با سلام .سوالم در این باره است که چرا مجازاتهای قرآن نسبت به ادیان دیگر سخت گیرانه تر است .و اگر اینها متناسب با زمان جاهلیت بوده اند مگر نه اینکه قرآن برای همه ی زمانهاست؟
پرسشگر گرامی، با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز.
چه کسی گفته یا می گوید مجازات هایی که در قرآن ذکر شده، نسبت به مجازات های سایر ادیان سخت گیرانه تر و شدید تر است؟ البته با توجه به دو کتاب تورات و انجیلی که امروزه در دست یهودیان و مسیحیان قرار دارد، این گمان به ظاهر موجّه خواهد بود، زیرا تورات و انجیل کنونی در مسیر گذشت زمان چنان دچار تحریف و دستکاری شده که شاید به جرأت بتوان گفت بیش تر آن، کلماتی است انسانی و با القائات شیطانی که برای اهداف خاصی جایگزین آیات الهی شده است.
به طور حتم می توان ادعا کرد همان گونه که قرآن به خاطر هدایت بشر و رساندن آنان به مقصد نهایی که سعادت است، از آیات سخت گیرانه و شدید استفاده کرده است، تورات و انجیل نیز از همین نوع آیات بهره برده اند،
هدف تمام انبیای الهی رساندن انسان ها به مقصد نهایی و متعالی است . هدف جز با وجود آیات خوف و رجا و آیاتی که هم بشارت دهنده و هم ترساننده است، به دست نمی آید . این گونه آیات به طور قطع در سایر کتاب های آسمانی وجود داشته است. به همین جهت نمی توان ادعا کرد که چرا فقط در قرآن وعده مجازات های سخت گیرانه داده شده است.
علاوه بر این در لابلای آیات الهی قرآن به آیاتی بر می خوریم که خدای متعال ملت یهود و مسیح را تهدید به عذاب کرده ؛ پیام های تهدید آمیز را در زمان خودشان به آنان ابلاغ کرده است حتی برخی از آیات قرآن صریحا بیان می کند که عذاب قوم نصارا در قیامت به مراتب شدیدتر از عذاب سایر اقوام است. هنگامی که حضرت عیسای مسیح نزول مائده آسمانی را بر حسب تقاضای حواریّون از خدای متعال طلب کرد ، خدای متعال این گونه پاسخ داد:
"قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمينَ؛(1)
خداوند (دعاى او را مستجاب كرد و) فرمود: آن را بر شما نازل مىكنم ،ولى هر كس از شما بعد از آن كافر گردد (و راه انكار پويد)، او را مجازاتى مىكنم كه احدى از جهانيان را چنان مجازات نكرده باشم!
تهدید آشکار الهی بر مجازات بی سابقه، نشان دهنده وقایع دوره قبل از اسلام و مربوط به عصر حضرت عیسای مسیح است، تهدیدی که در قرآن نسبت به دیگر اقوام سابقه ای ندارد و قرآن از آن حکایت می کند.
برخی از مفسران نوشته اند:
از پارهاى از آيات استفاده مي شود كه عذاب نصارا در قيامت از عذاب ساير طبقات كفار و مشركان شديدتر و سخت تر است . در مورد طلب حضرت مسيح مبنی بر نزول مائده بر حسب تقاضاى حواريين مي فرمايد:
" قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ " .
مسلّما نصارا كافر شدند ،بلكه تمام احكام عيسى (ع) را از بين بردند حتى پولس ملعون ديگر حكمى باقى نگذاشت . غرق شهوات و لذائذ و هواى نفس شدند .عبادت آن ها هم ساز و آواز شد با اينكه اناجيل دارد : هر كه به احكام ناموس (تورية) عمل نكند، ملعون و معذّب خواهد بود، گفتند: عيسى عوض ما در جهنم رفت........ (2)
اگر امروز می بینیم از چنین آیاتی در کتاب های مقدس تورات و انجیل و یا سایر کتاب های آسمانی وجود ندارد، نشان می دهد که کتاب های مذکور دچار تحریف شده است . تحریف بیش تر به خاطر انحراف بشر از مسیری که مقصدش خدای متعال می باشد، رخ داده است.
در جای دیگر قرآن می بینیم خدای متعال به خاطر نقض میثاق(عهد شکنی) قوم نصارا و یهود را تهدید می کند
علامه طباطبایی نوشته است:
خداى سبحان براى مؤمنان از اين امت داستانى كه بر بنى اسرائيل گذشت مىسرايد، كه چگونه براي شان احكام دينى تشريع كرد. با اخذ ميثاق امر آنان را تثبيت نمود. نقبا بر ايشان برگزيد، بيان خود را به آنان ابلاغ فرموده ،حجت را بر آنان تمام كرد، ولى آن ها در عوض به جاى آن كه شكر او را بگذارند، ميثاقش را نقض كردند. خداى تعالى هم به كيفر اين رفتارشان ايشان را لعنت كرد و دل هاي شان را دچار قساوت نمود ...
فرمود:" وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ" اين مطلبى است كه در سوره بقره و سورههاى ديگر تكرار كرده،متاسفانه يهود و نصارا ميثاق خدايى را پشت سر انداختند، در نتيجه خداى متعال آنان را از رحمت خود دور ساخت . به دنبال دور شدن از رحمت خدا دست به كارهاى جنايت آميزى زدند و آن اين بود كه آيات كلام خدا را جابجا و تحريف كردند. آن را به غير آن معنايى كه خدا اراده كرده بود تفسير نمودند، اين باعث شد بهرههايى از دين را از دست بدهند.بهرهها امورى بود كه با از دست دادن آن ها هر خير و سعادتى را از دست دادند.علاوه بر اين، آن مقدار از دين هم كه براي شان باقى مانده بود ، فاسد ساخت.
در آیه بعدی نحوه کیفر و عذاب نقض شکنان قوم نصارا و یهود را این گونه بیان می کند:
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً .
خداى تعالى در آيه قبل سزاى كفر و قدر ناشناسى نسبت به ميثاق نامبرده را عبارت از گمراه شدن از راه ميانه و مستقيم بر می شمرد، و اين ذكر اجمالى آن كيفر بود. در آيه مورد بحث به طور مفصل آن كيفر را بيان مىكند، و آن عبارت است از انواع نقمتها و عذاب ها كه خداى سبحان بعضى از آن ها را كه لعنت و سختی قلوب باشد ، به خودش نسبت داده، چون اين دو نقمت در واقع كار خود او است . بعضى ديگر را به خود بنى اسرائيل نسبت داده، و آن نقمتى است كه جمله" وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ" آن را در نظر دارد. همه اين ها كيفر همه كفران هاى آنان است، كه در رأس آن ها كفر به ميثاق است، يا كيفر تنها كفر به ميثاق است، براى اينكه ساير كفرهاشان در شكم اين كفر خوابيده، هم چنان كه ساير كيفرهاشان در شكم كيفر آن نهفته است.(3)
علاوه بر این،اگر خوب به آیات الهی نگاه کنیم ، به سرگذشت عبرت انگیز و رقت بار اقوام پیشین قبل از یهود و نصارا بر می خوریم که علاوه بر عذاب در جهان آخرت، در دنیا گرفتار حوادث هولناکی شدند که مثل آن دیده نشد . قرآن به خاطر عبرت انگیزی مسلمانان فقط به نقل آن حوادث بسنده کرده است مثل حوادثی که بر قوم نوح، قوم لوط ، قوم عاد ، قوم صالح و............نازل شد . در قرآن خوانده ایم که آن اقوام نیز چون ما پیامبرانی داشتند که سعی فراوانی در هدایت مردم کردند . حتما هم آیات تهدید آمیزی از طرف خدای متعال مبنی بر این که اگر به راه راست هدایت نشوند ،در دنیا نیز به عذاب سختی دچار خواهند شد، بر آنان نازل شده بود.
به هر حال چون قرآن آخرین کتاب الهی و کامل ترین آن است، طبیعی است که در این کتاب همه نوع سرگذشت تلخ و شیرینی به خاطر عبرت انگیزی نقل کرده، چون هیچ گونه تحریفی در این کتاب بزرگ الهی رخ نداده است .نتیجه این که اقوام دیگر ادیان خصوصا ادیان قبل از حضرت عیسی و حضرت موسی سلام الله علیهما به خاطر نافرمانی از دستورهای الهی علاوه بر آن دنیا در همین دنیا چنان دچار عذاب سختی شدند که برای همیشه عبرت تاریخ گشتند . قرآن فقط به نقل آن حوادث پرداخته است تا که قلب های پند پذیر هدایت شوند . نقل حوادث هر زمانی متعلق به همان زمان نیست، زیرا جنبه های پند پذیری آن تا برپایی قیامت کار آیی خواهد داشت .به همین جهت از حوادث گذشته و نیز عصر نزول و آینده خبر داده است.
پی نوشت ها:
1. مائده(5) آیه 1152.
2.أطيب البيان في تفسير القرآن، ج4، ص 325.
3.طباطبایی، تفسیر المیزان (ترجمه محمد باقر موسوی همدانی) قم، انتشارات جامعه مدرسین، ج5، ص 389،390و 392.
