مي فرمايد: "بين اين حديث و اين نوع استخارهاى كه در اين زمان با قرآن مي كنند، منافاتى نيست. چرا! براى اين كه تفال غير از استخاره است. زيرا معناى تفأل اين مى باشد كه كسى بخواهد از آينده خبر بدهد و يك امر نامعلومى را واضح و روشن كند. مثلا: نظير اين كه فلان مريض شفا خواهد يافت، يا اين كه مىميرد. يا اين كه فلان شيئى كه مفقود شده ، پيدا مي شود، يا نه؟ از تفأل زدن به قرآن و حكم قطعى از آن به دست آوردن ، نهى شده است.
برخلاف استخاره كه طلب رشد و صلاح در امرى است كه مي خواهد آن را انجام دهد، يا ترك نمايد. (2)
پس استخاره آن هم بعد از تفكر و مشورت و توسل و دعا ، با قرآن جايز است كه گر چه در سيره پيامبر و امامان چنين رفتاري وارد نشده، اما در بعض روايات استخاره و كسب تكليف با قران مجاز شمرده شده است . عالمان از باب طلب ياري از خدا ، آن را جايز مي دانند. پس ما در كارها جايز است اگر بعد از تامل و بررسي و مشورت نتوانستيم راهي را انتخاب كنيم ، به قرآن متوسل شده و از آن هدايت بخواهيم . با باز كردن قرآن و نظر در آيه اول صفحه (يا روش هاي ديگر كه در كتب مفصل آمده)، خوب و بد بودن كار مورد نظر را برداشت كنيم. اين هم قطعي نيست و فقط برداشت است . نمي توان آن را به خدا نسبت داد. اما اطلاع يافتن از آينده و پيش گويي با باز كردن كتاب خدا ممنوع مي باشد.
اما قرائت قرآن و آرامش یافتن با آن ، برای همه جایز است . خدا بدان دعوت کرده و باید با اخلاص و استغفار و هدایت طلبی به محضر قرآن مشرف شد ، و از آن طلب هدایت و آرامش نمود.
پي نوشت ها:
1. محمدي ري شهري ، ميزان الحكمه ، دار الحديث ، ج3 ، ص 2524 .
2. نجفي خميني ، تفسير آسان ، اول ، تهران ، اسلاميه ، 1398 ق ، ج5 ، ص 318.






