در خصوص مسئله شرک

با سلام و عرض تبريک فرا رسيدن سال نو و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز
انسان باید دنبال وسیله برود ، دنبال روزی باید رفت، دنبال مداوا باید رفت ، دنبال تعلیم باید رفت ، دنبال اسباب تهذیب باید رفت . این که بنشینیم و دعا کنیم که خدا روزی و شفا بدهد و مهذب کند و عالم گرداند ، بدون این که دنبال کسب این ها از راه اسباب باشیم ، غلط و گمراهی است.
آیات و روایات دعوت کننده به کار و تلاش و کسب علم و تهذیب و... همگی دلالت دارد که انسان باید هر چیز را از راه اسبابش بطلبد . خدا نیز هر چیز را فقط از راه اسبابش می دهد که دعا و طلب نیز جزئی از همان اسباب است. امام صادق (ع) می فرماید :
ابی الله ان یجری الاشیاء الا بالاسباب فجعل لکل شیء سببا؛(1)
خداوند برای هر چیزی سببی قرار داده و ابا دارد که آن چیز را جز از طریق سببش جاری سازد.
وقتی ما دنبال وسیله رفتیم و از خدا هم کمک خواستیم ، خداوند هم ما را به سوی وسیله سوق می دهد . وسیله و سبب را مؤثر می گرداند. پس خدا وسیله ساز است برای کسانی که دنبال اسباب هستند و تلاش و کوشش می کنند و با تضرع از خدا یاری می طلبند .
ما اگر به وظیفه عمل کردیم و راه راستی و درستی پیشه کردیم و مورد قهر بالا دستی ها واقع شدیم ، نباید برای رضای بالا دستی ها دست از طریق صحیح و مورد رضای خود برداشته و با التماس و دست کشیدن از راستی و درستی ، دنبال راضی کردن آن ها باشیم که این همان شرکی است که در روایت بدان اشاره شده و از آن نهی گردیده است . بدانیم که اگر فقط دنبال رضای خدا باشیم ، خدا ما را نجات خواهد داد و بالا دستی ها را از ما راضی خواهد ساخت . قهر و غضب آن ها را از ما دور خواهد نمود و اگر هم اجازه دهد سختی و رنجی ببینیم ، برای امتحان ما و دیگران است . باید با پای فشردن بر راستی و درستی به دنبال موفقیت در امتحان باشیم.
وقتی شخصی به ما کمک می کند ، معنایش این نیست که چون خود او تصمیم گرفته ، پس خواست خدا نبوده و کمک خدایی نیست ، زیرا او که تصمیم گرفته ، جهت کسب رضای خدا و برای اجابت امر خدا در کمک به بنده خدا، کمک کرده و وسیله خدایی شده است.
براي اطلاعات بيش تر با مركز ما به شماره 09640با بخش كلام صحبت بفرماييد . مطمئن باشيد كه شما را از اين ناراحتي و سرگرداني نجات خواهند داد .
پی نوشت :
1. صفار محمد بن حسن ، تهران ، اعلمی ، 1404 ق ، ص 525.