چرا

پرسشگر گرامي باسلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
خواهر گرامی! این مطلب را مطمئن باشید که خداوند به شما عنایت دارد؛ زیرا بنا به روایات بسیار زیاد، خداوند به بندگانی که آنان را دوست دارد، بلا و مشکل می دهد و این امر به خوبی در پیامبران الهی که محبوب خداوند بوده اند، دیده می شود؛ چنان که شاعر به زیبایی سروده است:
اگر با من نبودش هیچ میلی چرا ظرف مرا بشکست لیلی
اما پاسخ این سؤال درست که چرا خدا به افرادی که دوست دارد، بلا می دهد و این چه دوستی و پذیرایی است؟، این است که طبع ما انسان ها این است که اگر مشکل نداشته باشیم، غرق شهوات دنیا می شویم و سپس اسیر آن ها و حقیر می شویم و به دیگران هم ظلم می کنیم. خلاصه این که انسانی که روح الهی را با خود دارد و باید سرور آفرینش و خلیفه خداوند باشد، حقیر و پست و بدبخت می شود و دیگران را هم به بدبختی می کشاند و به قول لسان الغیب، حافظ شیرازی:
چه شکرها است در این شهر که قانع شده اند شاهبازان طریقت به مقام مگسی
سنگ طلا که بسیار کمیاب و ارزشمند است، تنها وقتی که در کوره می رود، به شمش طلای خالص و خواستنی تبدیل می گردد. البته قبول دارم که تحملش بسیار دشوار است، ولی راهی جز این نیست؛ شاه جهان چنین پسندیده و خواسته، و راه فراری از آن نیست.
البته یک نکته مهم در این جا هست و آن این که هر چه شکار بخواهد بگریزد، بند محکم تر و تنگ تر می شود و بهترین راه خلاصی، حرکت غیر طبیعی است؛ یعنی باید به سوی صیاد رفت و به باغ دلگشای او وارد شد و از رحمت و عنایت بی منتهای او بهرمند گردید.
نکته دیگری که باید عنایت داشته باشید، این است که وقتی انسان از تب و تاب می افتد و آرام می گیرد، برنامه بلا هم پایان می پذیرد؛ زیرا به هدفش رسیده است و این نیز در باره بلاهای پیامبران در قرآن کریم مشهود است و خود حضرت ایوب (ع) پس از اتمام آزمون الهی، به عنایت خداوند، همه آنچه را از دست داده بود، بیش تر از آن را دریافت نمود.
آنچه عرض کردم، با اعتقاد راسخ گفتم و لقلقه زبان نیست و مایلم شما در باره آن تأمل نمایید و سپس نظر خود را ارائه کنید.
پاینده باشید و پیروز.
در حرم کریمه اهل بیت، دعاگو خواهم بود. ان شاء الله