با سلام-تکلیف انسانهای غیر مسلمان (کشورهای اروپایی و غربی و...)که در دنیا نه از روی جهل(مسلمااز روی عمدمیباشد) هیچ یک از تکالیف الهی را به جا نیاورده انددر قیامت چیست؟
و آیا با آنها برخورد نمیشود و به جهنم نمیروند-اگر خیر بنابراین مسلمان با غیر مسلمان در قیامت یکسان میباشد که از عدل الهی بدور میباشد(چه عمدامسلمان نشوند وچه سهوا)
پاسخ:
@@@@ پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
افرادی که از روی عمد و بدون عذری از پذیرش اسلام خودداری می کنند، وارد بهشت نخواهند شد، چون از آیات و روایات استفاده مىشود بهشت براى کسانى است که ایمان به خدا و پیامبر اسلام (ص) داشته و عمل صالح و تقوا پیشه کرده باشند:
«الذین آمنوا و عملوا الصالحات طوبى لهم و حسن مآب؛
کسانى که ایمان و عمل صالح دارند، خوشا به حال آنان که خوش جایگاهى خواهند داشت».(1)
مراد، ایمان به خدا و پیامبر و وحى الهى است . مراد از عمل صالح، عمل به دستورهاى قرآن و اطاعت از پیامبر است که از جمله دستورها اطاعت از اولىالامر است. محبت و اطاعت از امیرالمؤمنین(ع) و اهل بیت جزء خمیره ایمان است. بنابر این پیروان ادیان الهى هم به حکم کتاب خودشان که در آن اشاره به آمدن پیامبر اسلام شده است و هم به حکم عقل که باید به آخرین پیام الهى گوش فرا دهند، باید دین اسلام را بپذیرند.
خداوند در قران مىفرماید: «و من یبتغ غیر الاسلام دیناً فلن یقبل منه و هو فى الاخرة من الخاسرین(2)؛ هر کس غیر از اسلام (دین واقعى) دینى را بپذیرد، هرگز از او پذیرفته نیست و او در آخرت از زیانکاران خواهد بود».بنا بر این کفار و پیروان سایر ادیان الهى وظیفه دارند در باره دین خود و دین اسلام تحقیق کنند . دستورهاى ادیان را با هم مقایسه کنند. پس از تحقیق دقیق و علمى، به حقیقت اسلام و حقانیت این دین پى خواهند برد.
حال اگر شرایط تحقیق از اسلام برای آن ها فراهم نبوده ،یا نتوانستند به منابع واقعی اسلام مراجعه نمایند، یا اصلا مسئله تحقیق از دین برایشان مطرح نبوده ، یا پس از تحقیق ( بدون هیچ غرض ، عناد و انگیزه شخصی )به این نتیجه رسیدند که دین خودشان درست است و از طرفى به محتواى دین خود عمل کردند و بر کسى ظلم نکردند، چون حجت و دلیل بر اعتقاد خود دارند، خداوند آنان را عذاب نمىکند . چه بسا به مرتبه ای نائل شوند که اهل بهشت شوند ، ولى اگر تحقیق نکردند و با لجاجت بر دین خود پا فشارى کردند و با این که احتمال دادند دین اسلام دین حقى باشد، به دنبال آن نرفتند، در وظیفه خود کوتاهى کرده، در نتیجه مورد مواخذه قرار می گیرند. بنا بر این اصل در حق طلبی انسان ها و تسلیم در مقابل آن ، یا انکار حقیقت است.
شهید مطهرى(ره) در این باره مىگوید: «اگر کسى در روایات دقت کند، مىیابد که ائمه(ع) تکیهشان بر این مطلب بوده که هر چه بر سر انسان مىآید، از آن است که حق بر او عرضه بشود و او در مقابل حق، تعصب و عناد بورزد و یا لااقل در شرایطى باشد که مىبایست تحقیق و جستجو کند ، اما افرادى که ذاتاً و به واسطه قصور فهم و یا به علل دیگر در شرایطى به سر مىبرند که مصداق منکر و یا مقصر به شمار نمىروند، آنان در ردیف منکران و مخالفان نیستند.
ائمه اطهار بسیارى از مردم را از این طبقه مىدانند. این گونه افراد داراى استضعاف و قصور هستند و امید عفو الهى درباره آنان مىرود. ........همان طورى که ممکن است منشأ استضعاف، عدم امکان تغییر محیط باشد، ممکن است این جهت باشد که ذهن انسان متوجه حقیقت نشده باشد و به این سبب از حقیقت محروم مانده باشد».(3)
بنابراین ، این امکان وجود دارد که غیر مسلمانان نیز داخل بهشت شوند . این ها گروهی هستند که به عنوان مستضعفان شناخته می شوند ، یا واقعا و حقیقتا به دنبال دین حق بودند ، اما به دلائلی بر آن دست نیافتند و نیز انسان های درستکار و پاک بودند و طبق فطرت پاک و عقل خود عمل کرده اند.
محاسبه اعمال آنان، بر پایه عدل خداوندى است . بر اساس عقل و فطرت و کردارشان ، هم چنین اعتقادات و باورهای شان (اگر صحیح و مطابق با اسلام باشد) مورد حساب قرار مىگیرند. البته اختلاف درجات هم در بهشت باید مد نظر داشت.
جهت مطالعه بیش تر در این موضوع به کتاب «عدل الهی» ( بخش اعمال خیر غیر مسلمانان) اثر استاد شهید مطهری مراجعه فرمائید.
پىنوشتها:
1. رعد (13) آیه 29.
2. آل عمران(3) آیه 85 .
3. مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج 1، ص 320 ، نشر صدرا، 1370 ش.
